Het leven als single moeder is een uitputtingsslag, maar wel een heel dankbare, vindt moeder Haley Burks.
Lees verder onder de advertentie
Natuurlijk voelt ze hetzelfde als iedere andere moeder, schrijft ze op ScaryMommy. Die allesoverheersende liefde voor die onschuldige, kwetsbare, prachtige schepsels die je op de wereld hebt gezet en die compleet afhankelijk zijn van jou. Maar, schrijft Haley, als single moeder komt daar een dosis schuldgevoel bij kijken, die elk ander schuldgevoel overstijgt. Omdat je kinderen opgroeien in twee huizen. En je ze het ideaalplaatje van een gelukkig gezin niet kunt bieden. Zelfs al weet je dat dat vele malen beter is dan de situatie die je ze bood voordat je ging scheiden.
Lees verder onder de advertentie
Fysiek is het uitputtend, vindt ze. ‘Je staat op om vijf uur ’s ochtends, en kunt om half tien ’s avonds pas weer zitten. Alles, maar dan ook álles, moet je in je eentje doen. Dacht je dat je alles al alleen deed toen je getrouwd was? Think again.’
Groei als mens
Zo is geld opeens belangrijk, omdat je het financieel zelf moet zien te rooien met je kinderen, schrijft ze. ‘Want kinderalimentatie is leuk, maar doorgaans niet eens genoeg om de kinderopvang te betalen. Tegelijkertijd heb je juist minder tijd om te werken, omdat je er óók alleen voor staat in de zorg. Overwerken? Geen optie. Even naar de sportschool? Kost je een fortuin aan oppas. Gelukkig kun je bijslapen op de dagen dat de kinderen naar hun vader zijn, zou je zeggen. Maar zo werkt het niet: dan lig je wakker vanwege het enorme gemis. Van de stilte in huis en de eenzaamheid.’
Lees verder onder de advertentie
Toch heeft het single moederschap een voordeel, vindt ze: ‘Je groeit er meer door als mens dan ooit tevoren.’ Want al is de continue zorg zonder vangnet een uitputtingsslag, ze flikt het maar mooi. Wat tegelijkertijd frustrerend is. ‘Omdat niemand het ziet, wanneer je kinderen iets geweldigs doen of meemaken. Je hebt de vrijheid om je leven en de opvoeding helemaal zelf in te vullen, maar er is niemand om dat mee te delen.’
Haley is de enige persoon die haar kinderen helpt te ontwikkelen tot wie ze zijn, realiseert ze zich. ‘Dus lig je wakker over hoe de scheiding ze zal beïnvloeden. En of je het allemaal wel goed doet, als moeder.’ De wetenschap dat je gezond moet blijven tot ze op z’n minst zijn afgestudeerd, is bovendien een onbeschrijflijk verantwoordelijkheidsbesef, stelt ze.
Lees verder onder de advertentie
‘Maar dan kijk ik naar ze, en zie hun prachtige karakters. Hun levenslust en enthousiasme. Dat ze gelukkig zijn. Dan houd ik zoveel van ze, dat het pijn doet. Én ben ik trots op mij. Want wat ik ook bereik in mijn leven, dít heb ik voor elkaar: ik ben een goede moeder.’
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Van hitlijsten en volle zalen naar knuffels, eerste woordjes en tranen bij de kleinste struikelpartij: het leven van Mart Hoogkamer ziet er tegenwoordig net even anders uit, en hij geniet daar zichtbaar van.
Het moederschap is een achtbaan van emoties, laat staan als je moeder bent van een drieling. Dat weet Fanishta, bekend van Meer dan Verwacht, als geen ander.
Eindelijk is het zover voor Aida Jelies: haar allereerste rijles. Net achttien, mag ze voor het eerst zelf de weg op, iets waar ze zowel naar uitkijkt als tegenop ziet.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.