Beeld: Pixabay
Het leven als single moeder is een uitputtingsslag, maar wel een heel dankbare, vindt moeder Haley Burks.
Natuurlijk voelt ze hetzelfde als iedere andere moeder, schrijft ze op ScaryMommy. Die allesoverheersende liefde voor die onschuldige, kwetsbare, prachtige schepsels die je op de wereld hebt gezet en die compleet afhankelijk zijn van jou. Maar, schrijft Haley, als single moeder komt daar een dosis schuldgevoel bij kijken, die elk ander schuldgevoel overstijgt. Omdat je kinderen opgroeien in twee huizen. En je ze het ideaalplaatje van een gelukkig gezin niet kunt bieden. Zelfs al weet je dat dat vele malen beter is dan de situatie die je ze bood voordat je ging scheiden.
Fysiek is het uitputtend, vindt ze. ‘Je staat op om vijf uur ’s ochtends, en kunt om half tien ’s avonds pas weer zitten. Alles, maar dan ook álles, moet je in je eentje doen. Dacht je dat je alles al alleen deed toen je getrouwd was? Think again.’
Zo is geld opeens belangrijk, omdat je het financieel zelf moet zien te rooien met je kinderen, schrijft ze. ‘Want kinderalimentatie is leuk, maar doorgaans niet eens genoeg om de kinderopvang te betalen. Tegelijkertijd heb je juist minder tijd om te werken, omdat je er óók alleen voor staat in de zorg. Overwerken? Geen optie. Even naar de sportschool? Kost je een fortuin aan oppas. Gelukkig kun je bijslapen op de dagen dat de kinderen naar hun vader zijn, zou je zeggen. Maar zo werkt het niet: dan lig je wakker vanwege het enorme gemis. Van de stilte in huis en de eenzaamheid.’
Toch heeft het single moederschap een voordeel, vindt ze: ‘Je groeit er meer door als mens dan ooit tevoren.’ Want al is de continue zorg zonder vangnet een uitputtingsslag, ze flikt het maar mooi. Wat tegelijkertijd frustrerend is. ‘Omdat niemand het ziet, wanneer je kinderen iets geweldigs doen of meemaken. Je hebt de vrijheid om je leven en de opvoeding helemaal zelf in te vullen, maar er is niemand om dat mee te delen.’
Lees ook
Blogger brengt ode aan alleenstaande ouders: ‘Jullie zijn geweldig’ >
Haley is de enige persoon die haar kinderen helpt te ontwikkelen tot wie ze zijn, realiseert ze zich. ‘Dus lig je wakker over hoe de scheiding ze zal beïnvloeden. En of je het allemaal wel goed doet, als moeder.’ De wetenschap dat je gezond moet blijven tot ze op z’n minst zijn afgestudeerd, is bovendien een onbeschrijflijk verantwoordelijkheidsbesef, stelt ze.
‘Maar dan kijk ik naar ze, en zie hun prachtige karakters. Hun levenslust en enthousiasme. Dat ze gelukkig zijn. Dan houd ik zoveel van ze, dat het pijn doet. Én ben ik trots op mij. Want wat ik ook bereik in mijn leven, dít heb ik voor elkaar: ik ben een goede moeder.’
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
‘Daar praten we niet over waar de kinderen bij zijn.’ Geld was vroeger in veel gezinnen ongeveer net zo’n gezellig gespreksonderwerp als de belastingaangifte.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
