Beeld: Getty Images
Elke maand vertelt een moeder over het moment in het moederschap waarop het even he-le-maal de mis ging.
Cindy (36) is alleenstaande moeder van Domi (9) en Justine (4): “Het is nu al meer dan drie jaar geleden en nog steeds kan ik mezelf wel voor m’n kop slaan als ik eraan terugdenk…
Woensdagochtend was het, een uurtje of 10. Ik had Domi net naar school gebracht en terwijl ik in de keuken alle vaat van de ochtendspits wegwerkte en Justine op het speelkleed rommelde, piepte de droger. Met baby en al liep ik naar boven: doordat we traphekjes hadden, kon zij vrolijk over de bovenverdieping kruipen en ik in alle rust de was opvouwen.
Kortom, een doodnormale ochtend. Tot ik na nog geen twee minuten een oorverdovende klap hoorde, gevolgd door enkele bonken en luid gehuil. Ik wist meteen: dit is foute boel. En ja hoor, daar lag mijn kleine Justine, schreeuwend onderaan de trap. Het bloed stroomde uit haar mond.
Vanaf dat moment ging alles in een waas aan me voorbij. Ik begon te hyperventileren, tilde Justine op en rende in paniek naar mijn buurvrouw, die wonderbaarlijk genoeg thuis was en samen met mij naar de spoedeisende hulp racete. Pas toen we op de parkeerplaats van het ziekenhuis aankwamen, werd Justine rustiger. Maar het bloeden was nog niet gestopt.
Gelukkig stelde de arts ons al na een paar korte checks gerust: dat Justine meteen begon met huilen en niet hoefde over te geven, was een goed teken. En het bloed uit haar mond? Dat kwam van haar twee ondertandjes die ze door de val was kwijtgeraakt. Ik moest haar om de 1 à 2 uur wakker maken ’s nachts en goed in de gaten houden of ze niet suffer werd – that’s it.
Eenmaal thuis voelde ik me de slechtste moeder ooit, want hoe kon het toch dat ik het traphekje niet goed had dichtgedaan? Maar terwijl ík nog aan het bijkomen was van de akelige ochtend, kroop Justine alweer vrolijk rond.
Ook na een nacht om het uur wekken bleek dat ze, behalve het verliezen van haar ondertandjes, niets aan de val had overgehouden. Maar het traphekje in alle haast vergeten? Dat is mij natuurlijk nooit meer overkomen.”
Iedere ouder doet het wel eens: toegeven. Nog een snoepje, dat ene speelgoedje toch kopen, geen zin in gedoe dus laat maar. Heel normaal. Maar wat als dat geen uitzondering is, maar de standaard?
Er zijn van die momenten waarop je als moeder serieus aan jezelf begint te twijfelen. Ilse weet dat als geen ander: haar dochter kwam iedere dag in een andere outfit thuis.
In de nieuwste beelden van zijn docuserie laat Jorik Scholten, beter bekend als Lil Kleine, een kwetsbare kant zien. En die draait niet om muziek, maar om vaderschap.
Gentle parenting – je komt het overal tegen. Van TikTok tot het schoolplein, iedereen lijkt er een mening over te hebben. Het klinkt mooi: opvoeden met geduld, empathie en zonder straf. Maar is het ook goed voor je kind? Of leren we onze kinderen juist niet om met teleurstellingen om te gaan? Twee opvoedexperts leggen […]
Is er zoiets als de perfecte timing voor broers en zussen? Of is het gewoon: je doet maar wat en hoopt dat het goed uitpakt?
Met lichte slapers kan een avond ineens heel anders verlopen dan gepland. Dat ondervond de 30-jarige Liz, die zichzelf op een avond noodgedwongen twee uur opsloot in de badkamer.
