Zonder hakken of make-up de deur uit: daar zul je deze moeders niet op betrappen. “Mooie kleding maakt me blij en zelfverzekerd.”
Radjni Dijkstra–Hiwat is getrouwd met Gerben en moeder van Chhaya (6) en Nova (4).
“Sommige vrouwen doen een jaar met hun mascara, die van mij gaat maximaal twee weken mee. Ik ben gek op make-up, hoge hakken en jurken, shop ze graag zo veel mogelijk. Soms lig ik midden in de nacht in bed op mijn telefoon te scrollen en kom ik een geweldige jurk tegen in de uitverkoop. Mijn man en ik werken allebei, maar hij regelt onze financiën, dus dan app ik hem eerst het linkje en maak hem daarna wakker. Hij moet hem dan meteen kopen, de volgende dag kan die jurk immers al uitverkocht zijn. Gerben doet dat trouwens zonder morren – hij weet dat ik anders niet meer kan slapen.
Ik vind het belangrijk om er verzorgd uit te zien. Zelfs toen ik ging bevallen kwam ik op hoge hakken naar het ziekenhuis. ‘Mevrouw, u gaat toch niet naar de kroeg’, zei de arts. ‘Nee, maar ik wil er wel een beetje mooi bij liggen’, zei ik. Na afloop verliet ik het ziekenhuis wederom op pumps.
‘Born with stiletto heels on, like her mother’, staat op het geboortekaartje van mijn beide dochters. Overigens heb ik er niet altijd zo bij gelopen. Tien jaar geleden woog ik nog 150 kilo. Leuke kleding in mijn maat was er niet en welk dieet ik ook volgde, ik viel geen gram af. Tot ik in aanmerking kwam voor een maagverkleining en tachtig kilo kwijtraakte. Ik was euforisch toen ik mijn eerste jurkje kocht – daarna was het hek van de dam.
Mijn outfits trekken veel bekijks. Ik krijg complimenten, maar soms zijn de reacties wat minder positief. ‘Wat heb je nou weer aan’, hoor ik weleens. ‘Kleding, net als de rest van de bevolking’, is mijn antwoord meestal. Anderen zeggen weer dat zij er nooit zo bij zouden lopen. Zeg dan niks, denk ik op zo’n moment.
Lees ook
‘Van een mooie jurk of tas kan ik echt gelukkig worden’ >
Mijn dochters vinden het allemaal prachtig, volgens hen lijk ik op Elsa. Ze zijn net zo verzot op mooie kleding als ik, lopen rond in jurkjes en dragen in de zomer kinderschoenen met hakjes. Dat zijn onschuldige hakjes, van één centimeter hoog – in Nederland niet te krijgen, maar in Amerika wel. Chhaya doet soms ook een beetje kinderoogschaduw op. Andere mensen vinden daar wat van, maar ik trek me er weinig van aan: het is onschuldig, die meiden vinden het leuk; ik doe er niemand kwaad mee.
Als ik ’s avonds setjes voor mezelf en mijn dochters klaarleg, kan ik me echt verheugen op de volgende dag. Het klinkt misschien stom dat ik daar mijn geluk uit haal – sommigen vinden het oppervlakkig, maar voor mij betekent het veel. Mooie kleding maakt me blij en zelfverzekerd. Toen ik nog overgewicht had, staarde ik altijd naar de grond. Nu kijk ik omhoog. Eindelijk durf ik mezelf te laten zien.”
Dit portret is deel van een portrettenserie in Kek Mama 04-2020.
Neem nu een abonnement op Kek Mama en profiteer van een geweldige aanbieding: 8 nummers én een Studio Noos-tas voor maar € 49,95!
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
‘Daar praten we niet over waar de kinderen bij zijn.’ Geld was vroeger in veel gezinnen ongeveer net zo’n gezellig gespreksonderwerp als de belastingaangifte.
Niet praten na een ruzie, je kind vergelijken met anderen of nooit toegeven dat je fout zat. Voor veel boomerouders waren bepaalde opvoedgewoontes heel normaal. Volgens deskundigen kunnen sommige daarvan nog jaren doorwerken in de relatie met hun volwassen kinderen.
