Eigen beeld
Twee kinderen, veel ambitie en zelden alles onder controle. Mijn partner zit regelmatig wekenlang in het buitenland, dus ben ik vaak mijn eigen back-up. Kortom: hybride alleenstaande moeder. Ik neem je mee in hoe dat eraan toegaat. Met chaos, de nodige breakdowns, hoognodige dromen en een beetje aanmodderen. Want uiteindelijk doet iedereen maar wat.
Hoi, ik ben Laurien en “hybride alleenstaande mama” van Eus (4) en Dot (2), want mijn man werkt in het buitenland. Niet echt alleen, maar ook niet echt samen. Een soort abonnementje op een man dat af en toe wordt opgeschort of uitgesteld. Geen recht van klagen, want uiteindelijk komt hij weer thuis. Maar ja, ik doe ook veel alleen. Daar zit ergens een gat tussen. Dus… welkom in het gat!
Van de zes weken zomervakantie vielen er precies vijf samen met zijn werk. Vijf! Ik heb het uitgerekend en nog een keer nagerekend, voor het geval ik me vergiste. Dat deed ik niet.
Ach, we wonen vlak bij zee, dus wat zit ik nou te zeuren? Het was een prachtige zomer, ik kon na werk elke avond nog even met de kids naar strand en vriendinnen en familie namen ze extra mee als ik druk was. Dus wie zit er nou zielig te doen met een zonsondergang als achtergrond en een rosétje in de hand?
En toch merkte ik halverwege dat mijn batterij het niet meer deed. Lag het aan de vakantie, het continue thuis zijn van de kids? Aan mijn recente baanwissel? Te weinig slaap? Te warm? Ik weet het niet. Ik weet alleen dat je een prachtige avond kunt hebben en tóch op je handdoekje kunt zitten denken: ik heb geen zin om de oververmoeide en oververhitte kinders straks te badderen, het zand uit de naadjes te schrobben en wéér het prentenboek Lars is dwars voor te lezen. Terwijl dat zelfs mijn favo is. Vanavond. Even. Niet.
Dus toen ik deze zomer naar een bruiloft mocht, voelde dat als vakantie van de vakantie. De kinderen werden opgevangen door hun lievelings”tantes”, die zelf ook kinderen hebben. Ze sliepen bij ons thuis, lekker praktisch met alle bedden en spullen. En zo misten ze mama (en papa dus ook) hopelijk een beetje minder.
Toen ik thuiskwam, moesten de tantes al lachen. “Ze zijn superlief geweest,” zeiden ze. “En Coen mag flink aan de bak als hij thuis is.” Wat bleek? Mijn oudste had zijn logees een rondleiding gegeven door ons huis, als een aannemer die zijn klant al jaren kent. Het lampje in de gang. Z’n raceauto die kapot is. De bril van de WC die half in de scharnieren hangt. De keukenlade die niet dichtgaat. Bij elk punt dezelfde zin: “Dat is stuk. Dat moet papa effe maken.” Twintig keer!
Ik heb hem dit nooit bewust geleerd. Maar ik zeg het al jaren. Gaat er iets kapot? “Weet je wat, als papa thuis is, dan maakt hij dat wel.” Ons huis is een wachtkamer geworden, waarin alles wat niet werkt netjes op zijn beurt wacht tot het bonkje testosteron landt met zijn gereedschapskist en twee rechterhanden.
Ja, ik kan best een lamp vervangen. In theorie. Maar ik heb mezelf zo goed wijsgemaakt dat hij er handiger in is, dat ik het niet eens meer probeer. Onze schroevendraaier ligt vooral in de keukenla, omdat hij daar gewoon zo lekker ligt. En zo voelt papa zich ook meteen weer even onmisbaar: de motor die het huis draaiende houdt.
Maar dit wil ik ze natuurlijk niet leren: dat mama het niet kan. Of erger nog, dat mama het niet eens probeert. Dus: als er volgende week iets stukgaat, dan pak ik die schroevendraaier! En als het niet lukt, ach, dan bel ik de buurman wel.
Elke maand neemt Laurien je mee in haar “hybride alleenstaande moederschap” en de hilarische, ontroerende of ronduit vreemde situaties die dat met zich meebrengt.
Als het schooljaar erop zit, vraagt Chantal (39) haar zoon Milan (9) om zelf een leuk afscheidscadeautje voor zijn juf te bedenken. Hij regelt alles zonder hulp en is apetrots. Tot Chantal bij het ophalen iets op het bureau van juf Sanne ziet staan wat haar wel héél bekend voorkomt.
Video
Als Merel (36) een berichtje krijgt van de juf van haar dochter Sara (6), denkt ze dat het om een gewoon oudergesprek gaat. Maar eenmaal op school krijgt ze zulke ongemakkelijke vragen dat ze zich steeds meer zorgen begint te maken. Wat heeft haar dochter in vredesnaam verteld?
Video
Betaal je braaf elke keer de Tikkie voor verjaardagcadeaus voor je vriendinnen, maar als je zelf jarig bent, geeft niemand thuis. Lekker dan.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week vertelt Joy (30) over het Tikkie dat ze van haar schoonmoeder kreeg.
Video
Sommige beslissingen neem je als moeder zonder er ook maar een seconde over na te denken. Zo gaf Ilja haar dochter Feline jaren geleden een schattig knuffeltje. Een lief gebaar, dacht ze. Maar inmiddels zijn haar kinderen tieners en blijkt dat ene knuffeltje nog altijd onderwerp van gesprek.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week het dilemma van Sophia (31). Ze gaat binnenkort trouwen en heeft voor haar grote dag een dresscode bedacht. Alleen weigeren haar vriendinnen zich daaraan te houden.
