Beeld: Canva
Ze wilde haar kinderen een onvergetelijk cadeau geven: een spelcomputer. Maar dat haar man de grootste gamer in huis zou worden, zag Lisanne niet aankomen.
Lisanne* (43) is getrouwd met Jorik (42), samen hebben ze Daan en Jesse (13): “Voor de verjaardag van onze tweeling, besloten mijn man en ik onze kinderen een spelcomputer cadeau te geven. Ik weet daar verder niet zo veel vanaf, dus vroeg mijn man om uit te zoeken wat leuk is en waar ze echt veel plezier van gaan hebben. Hij gamede als kind ook graag, dus hij vond het zelf ook helemaal leuk om daar weer eens in te duiken.
Hij liet me een paar opties zien en ik schrok vooral van de prijzen. Had ik me daar toch even in vergist. Maar goed, ze zijn maar een keer per jaar jarig en meer dan dit kregen ze niet. De spelcomputer kregen ze samen, met extra controllers en twee spellen waarvan we dachten dat ze die tof zouden vinden.
Zo gezegd, zo gedaan. We pakten alles leuk in en zo hadden we op hun verjaardag twee heel blije kinderen in huis. Ik merkte toen wel al dat mijn man ook heel erg enthousiast was over het gegeven cadeau, dat vond ik toen nog aandoenlijk. Little did I know. De weken daarna waren de jongens niet van de spelcomputer af te slaan. Daarom maakten we een aantal afspraken met elkaar, om de schermtijd iets te beperken.
Mijn man speelde ook regelmatig mee met de jongens. Op een dag kwam hij thuis met een nieuw spel. Ik zag het doosje liggen en meteen viel de leeftijd me op: 18+. Bleek het een spel voor zichzelf te zijn. Die avond speelde hij de hele avond. Ik keek ernaar en ben maar in bed gaan lezen, want al dat schieten en geweld… niets voor mij. Ik heb hem wel gevraagd om het spel weer op te ruimen voordat de jongens het te pakken zouden krijgen.
Mijn zoons hebben dat spel gelukkig nooit gezien, maar mijn man… Die leek wel verslaafd te raken aan gamen. Ik weet nog een dag dat hij vrij was en ik thuis werkte. Ik heb hem niet van de bank af zien komen. En toen de jongens uit school kwamen, mochten zij niet eens op hun spelcomputer, omdat hij zo nodig zijn game af moest maken. Pardon? Ik stond met open mond in de deuropening. Meende hij dat nou serieus?
Dit ging nog weken zo door. Er waren ook avonden dat hij pas na middernacht in bed kwam liggen. We praatten niet meer met elkaar en ik mist hem, het werd echt problematisch. Ook kwamen mijn zoons bij me klagen dat ze het niet eerlijk vonden dat zij niet zo vaak op de spelcomputer mochten, maar papa wel. Inderdaad niet echt het goede voorbeeld zo…
Daarna heb ik hem geconfronteerd met zijn gedrag. Hij gaf me helemaal gelijk en schaamde zich, want hij had zelf ook door dat het gamen een probleem werd. Zelfs zijn leidinggevende had hem gevraagd of alles thuis wel goed ging, omdat hij zo afwezig was…
We konden de spelcomputer niet het huis uit doen, want die was van onze zoons, maar het spel waaraan mijn man verslaafd was geraakt ging wel de deur uit. Het had daarna nog wat tijd nodig, maar nu is hij weer de man en vader die we kennen. Obsessief gamen doet ‘ie gelukkig niet meer, hij speelt nog wel af en toe een spelletje mee met zijn zoons, maar alleen volgens de gemaakte afspraken.”
De man van Carmen denkt dat ze de kinderbijslag voor kleding voor de kinderen gebruikt, maar niets is minder waar. Lees haar verhaal hier.
*In verband met privacy zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bij de redactie bekend.
Ook je verhaal (anoniem) doen? Stuur een mailtje naar redactie@kekmama.nl.
Anouk (37) dacht dat ze inmiddels wel wat gewend was van haar dochter Maud. Vragen over poep, piemels en waarom papa wél een baard mocht maar zij geen glitterjurk naar de supermarkt: prima. Daar draaide ze haar hand niet meer voor om. Maar na zwemles, in een kleedkamer vol halfnaakte mensen en zoekgeraakte onderbroeken, besloot […]
Een naam kiezen voor je baby is al lastig genoeg, maar Suzes vierjarige dochter Saar had er ook nog zo haar eigen ideeën over.
Anne woont met haar gezin diep in de bossen van Zweden. De dichtstbijzijnde buren – en zelfs de brievenbus – zijn zes kilometer verderop. Water komt uit eigen bron, stroom van zonnepanelen en telefoonbereik is er vrijwel niet. Een vrij leven, maar vergis je niet: het is ook keihard werken.
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (4). Ze heeft twee jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Dat een bevalling zich niet laat plannen, blijkt wel uit het bevallingsverhaal van Romee Abrahams. Terwijl op het erf het grote verjaardagsfeest van haar vader in volle gang was, dienden de weeën voor haar tweede zoon Alfie zich aan.
Carola de Koning (46) werkte als leerkracht en kindercoach en specialiseerde zich in stress bij kinderen. Nu is ze onderwijsdeskundige bij Wijzer over de Basisschool en ontwikkelt zij samen met haar team nieuwe leermiddelen. Ze is expert in toetsstress rondom toetsen van IEP, Leerling in beeld (Cito) en de Doorstroomtoets. In haar columns neemt ze […]
