Dit zijn 7 soorten opa’s en oma’s die ontwikkeling van je kind (onbedoeld) belemmeren

oud opa en oma oppassen Beeld: Canva
Maaike van Eijk
Maaike van Eijk
Leestijd: 3 minuten

Opa’s en oma’ kunnen een heerlijke extra laag liefde en koekjes toevoegen aan het leven van je kind. Of… net dat beetje chaos, bemoeienis of verwarring brengen waar je als ouder niet altijd op zit te wachten.

Lees verder onder de advertentie

Natuurlijk doet bijna elke opa of oma zijn of haar best, maar sommige patronen kunnen de boel flink ingewikkeld maken. Dit zijn zeven types op een rij die (hoe goed bedoeld ook) in de praktijk soms meer schade dan steun geven.

1. De eeuwige criticus

Er is altijd wel iets dat beter kan, sneller kan of “vroeger toch echt anders ging”. Deze grootouders hebben een scherpe mening paraat over alles wat met opvoeden te maken heeft. Van slaapritme tot schoolprestaties: niets ontsnapt aan hun blik.

Het vervelende is dat die kritische houding zich vaak ook richt op hun eigen kind als ouder. Wat ze ook doen, het lijkt nooit genoeg. Daardoor voelt liefde soms onbedoeld voorwaardelijk. Onderzoek uit 2023 laat zien dat kinderen emotioneel en sociaal beter functioneren wanneer grootouders steunend en liefdevol zijn. Bij afstand of kritiek kan dat juist druk geven op hun ontwikkeling.

Lees verder onder de advertentie

2. De “alles mag”-opa of oma

Grenzen stellen is niet echt hun favoriete hobby. Deze grootouders vinden alles prima en zeggen zelden tot nooit “nee”. Maar juist dat woord is belangrijk. Kinderen hebben “nee” nodig om te leren hoe de wereld werkt. Zonder begrenzing missen ze richting, leren ze minder goed omgaan met teleurstelling en ontstaat sneller het gevoel dat alles kan en mag.

Lees verder onder de advertentie

3. De favorietenmaker

Kinderen zien het haarfijn: wie krijgt net iets meer aandacht, wie mag vaker op schoot en wie sneller wordt weggeschoven. Favorieten hebben in een gezin werkt door in het gevoel van eigenwaarde van een kind. Het kan leiden tot onzekerheid en het idee: ik ben minder belangrijk. Terwijl een veilige grootouder juist naar iedereen dezelfde warmte zou moeten uitstralen.

Lees verder onder de advertentie

4. De emotionele muur

Geen knuffels, weinig interesse, weinig echte verbinding. Deze grootouders zijn er wel, maar ook weer niet echt. Zonder emotionele beschikbaarheid voelen kinderen zich minder gezien. En dat raakt hun ontwikkeling. Onderzoek van Duke University laat zien dat warme, betrokken zorg helpt bij veerkracht en welzijn op latere leeftijd.

Lees verder onder de advertentie

5. De grensoverschrijder

Ouderregels worden regelmatig genegeerd. Deze grootouder voelt zich soms net zo verantwoordelijk als de ouder zelf en neemt daardoor ook beslissingen over voeding, bedtijd of schermtijd. Maar daarmee ontstaat er ruis in de opvoeding. En dat is precies wat kinderen verwarrend vinden: verschillende regels bij verschillende volwassenen.

Lees verder onder de advertentie

6. De ik-ik-ik-persoon

Bij deze grootouder draait het gesprek vaak onbewust vooral om zichzelf. Kleinkinderen zijn leuk, maar vooral omdat ze iets toevoegen aan hun eigen leven of status. Het gevolg is vaak oppervlakkig contact. Er is weinig ruimte voor de belevingswereld van het kind.

7. De overbeschermer

Alles wordt gladgestreken, elk risico vermeden. Vallen, falen of verdriet hebben ze liever niet. Goed bedoeld, maar kinderen leren juist door kleine botsingen met de realiteit. Zonder die ervaringen wordt het lastiger om later zelf problemen op te lossen of emoties te reguleren.

Ben je ook benieuwd welke 4 dingen kinderen het meest waarderen aan opa en oma? Je leest het hier.

Beluister onze nieuwste podcast-aflevering hieronder!

Bron: Duke University

Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail