Met een dochter die pas uit de luiers was op haar vierde, weet Colleen Dilthey Thomas alles over zindelijkheidstraining. Op haar blog deelt ze een aantal handige tips.
Lees verder onder de advertentie
‘Mijn dochter was bijna vier toen ze nog steeds luiers droeg’, zegt Colleen. ‘Ik schaamde me enorm. Ik dacht dat de wereld me veroordeelde, omdat we nog niet eens begonnen waren met zindelijkheidstraining. Mijn dochter weigerde namelijk om maar in de buurt van het toilet te komen. En welk soort ondergoed ik ook voor haar kocht, niets hielp.’
Lees verder onder de advertentie
Gefrustreerd
Colleen las boeken over zindelijkheidstraining, Googelde zich suf en raadpleegde andere moeders voor advies. ‘Tevergeefs’, zegt ze. ‘Tot mijn man onze dochter op een dag op het potje zette met een iPad en een koptelefoon. Ik moest lachen, want dat had ik al twee jaar lang geprobeerd.’ Ook dit keer ging het meisje huilen en stond ze op. ‘Maar toen mijn man haar zover kreeg dat ze weer ging zitten, hoorden we ineens druppeltjes in het toilet – ze plaste! We juichten en glimlachten en zeiden tegen haar: ‘Dat was niet eng, toch?’’
De dagen daarna ging hun dochter steeds vaker naar het toilet. ‘Maar alleen als mijn man of moeder erbij was’, vertelt Colleen. ‘Toen ik haar vroeg waarom ze het niet deed als ik er was, zei ze: ‘Zij zijn aardig voor me.’ Dat brak mijn hart.’ Colleen realiseerde zich dat haar dochter haar frustraties over de zindelijkheidstraining had aangevoeld. ‘Vanaf dat moment veranderde mijn toon volledig.’
Geduld
Inmiddels is haar dochter uit de luiers. ‘Ik ben zo trots op haar, ze heeft nooit één keer een ongelukje gehad. Ook niet ’s nachts.’ Zelf heeft Colleen ook het een en ander geleerd. ‘Bijvoorbeeld dat je je kind nooit moet proberen te forceren om zindelijk te worden. Wees bereid om uren naast het toilet te zitten, boekjes te lezen, liedjes te zingen en heel veel een-op-een tijd te hebben. Lukt dat niet en ben je er klaar mee? Word dan niet boos, zoals ik soms deed, maar tel tot tien. Anders werkt het alleen maar averechts.’
Tot slot noemt ze positief belonen als laatste tip. ‘Motiveer je kind met stickers of wat lekkers en geef hem vooral een knuffel. Als je kind weet dat je trots op hem bent en meer bevestiging van je krijgt, heeft hij meer vertrouwen om het te blijven proberen.’
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.