Beeld: Getty Images
Even buitenspelen, fietsen naar school of ravotten in de speeltuin: het lijkt zo vanzelfsprekend, maar toch bewegen steeds meer kinderen te weinig.
En daar maken kinderartsen in Nederland zich serieus zorgen over. Volgens informatie van journalistiek platform Pointer (KRO-NCRV) onder 55 kinderartsen blijkt dat zij in hun dagelijkse praktijk steeds vaker klachten zien die samenhangen met te weinig beweging. Van overgewicht en blessures tot mentale klachten en zelfs leverproblemen: de signalen stapelen zich op.
Volgens de kinderartsen gaat het niet alleen om een mindere conditie of een paar extra kilo’s. Zij zien bij kinderen ook een slechtere motorische ontwikkeling, klachten aan spieren en gewrichten, benauwdheid, obstipatie en zelfs mentale problemen zoals angst- en depressieve klachten. De artsen benadrukken dat het gaat om hun eigen ervaringen uit de praktijk en niet om een officieel wetenschappelijk onderzoek.
Toch herkennen veel van hen dezelfde ontwikkelingen, en dat maakt het volgens hen “zeer zorgelijk”. De Nederlandse Vereniging voor Kindergeneeskunde (NVK) verwijst daarnaast naar cijfers uit de leefstijlmonitor, waaruit blijkt dat bijna de helft van de Nederlandse kinderen onvoldoende beweegt. Best confronterend als je bedenkt dat kinderen volgens de beweegrichtlijn van de Gezondheidsraad dagelijks minstens een uur actief zouden moeten bewegen.
Dat kinderen veel zitten, is inmiddels geen verrassing meer. Op de basisschool zitten kinderen gemiddeld zeven uur per dag stil, en op de middelbare school kan dat oplopen tot wel tien uur per dag. Tel daar schermtijd, huiswerk en gamen bij op en je snapt waarom voldoende beweging er soms bij inschiet. Zeker als sporten niet vanzelf gaat of als kinderen zich onzeker voelen over hun lichaam.
Kinderartsen zien vooral een flinke toename van kinderen met obesitas. En juist dat overgewicht kan ervoor zorgen dat bewegen nog moeilijker wordt. Kinderen raken sneller buiten adem, krijgen lichamelijke klachten of voelen zich minder zeker, waardoor ze minder actief worden. Zo ontstaat er sneller een ongezonde cirkel. Kinderarts Felix Kreijer, ziet daarnaast nog iets anders gebeuren. Hij zegt: “We zien bij onze poli tot een derde van de patiënten met leververvetting. Dat is iets waar we erg van zijn geschrokken en waarvan we niet goed weten wat de consequenties zijn.”
De zorgen gaan verder dan alleen het hier en nu. Kinderartsen verwachten dat bewegingsarmoede later nog meer gezondheidsproblemen kan veroorzaken. Zo neemt het aantal jongeren met diabetes type 2 toe, een ziekte die vroeger bijna alleen bij volwassenen voorkwam. Hoewel artsen voorzichtig blijven met voorspellingen, denken zij wel dat deze ontwikkeling de komende jaren kan leiden tot veel meer gezondheidsproblemen onder jongeren. En dat maakt iets simpels als buitenspelen ineens een stuk belangrijker dan het misschien lijkt.
Uit onderzoek blijkt dat kinderen wel vaker buiten willen spelen maar iets hen laat tegenhouden. Wat dat is? Je leest het hier.
Bron: Pointer (KRO-NCRV)
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.
