Na de geboorte van je kind moet die wolk knalroze zijn. Althans, als je de clichés en Insta-accounts mag geloven. In werkelijkheid komt die wolk in zowat elke kleur en gelukkig is dat steeds minder een taboe.
Lees verder onder de advertentie
Floor (37): “Ik heb een heerlijke kraamtijd gehad, ik kan niet anders zeggen. De kraamhulp die we hadden, was fantastisch. Anna ging iedere dag als een wervelwind door ons huis, het heeft er nog nooit zo schoon en opgeruimd uitgezien als in die week. En dan verzorgde ze daarnaast onze kleine Bobbi ook nog eens alsof het haar geen enkele moeite kostte. Ik hoefde alleen maar zo nu en dan een beetje van de zijlijn te assisteren en verder zat ik als een prinses op de bank met mijn baby in mijn armen.
Lees verder onder de advertentie
De dag dat Anna vertrok, heb ik gejankt als een klein kind. ‘Ik kan niet zonder Anna, kunnen we haar niet houden’, snikte ik tegen de borst van mijn man Michael. Kraamtranen, dachten we. Maar het bleek een eerste teken van een pittige periode, waarin ik mezelf opnieuw heb moeten uitvinden.
Vrij leven
Michael en ik hebben altijd een heerlijk vrij leven gehad. Reizen, uitgaan, hapje eten hier, festivalletje met vrienden daar; we namen het er goed van. Onze kinderwens bleven we uitstellen, tot mijn biologische klok net iets harder begon te tikken dan mijn fear of missing out aan me trok.
Lees verder onder de advertentie
Ik was amper gestopt met de pil of ik was al zwanger. Daar kreeg ik toch wel even de vlekken van in mijn nek. ‘Nu al?!’ riep ik in paniek, toen ik de positieve test in handen had. Ik was wel blij, maar ook bang. Wilde ik dit echt wel? En hoe leuk zou het leven worden als we door een baby zoveel meer aan huis gebonden zouden zijn?
Die vraagstukken bleven door mijn hoofd spoken. Pas toen ik Bobbi voor het eerst zag, was dat gevoel even weg. Voor haar had ik álles over. Ook al zou ik nooit meer een restaurant van binnen zien.
Roze wolk
De roze wolk hield aan tot Anna vertrok. Ik heb de eerste dagen na haar vertrek een beetje als een kip zonder kop rondgelopen. Ik wist gewoon niet wat ik moest doen. Ik weet nog dat we met Bobbi in de kinderwagen boodschappen gingen doen. ‘Dit is het dus’, dacht ik toen we bij de Hema neerploften voor een saucijzenbroodje en wat te drinken. ‘Dit is nu mijn leven.’
“‘Dit is het dus’, dacht ik toen we bij de Hema neerploften”
Lees verder onder de advertentie
Het was zomer toen Bobbi geboren werd; mijn hele tijdlijn stond vol met vrienden die het ene feest na het andere afliepen. Ergens had ik gedacht dat ik zo’n moeder zou zijn die haar kind overal mee naartoe zou nemen. Maar nu moest ik er niet aan denken mijn baby bloot te stellen aan al die herrie. We vroegen daarom maar wat vrienden bij ons thuis te eten. Dat was gezellig, maar anders.
Ik merkte dat ik alleen maar bezig was met Bobbi’s voedingen en dat onze gesprekken ineens voornamelijk over kinderen gingen. ‘Tot in de kleine uurtjes’ verruilden we voor de schappelijke eindtijd van half elf. Ik baalde van mijn eigen ontevredenheid. ‘Je kunt niet alles hebben’, zei mijn moeder afkeurend, toen ik bij haar wat mopperde.
Lees verder onder de advertentie
Happy Mother Modus
Bobbi is nu een jaar. De grijze wolk begint langzaam roze te kleuren. Ik moest gewoon wennen. Het was ook geen gitzwarte wolk, maar er hing voortdurend een bepaalde ontevredenheid – en daarover dan weer schaamte – over mijn prille babygeluk heen. Ik denk weleens dat ik door een soort rouwperiode heen moest; afscheid nemen van het leven dat we hadden. En nu Bobbi iets groter is, zie ik weer steeds meer mogelijkheden.
“Er hing een ontevredenheid – en daarover dan weer schaamte – over mijn prille babygeluk heen”
Lees verder onder de advertentie
Zo hebben Michael en ik al twee toffe reizen op de planning staan; een stedentrip samen als Bobbi bij mijn moeder logeert en we gaan dit najaar met ons kind naar Italië. Het zal anders zijn, maar wel mét haar. Met terugwerkende kracht vind ik het niet meer dan normaal dat ik niet direct in de Happy Mother Modus zat. Mag je even je weg zien te vinden in je nieuwe, nogal intensieve en compleet andere rol?”
In de glossy Kek Mama lees je de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts €29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Je partner is gestrest, verdrietig of zit niet lekker in zijn vel. Natuurlijk wil je er dan voor hem zijn. Maar wat als je zijn problemen zo erg aantrekt dat je er zelf onder gaat lijden? Uit nieuw Australisch onderzoek blijkt dat vooral jonge stellen hiermee worstelen. En dat kan flinke gevolgen hebben voor hun […]
Als Chantal de kamer van haar dochter Lonneke binnenloopt, valt haar iets vreemds op. Ze besluit eens goed te kijken en ontdekt dat haar dochter al een tijdje een geheim heeft. En dat blijkt iets heel anders te zijn dan ze had verwacht.
Jill en haar man Roel droomden van een groot gezin. Hun zoon Loet (6) bleek een ernstige verstandelijke beperking en ontwikkelingsachterstand te hebben, maar artsen konden niet achterhalen waardoor. De kans dat een tweede kindje dezelfde problematiek zou hebben, werd op 0,01 procent geschat. Toch gebeurde precies dat bij hun dochter Marie (3). Op haar […]
Kun je intens van je kind houden en toch soms verlangen naar een leven waarin even niemand iets van je nodig heeft? Faryel is al zeven jaar moeder, en toch merkt ze dat ze nog steeds aan het ontdekken is hoe ze goed voor zichzelf kan zorgen zonder zich daar schuldig over te voelen. En […]
Een spontaan bezoekje aan oma klinkt als een prima plan. Zeker als er ook nog een koekje te scoren valt. Maar soms loopt zo’n gezellig onderonsje nét even anders dan verwacht.
Een groot huis, mooie vakanties en een succesvolle carrière als influencer: het lijkt Monique Westenberg (48) financieel voor de wind te gaan. Toch is de werkelijkheid anders. Sinds haar breuk met André Hazes jr. moet de moeder van Dré (10) een stuk bewuster met haar geld omgaan.