Beeld: Canva
Je kind misdraagt zich en wordt daardoor nooit meer uitgenodigd op kinderfeestjes en voor speelafspraakjes. Josephine snapt die ouders, maar ze ziet ook wat het met haar zoon doet.
Josephine, gescheiden, moeder van een dochter (8) en een zoon (6): “Ik ben er de hele dag door mee bezig. Dat klinkt dramatisch, maar het is echt zo. Ik zit er continu mee in m’n hoofd. Iedere keer als mijn scherm oplicht met de naam van een moeder van school, schiet mijn hartslag omhoog.
“Sorry, maar vandaag komt het eigenlijk niet uit.” “We houden het deze keer klein.” “Misschien een andere keer.” Klinkt niet onredelijk, zou je denken, maar ik hoor wat ze niet zeggen. Mijn zoon mag niet meer komen spelen.
Niet bij het ene vriendje. Niet bij het andere. En inmiddels ook niet meer bij dat jongetje waar hij vroeger iedere woensdagmiddag zat. En het ergste is misschien nog wel dat ik het snap. Want mijn zoon gedraagt zich niet altijd zoals het hoort.
Hij luistert slecht. Hij wordt snel boos. Hij wil bepalen wat er gespeeld wordt. Hij schreeuwt, hij slaat, hij bijt. Soms loopt hij zomaar weg. Regelmatig doet hij iets waarvan je denkt: waarom in hemelsnaam?
En geloof me: ik weet het. Ik ben zijn moeder. Ik zie het allemaal. Dat maakt het misschien nog wel pijnlijker. Want mensen denken vaak dat ouders van drukke of lastige kinderen het niet zien. Dat we het goedpraten. Dat we alles maar accepteren. Maar ik lig er wakker van.
Ik pieker na iedere speelafspraak. Analyseer elk incident. Vraag mezelf af waar het misgaat. Of ik strenger moet zijn. Liever moet zijn. Consequenter moet zijn. Meer geduld moet hebben. Minder geduld misschien.
Ik lees artikelen erover. Luister podcasts. Voer gesprekken. Maak schema’s. Beloon goed gedrag. Stel grenzen. En toch gaat het keer op keer weer mis. Ondertussen zie ik mijn zoon verlangen naar vriendjes. Hij blijft vragen of hij bij die of die mag spelen. Van mij wel. Maar ik durf het haast niet meer te vragen. Want wat zeg je als je eigenlijk al weet dat het antwoord nee gaat zijn? Wat zeg je als je kind buitengesloten wordt, maar je ergens ook begrijpt waarom andere ouders hun grenzen trekken?
Dat is misschien wel het moeilijkste van alles. Ik ben niet boos op die ouders, want ik snap ze. Als een kind mijn huis op stelten zou zetten, zou ik waarschijnlijk ook twee keer nadenken. Maar dat maakt het verdriet niet minder. Want achter dat gedrag zit gewoon mijn kind en ik hou van mijn zoon. Zij zien niet zijn andere kant. Dat lieve, grappige, gevoelige jongetje dat uren kan knuffelen. Dat verdriet heeft als iemand hem afwijst. Dat zelf ook niet begrijpt waarom dingen zo vaak mislopen.
Soms voelt het alsof iedereen alleen zijn moeilijkste momenten ziet, en ik ben bang dat hij dat zelf ook gaat geloven. Dat hij straks denkt dat hij het lastige kind is. Het kind dat niemand erbij wil hebben. Ik merk het al soms, aan hoe hij praat. Hij merkt het ook. Dat hij nooit meer ergens uitgenodigd wordt.
We staan op de wachtlijst bij een pedagoog, een soort gezinstherapie is het. Zij gaat ons leren hoe we hem kunnen helpen, als het goed is. Om hem beter te begrijpen en beter te begeleiden. Ik hoop zo dat ons dat gaat helpen. Maar het kwaad is al geschied, en daar breekt mijn moederhart van in duizend stukjes.”
Wanneer een speelafspraakje eindigt in een drama met klamme handjes, tranen met tuiten en een boze moeder, is er echt iets enorm misgegaan. En laat dat nou net het geval zijn geweest bij Diane. Je leest het hier.
Jaimie Vaes richt haar aandacht volledig op zoon Lío, die volgens haar momenteel een prachtige fase doormaakt. Toch blijft er één onderwerp spelen waar regelmatig vragen over komen: het contact tussen Lío en zijn vader, rapper Lil Kleine.
De documentaire Suzan & Freek: We vieren het leven laat een kant van Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zien die het publiek de afgelopen maanden vooral van een afstand heeft meegemaakt.
Yolanthe Cabau (41) verlangde naar meer vrijheid en vond dat in Los Angeles, waar ze samen met zoon Xess Xava (10) woont. Ze leeft haar droomleven, maar de wens voor een tweede kindje blijft groot. Kek Mama sprak haar.
Jordi’s vrouw ging een weekend weg met haar vriendinnen, dus hij dacht: dan ga ik een weekend naar de camping met de kids. Helemaal in zijn nopjes, hij voelde zich een superpapa, tot hij besefte waar hij terecht was gekomen.
Elke maand vertelt een moeder over het moment in het moederschap waarop het even he-le-maal misging. Deze keer: een playdate blunder.
Wanneer een ouder ziek wordt, verandert het leven van een kind – hoe volwassen je zelf ook bent – ineens in een aaneenschakeling van hoop, spanning en kleine lichtpuntjes. Dat merkt ook Bridget Maasland, die via Instagram openhartig vertelt over de gezondheid van haar moeder Elly.
