Beeld: Instagram
Wanneer een ouder ziek wordt, verandert het leven van een kind – hoe volwassen je zelf ook bent – ineens in een aaneenschakeling van hoop, spanning en kleine lichtpuntjes. Dat merkt ook Bridget Maasland, die via Instagram openhartig vertelt over de gezondheid van haar moeder Elly.
De presentatrice houdt haar volgers al langer op de hoogte van de situatie. In maart liet ze weten dat haar moeder de diagnose kanker had gekregen. Sindsdien is het een periode met ups en downs, ziekenhuisopnames en momenten van voorzichtig herstel.
Na een opname vanwege pijn, verwardheid en misselijkheid mocht Elly vorige week weer naar huis. Sindsdien is er sprake van voorzichtig herstel, al gaat dat stap voor stap. Bridget vertelt dat haar moeder “met de juiste medicatie wel een paar uurtjes pakt”, maar benadrukt dat de situatie nog steeds kwetsbaar is. “Maar ze zit ook echt nog wel in een delier, wat ik heel schrijnend vind.”
Een delier (een toestand van ernstige verwardheid) maakt het voor de familie extra zwaar om echt contact te hebben. Toch zijn er momenten die hoop geven. Af en toe lukt het om echt even samen te praten, vertelt Bridget. “Af en toe hebben we wel weer een echt gesprek, dat ik ook doorheb dat ze scherp is, maar dan zakt ze vaak ook weer weg.”
Die wisselingen maken de situatie emotioneel intens, maar ook bijzonder waardevol op de momenten dat het wel even goed gaat. Ondanks de moeilijke omstandigheden probeert Bridget vooral vast te houden aan wat er wel is: vooruitgang, hoe klein ook. “Al zijn het echt heel kleine stapjes. En in principe ben je nu al met heel kleine stapjes heel erg blij.”
Eerder deelde ze dat ze professionele hulp zocht. Je leest er hier meer over.
Beluister onze nieuwste podcast-aflevering hieronder!
Bron: Instagram
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
