Beeld: Shutterstock
Aan huis gekluisterd zitten door de coronamaatregelen – wat doe je dan als je kind jarig is? Blogger Katie Cloyd legt uit hoe haar geïmproviseerde feestje een groot succes werd.
‘Geen enkel vriendje mocht komen. We konden niet naar de kinderboerderij, de dierentuin of het trampolinepark’, somt Katie op. ‘Ik had zelfs niet eens ballonnen of slingers in huis.’
Om haar zoon toch een verjaardagsgevoel te geven, moest ze roeien met de riemen die ze had. ‘Ik bakte cupcakes voor hem, liet hem spelletjes, films en snacks kiezen en daarna zette ik op zijn verzoek kipnuggets in de oven voor het avondeten.’
Een paar weken eerder had Katie een cadeau gekocht. ‘Dat was puur een impulsaankoop geweest, maar ik was blij dat ik nu überhaupt een cadeau had. Ik had weliswaar geen inpakpapier, maar mijn zoon glunderde toen zijn vader de grote doos tevoorschijn haalde.’
Lees ook:
Zo bespreek je het coronavirus met je kind >
Ook de juiste kaars voor op de taart ontbrak. ‘De enige die ik had, was een gele ‘vijf’ die over was van mijn vijfendertigste verjaardag. Mijn zoon werd vier. Maar wat was hij trots toen hij voor het eerst zonder hulp zijn kaars uitblies.’
Katie was vooraf bang dat haar zoon zich niet echt jarig zou voelen. ‘Maar hij vond het geweldig. De hele dag stond in het teken van hem: taart, cadeautjes, mensen van wie hij houdt. Het werd zijn beste verjaardag ooit.’
Volgens Katie gaat de quarantaineverjaardag ook de boeken in als één van haar beste familieherinneringen. ‘We blijven thuis, om te voorkomen dat het coronavirus niet verder verspreidt. Daarom ben ik niet nog snel naar de winkel gerend voor cadeaupapier, taart en ballonnen. Maar voor mij als moeder is het ook essentieel om ervoor te zorgen dat mijn kinderen hun verjaardag niet te hoeven missen.’
De geïmproviseerde verjaardag was volgens haar een lichtpuntje in een angstaanjagende tijd. ‘We hebben het geluk dat we gezond zijn, en samen kunnen zijn als gezin. Er zijn zoveel mensen op de wereld die dat niet hebben. Het is belangrijk je dat te realiseren.’
Nog meer persoonlijke verhalen lezen?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
