Beeld: Pexels
Na jaren proberen en de zoveelste ivf poging wilde Vera niets liever dan moeder worden. Haar schoonzus Saskia begreep haar verdriet totaal niet en wilde zelf absoluut geen kinderen. Toen juist zij onverwacht zwanger bleek, voelde Vera iets waar ze zich enorm voor schaamde.
Vera: “Mijn vriend en ik zijn al samen sinds ons veertiende. We wisten allebei dat we later graag kinderen wilden en toen we er eenmaal klaar voor waren, gingen we ervan uit dat het vanzelf zou gebeuren. Dat gebeurde niet. Uiteindelijk belandden we in het ziekenhuis en volgden meerdere ivf-trajecten. Het was een ontzettend intensieve periode. Iedere keer hoopten we dat het deze keer zou lukken en iedere keer kwam die teleurstelling keihard binnen als dat niet zo was.
Mijn schoonzus Saskia stond daar heel anders in. Zij wilde absoluut geen kinderen en begreep volgens mij ook niet waarom onze onvervulde kinderwens zo’n grote invloed op mijn leven had. Ze had me meerdere keren zien huilen na een mislukte poging. Toch zei ze een keer dat ik me niet zo moest aanstellen. Er waren volgens haar veel ergere dingen in de wereld.
Natuurlijk wist ik dat zelf ook. Er zijn mensen die verschrikkelijke dingen meemaken en ik wist heus wel dat mijn situatie daarmee niet te vergelijken was. Maar daar werd mijn eigen verdriet niet ineens minder van.
Een andere keer zaten we op een verjaardag toen het gesprek op kinderen kwam. Saskia vertelde dat kinderen volgens haar helemaal niet zo leuk waren en dat een leven zonder kinderen ook prima kon zijn. Voor haar was dat misschien zo, maar op dat moment kon ik zo’n opmerking totaal niet hebben. Ik zat midden in de ivf-trajecten en wilde niets liever dan een kindje. Ik voelde me door haar opmerkingen vooral onbegrepen.
Niet veel later vertelde Saskia dat ze zwanger was. Ik wist oprecht even niet wat ik moest zeggen. Ze was nog geen twee jaar samen met haar nieuwe vriend en de zwangerschap was niet gepland. Uitgerekend mijn schoonzus, die altijd had gezegd dat ze geen kinderen wilde, was ineens zwanger. Mijn eerste gevoel was geen blijdschap voor haar. Ik was jaloers. Ontzettend jaloers.
Daar schaamde ik me meteen voor. Ik wist dat ik blij voor haar hoorde te zijn en dat zij er niets aan kon doen dat het bij ons niet lukte. Maar ik kon alleen maar denken aan hoe oneerlijk het voelde. Wij deden er al jaren alles aan om een kindje te krijgen. Ik had hormonen gebruikt, onderzoeken ondergaan en meerdere keren een mislukte behandeling moeten verwerken. En bij haar gebeurde het zonder dat ze het überhaupt wilde.
Ergens hoorde ik ook haar eerdere opmerkingen weer in mijn hoofd. Dat ik me niet zo moest aanstellen. Dat kinderen helemaal niet zo leuk waren. En nu was zij degene die een kindje kreeg.
Ik wilde mijn gevoelens niet op Saskia afreageren. Haar zwangerschap was niet de reden dat ik niet zwanger werd en ze had mij niets afgenomen. Dat wist ik allemaal. Toch vond ik het moeilijk om haar buik te zien groeien. Iedere keer dat ze iets over de baby vertelde, voelde ik tegelijkertijd blijdschap voor haar en verdriet om mijn eigen situatie. Soms kwam daar ook meteen schuldgevoel achteraan, omdat ik vond dat ik enthousiaster moest reageren.
Het ingewikkelde was dat ik haar zwangerschap helemaal niet wilde afpakken. Ik gunde haar een gezond kindje. Ik wilde alleen zo ontzettend graag dat het bij ons óók zou lukken.
Achteraf denk ik dat mijn jaloezie daarom veel minder over Saskia ging dan ik toen dacht. Haar zwangerschap drukte me met mijn neus op alles waar ik zelf al jaren naar verlangde. En doordat zij mijn verdriet daarvoor niet altijd serieus had genomen, kwam het extra hard binnen.
Uiteindelijk lukte een van onze ivf-trajecten en kregen we onze dochter Emma. Later adopteerden we onze zoon Mees uit China. Inmiddels heb ik dus de twee kinderen waar ik zo lang van heb gedroomd.
Maar daardoor vergeet ik niet hoe ik me voelde toen Saskia vertelde dat ze zwanger was. Ik schaam me niet meer voor mijn eerste reactie. Jaloezie betekende niet dat ik haar geen geluk gunde. Op dat moment deed het gewoon ontzettend veel pijn om iemand zo makkelijk te zien krijgen waar wij al jaren voor vochten.”
En schoonzussen kunnen wel vaker voor ongemakkelijke situaties zorgen. Ilse gaf haar neefje een tweedehands cadeau, maar haar schoonzus kon dat allesbehalve waarderen. Hoe dat uit de hand liep, lees je hier.
Begin jaren 2000 maakt Nederland kennis met Tooske Ragas (51) als presentatrice van Idols. Niet veel later vindt ze de liefde bij zanger Bastiaan Ragas, wordt ze bonusmoeder en krijgt ze drie dochters. Maar naast alle hoogtepunten maakt ze ook ingrijpende momenten mee.
Toen Kimberly (5) thuiskwam met een uitnodiging voor een kinderfeestje, was ze door het dolle heen. Samantha (35) vond het vooral leuk voor haar dochter en dacht dat ze haar met een gerust hart kon laten gaan. Tot Kimberly enthousiast vertelde wat er die dag op de planning stond. Ineens wist Samantha niet meer zo […]
De twaalfjarige zoon van Marije (42) wilde graag zijn eigen geld verdienen met een krantenwijk. Omdat hij daar nog te jong voor was, kwam zijn salaris binnen op de rekening van zijn zus Merel (15). Dat ging maandenlang goed, dachten ze.
Rafael van der Vaart kreeg tijdens een podcastinterview onverwacht een wel heel bekende stem te horen. Zijn ex-vrouw Sylvie Meis had een persoonlijke vraag voor hem ingestuurd over hun zoon Damián. Zijn antwoord laat zien waar zijn prioriteiten tegenwoordig liggen.
Dat is even schrikken voor de familie Wildeman. Prisciliano heeft een flink ongeluk gehad en belandde daarna in het ziekenhuis voor een scan van zijn hoofd. Moeder Priscilla vertelt op de socials van de familie over de behoorlijk hectische dag. Gelukkig liep het allemaal goed af.
Simone verwondert zich over kleine dingen in het leven, die ze koppelt aan grotere dingen. Soms alledaagse dingen, zoals vakantieliefdes van haar kinderen. Soms dingen die spelen in de maatschappij, zoals kinderen die het land uit worden gezet. Ze werkt als journalist, tekstschrijver en fotograaf. Ze woont samen met L. en hun twee zonen van […]
