Het is vandaag de ‘Internationale dag van de alleenstaande ouder’. Het moment om al deze ouders te overladen met mooie woorden, moet blogger en moeder Katie Bingham-Smith gedacht hebben.
Op Scary Mommy deelt ze daarom een mooie ode.
‘Ik had alle alleenstaande ouders graag een knuffel, een doos chocolade en vervolgens een dag vrij willen geven’, schrijft Katie. ‘Maar ik weet dat dat onmogelijk is. En daarom wil ik zeggen: ik zie jullie.’
Lees ook
Column Lieve: ‘Als alleenstaande moeder weet ik pas echt wat druk zijn inhoudt’ >
Vervolgens benoemt ze waarom ze zoveel waardering heeft voor ouders die het alleen moeten doen: ‘Ik weet dat er momenten zijn dat het even te veel is. Momenten dat je bang bent dat je nooit meer de liefde zult vinden of je juist schuldig voelt omdat je behoefte hebt aan een partner naast je. Ik weet dat er dagen zijn dat je wenst dat er extra handen zijn die je kunnen helpen met de kinderen naar school en naar bed brengen. Of dat het pijn doet als je een gelukkig gezin op straat ziet. Maar als je dit voelt, weet dan dat het een hele kunst is om alles alleen te doen.’
Katie vindt het mooi dat alleenstaande ouders niet voor hun relatie, maar voor zichzelf hebben gekozen. ‘Je houdt te veel van jezelf om in een slechte relatie te zitten en dat maakt je zo’n sterk persoon. En als je je weer eens uitgeput voelt omdat je moeder én vader tegelijk bent, weet dan dat je niet alleen bent. Kijk eens naar wat jij in je eentje hebt bereikt.’ Ze eindigt haar blog met een compliment: ‘Je bent geweldig. En vergeet niet om hier af en toe bij stil te staan.’
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
‘Daar praten we niet over waar de kinderen bij zijn.’ Geld was vroeger in veel gezinnen ongeveer net zo’n gezellig gespreksonderwerp als de belastingaangifte.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
