Al sinds zijn geboorte reageert de zoon van Kek Mama’s Malu heftig op prikkels. En hoewel ze eerst dacht dat dit er ‘gewoon bij hoorde’, begint ze daar nu aan te twijfelen.
‘Jouw kind heeft antennes’, zei mijn moeder toen Mack nog niet eens drie maanden oud was. Klonk voor mij wat zweverig, maar toegegeven: ze kon wel eens gelijk hebben. Hij huilde ’s avonds na een lange dag non stop, raakte enorm van slag door harde geluiden, zette het in drukke ruimtes op een krijsen en voelde het als geen ander aan wanneer m’n vriend en ik bonje hadden.
In het begin dacht ik dat elke baby hier last van had (het is immers m’n eerste), maar nu ik na een jaar merk dat Mack nog steeds moeite heeft om prikkels te verwerken, weet ik dat het er niet per definitie ‘bij hoort’.
Ook nu nog kijkt onze zoon de kat uit de boom op feestjes. Is het druk? Dan duurt het zeker een uur voordat-ie op zijn gemak is. Hij observeert graag, staat liever aan de zijlijn en moet niets hebben van mensen die hem in your face benaderen.
Lees ook
Hoe herken je hooggevoeligheid bij je kind? >
Lange tijd wist ik niet hoe ik hiermee om moest gaan – ik was geneigd om ‘m júist vaker te confronteren met (voor hem) heftige prikkels zodat hij eraan zou wennen -, maar vanaf het moment dat ik hoorde over de kenmerken van hoogsensitiviteit, ging er een wereld voor me open.
Hooggevoeligheid is een karaktereigenschap, geen diagnose die door een arts wordt vastgesteld of waar je medicijnen voor hebt. Rust, regelmaat, structuur, voorspelbaarheid is het mantra en sinds we dit toepassen, gaat het stukken beter. Natuurlijk verwerkt Mack alle indrukken nog steeds op zíjn manier en doe je hem geen plezier met drukte, maar dat hoort nu eenmaal bij hem. En ik moet zeggen: dat maakt ‘m voor ons juist extra bijzonder.
Meer Kek Mama lezen? Neem nu een abonnement en profiteer van de leukste aanbiedingen.
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Een broek, spijkerrok of gewone jurk? Lou (7) bedankt ervoor. Marloes’ dochter weigert gewone kleding aan te trekken. Als het aan haar ligt, vertrekt ze iedere ochtend in een prinsessenjurk naar school.
Een stiekem gefilmde TikTok van moeder Sam (@samninawolf) raakte miljoenen moeders recht in het hart. In de video zie je hoe haar zoon Wolf zijn autistische zus Nina liefdevol helpt en kalmeert – zonder te weten dat iemand kijkt. Dit is nou echte broederliefde.
