Marlous (38) heeft een hectische baan, een man, een kind… én migraine. Een druk bestaan dus, waarbij ze zware hoofdpijnaanvallen kan missen als kiespijn. Daar heeft haar migraine af en toe echter lak aan. Maar dit krijgt haar er niet onder. Ze probeert de aanvallen te ‘plannen’ om er zo meer grip op te krijgen.

Marlous is moeder van zoon Job (2,5) en werkt vier dagen per week als tekstredacteur bij een culinair tijdschrift. Voldoende rust, iets hartigs eten en een kop koffie drinken helpen.

Even rust nemen

“Ik weet wat ik moet doen. Het is belangrijk dat ik gewoon accepteer dat het even niet anders is en dat ik probeer wat rust te nemen. Dan gaat de migraine het snelst over. Omdat licht en geluid haar hoofdpijn verergeren, blijft ze tijdens een aanval het liefst binnen. “Ik ga niet liggen, dan wordt het erger. Als ik medicijnen inneem, ben ik zo’n twee uur uit de roulatie, daarna gaat het wel weer. Job gaat dan even naar mijn ouders en als mijn vriend thuis is, neemt hij de zorg voor zijn rekening. Het helpt me ook om iets hartigs of zouts te eten, zoals een cracker met kaas of een kop drinkbouillon. En ik heb het gevoel dat ik van koffie een positieve oppepper krijg.”

Werkafspraken

“Mijn moeder heeft ook last van migraine. Zij was er vroeger vaak heel ziek van. Soms was ze dagenlang misselijk en dan lag ze op bed. Of ze lag in een bepaalde houding op de bank, dan moesten wij een beetje rustig doen. Gelukkig heb ik het meer onder controle.” Op haar werk heeft ze afspraken gemaakt. “Als ik ’s morgens wakker word met hoofdpijn, bel ik dat ik kom zodra de pijn is gezakt. Die tijd haal ik dan zoveel mogelijk in. Zo hoef ik me niet elke maand ziek te melden. Dat wederzijdse begrip en vertrouwen is fijn. Dan hoef ik me daarover niet te druk te maken.”

Plannen, plannen, plannen

“Nu ik moeder ben, begrijp ik beter waarom mijn moeder het altijd tot het laatste moment probeerde vol te houden. Ze wilde ons er niet mee belasten. Ik probeer ook mijn omgeving niet tot last te zijn. Mijn migraine is hormoon gerelateerd, dus ik weet dat ik het vaak krijg als ik ongesteld word. Wat dat betreft kan ik het redelijk ‘plannen’. Ik slik m’n pil vaak een maand of twee door, zodat ik niet elke vier weken aan de beurt ben. Het is geen garantie dat de hoofdpijn dan wegblijft, maar meestal gaat het goed.” Als ik toch een aanval krijg, is het is belangrijk dat ik toegeef aan het feit dat ik migraine heb - hoe graag ik ook door wil gaan. Dus néém ik even die paar uur rust. Op die manier kan ik daarna weer sneller functioneren.”

Kek Mama samen met GSK

Zinc CHNL/CHXCDRN/0040/17

BN'er-moeders op Instagram

Van stedentrips tot klussen: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Prachtige foto


Het gouden uurtje meepakken


Wandelen met papa

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Trots aan de wandel met papa 💙 #inlove #dadandson #otis @jonkarthaus #perfectsaturday

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Ah, daar is de make up

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Oooow ok.... daar is mijn Make Up! #trendsetter #wenkies

Een bericht gedeeld door Nicolette Kluijver (@nicolettekluijver_) op



Lees ook
Dit plaatsten BN'er-moeders deze week op Instagram >

 


Aan het klussen

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Klussen klussen klussen💪🏻🙌🏻 #familiehuis #verbouwen

Een bericht gedeeld door Marly Van der Velden (@marlyvd) op


Nieuw familielid

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Verliefd! 🖤🐾🖤 @luckysmit1

Een bericht gedeeld door Nicolette van Dam (@nicolettevandam1) op


Genieten in New York

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Onwijs aan het genieten in NY! The big 🍏 Samen met m’n lieve zus @jettekevanlexmond

Een bericht gedeeld door Lieke van Lexmond (@liekevanlexmond) op


En softijs in Tokio

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Softijs in Japan is niet gewoon🍦Zoals met alles in dit land masteren ze alles tot in perfectie. De baguette is hier beter dan in Frankrijk, de pizza beter in Italië en de vis bij de supermarkt verser dan bij onze viswinkel. Dit ijsje is van rauwe melk gemaakt maar ze hebben ook smaken zoals cheesecake. De smaak en structuur is off the ying yang. Ik heb hier softijs gegeten met 35% vet wat het zou moeten classificeren als slagroom. Het soms bijna stressvol hoeveel goed eten er is. Je kan nooit alles eten🤦🏻‍♀️ Maar ik zal proberen zoveel mogelijk te eten en te laten zien aan je. Binnenkort op @24kitchen_nl 😘 #japan #softserve #cheesecake #milk #tokyo #icecream

Een bericht gedeeld door Miljuschka (@miljuschka) op

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

column-malu
Beeld: Marco Kolanus

De kinderarts van het consultatiebureau vindt dat Mack qua spierkracht achterloopt ten opzichte van andere baby’s, maar als ze ons vervolgens naar de fysio doorverwijst, blijkt er niets met ‘m aan de hand…

Ik schrik me kapot als we op het consultatiebureau een brief vol ingewikkelde Latijnse benamingen in onze handen gedrukt krijgen. “Extra oefeningen heeft-ie echt nodig hoor”, zegt de arts. “Dat nekje wiebelt mij te veel. En trouwens, vanuit liggende positie neemt hij z’n hoofd nog niet mee en dat zou hij wel al moeten kunnen.” Mijn vraag of dit niet te maken heeft met het feit dat Mack met 37 weken geboren is, wuift ze vluchtig weg.

 

Goed, fysio. ‘Kan vast geen kwaad’, denk ik maar zodra we weglopen.

 

'Te lage spierspanning'

Eenmaal thuis kom ik er na wat speurwerk achter dat de niet-te-ontcijferen termen in de verwijsbrief zoveel betekenen als ‘slappe baby’ en ‘te lage spierspanning’. En toegegeven: ik hoef nog net niet aan de zuurstof. Mankeert hij nu iets ernstigs? Moeten we hem dagelijks uitputten met lastige oefeningen? En wat nu als hij op z’n eerste verjaardag nog niet zelfstandig kan zitten? Gelukkig heb ik een vriend die, ook al zou ons complete appartementencomplex in de hens vliegen, de kalmte bewaart: hij stelt me gerust en maakt een afspraak met een fysiotherapeut in de buurt.

 

Vakantiefoto's op Facebook

Een paar dagen later zitten we met Mack bij Eline. Ze stelt zich voor, vertelt wat ze doet, waar ze vandaan komt (wat ik overigens al lang weet, want een uur eerder bladerde ik nog door haar vakantiefoto’s op Facebook - ik móet immers weten wie er aan de ledematen van m’n kind gaat sjorren…) en legt Mack op de behandeltafel. Na nog geen drie minuten stelt ze ons gerust: “Geen zorgen, ik zie niets geks bij ‘m. Hij doet het prima.”

 

Lees ook
Alles wat je wilt weten over de bezoekjes aan het consultatiebureau >

 

'Geef 'm de tijd'

Hoor ik dit nu goed? Niets geks? Prima? En waar kwam dat ‘slappe baby’- en ‘lage spierspanning’-verhaal dan vandaan? Eline legt uit: “Je moet Mack even de tijd geven om te doen wat je van ‘m vraagt en die tijd hebben ze op het consultatiebureau nu eenmaal niet. Na één keer tillen denken ze misschien dat-ie het niet kan, maar kijk: hij tilt z’n hoofd gewoon op hoor, zonder hulp.”

 

Bezorgd voor niets

Vriend knikt tevreden en ik haal opgelucht adem. En als Eline vervolgens oppert een brief naar het consultatiebureau te sturen met daarin háár bevindingen, kan mijn dag helemaal niet meer stuk. Zie je wel: dagenlang bezorgd voor niets. Maar goed, ook daar ben je moeder voor…

 

Malu Pesulima is webredacteur bij Kek Mama en woont samen met Romano. Zoon Mack is inmiddels bijna vijf maanden oud.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >