Beeld: Instagram @suzanenfreek
De documentaire Suzan & Freek: We vieren het leven laat een kant van Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zien die het publiek de afgelopen maanden vooral van een afstand heeft meegemaakt.
Terwijl Nederland meeleefde met het nieuws over Freeks ziekte, probeerde het stel zelf een weg te vinden in een compleet nieuwe werkelijkheid. In de documentaire vertelt Freek openhartig hoe hij de diagnose longkanker kreeg, hoe hij daarmee omgaat en waarom hij weigert zijn leven door de ziekte te laten bepalen.
De eerste signalen kwamen op een moment dat het leven juist in het teken stond van mooi nieuws. Suzan was net zes weken zwanger toen Freek tijdens het hardlopen merkte dat er iets niet klopte. “Suus was zes weken zwanger en liep mij er gewoon faliekant uit”, vertelt hij. “Ik dacht: hoe kan dat nou? Toen ben ik naar de huisarts gegaan om poolshoogte te nemen en daar kwam de diagnose uit die iedereen wel kent.”
Wat begon als een opvallend verschil tijdens een rondje hardlopen, mondde uit in een levensveranderend gesprek bij de huisarts. Sindsdien speelt sport een belangrijke rol in zijn leven. Niet alleen om lichamelijk sterk te blijven, maar ook om mentaal grip te houden op alles wat er gebeurt. “Ik beschouw mezelf als fitter dan een jaar geleden. Voor shows proberen we altijd fit te worden door een beetje hard te lopen.” Volgens Freek probeert hij alles te doen wat binnen zijn mogelijkheden ligt om zich zo goed mogelijk te voelen. “Alles wat ik kan doen om me mentaal en fysiek topfit te voelen, doe ik.”
Waar Freek op zoek ging naar antwoorden en probeerde te begrijpen wat er gebeurde, richtte Suzan haar energie op de toekomst. Die verschillende manieren van omgaan met verdriet en onzekerheid bleken juist goed naast elkaar te kunnen bestaan.
“Ik was altijd iemand van de ratio. Ik leefde altijd in mijn hoofd en ik heb echt moeten leren om weer bij mijn gevoel te komen.” Daarbij speelde Suzan een belangrijke rol. “Suus is echt een gevoelsmens, dus daar heb ik veel van geleerd. Zij is als een malle de babykamer gaan doen. Dat was haar copingmechanisme.”
Ondanks de impact van de diagnose probeert Freek zijn aandacht te richten op het hier en nu. Hij wil vooruit blijven kijken, zonder voortdurend bezig te zijn met wat er mogelijk nog komt. “Voor mij is dat gewoon een gesloten boek. Ik ben waar ik nu ben en voor nu gaat alles goed.” Zijn manier van omgaan met de ziekte vergelijkt hij met een lange hardloopwedstrijd. Daarbij gebruikt hij een beeld dat veel indruk maakt. “Je hebt geen idee wanneer die auto je inhaalt, maar het enige wat je kunt blijven doen is doorrennen.”
Freek vertelt dat hij vorig jaar het gevoel kreeg dat die figuurlijke auto ineens dichterbij was gekomen dan ooit. “Ik heb vorig jaar een bericht gekregen dat de auto zich misschien vlak bij me in de buurt bevindt.” Volgens hem heb je op zo’n moment twee keuzes. “Of je stopt met rennen en laat je inhalen, of je gaat door en hoopt dat je de auto toch nog van je afschudt.” Zijn conclusie is duidelijk en raakt veel kijkers recht in het hart: “Wat je vooral niet moet doen is stoppen met rennen of je afvragen waar de auto blijft.”
Eerder namen ze een groots beslsuit omtrent zoontje Sef. Je leest er hier meer over.
Beluister onze nieuwste podcast-aflevering hieronder!
Bron: Suzan & Freek: We vieren het leven
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Na jaren samen een leven te hebben opgebouwd, hebben Channah Koerten en Nordin Blessing besloten ieder hun eigen weg te gaan.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
