Vijf maanden na de geboorte van hun eerste dochter ontdekken Simona (30) en haar man dat hun dochter een zeldzame hersenafwijking heeft. Vijf weken later overlijdt ze.
Lees verder onder de advertentie
Na net een nieuw huis te hebben gekocht, kregen Simona Cesarano en haar man hun eerste kind, een dochter. Ze genoten de eerste maanden volop van elkaar en alles leek goed te gaan. Totdat de kersverse ouders nieuws te horen kregen wat geen enkele ouder wil horen: hun kind bleek ongeneeslijk ziek en ze had niet lang meer te leven.
Lees verder onder de advertentie
Zeldzame aanlegstoornis
In het Wilhelmina Kinderziekenhuis werd ontdekt dat Simona’s dochter Lissencefalie had, in de meest heftige vorm. Dit is een zeldzame aangeboren aanlegstoornis, waarbij de hersenschors op een verkeerde manier is aangelegd. Dit gebeurt al tijdens de bevruchting en is – door de zeldzaamheid – helaas nooit naar voren gekomen tijdens Simona’s zwangerschap.
Bij Lissencefalie wordt er geen verbinding gemaakt tussen de hersenschors en de hersenen waardoor er steeds heftige epileptische aanvallen ontstaan. Zo had Simona’s dochter er om de seconde een.
Zware en onzekere periode
Vanaf dat moment lieten Simona en haar man – en hun familie – hun dochter vervolgens geen moment meer alleen. “Een periode die was een enorm zware en onzekere periode, waarin onze dochter constant epileptische aanvallen had en in het ziekenhuis verbleef”, vertelt Simona. Er zijn kinderen die wat ouder worden met Lissencefalie, maar dat geldt niet voor hun dochter. “Ze overleed vijf weken later. Gelukkig heeft ze zelfs in het ziekenhuis nog haar vrolijke kanten kunnen laten zien. Maar dat maakte het heel dubbel.”
Lees verder onder de advertentie
Uitlaatklep
Op TikTok deelt Simona al allerlei video’s. Omdat de dood bij het leven hoort, maakte ze ook een video over het verlies van haar dochter. “Op een gegeven moment dacht ik: waarom zou ik verbergen wat er is gebeurd? De dood maakt ook onderdeel uit van het leven, hoe pijnlijk het ook is.” En dus besloot ze om op dit platform ook te vertellen over het verlies van haar dochter. Ze krijgt er vele reacties op en ontvangt ook veel steun. “Het is een uitlaatklep. Ik viel in een zwart gat toen ik mijn dochter verloor. Video’s maken is een manier van herdenken voor mij. Daarnaast is mijn TikTok-account een plek geworden met veel herkenning. Ik ben niet de enige en ook niet de laatste die zijn of haar kind gaat verliezen. De meesten wordt dit verlies bespaard, maar bij helaas te veel mensen maakt dit onnatuurlijke verlies onderdeel uit van het leven.”
Sindsdien volgden nog meer video’s, waarin ze volgers vertelt over haar rouwproces. Voor Simona is het maken van TikTok-video’s over het verlies van haar dochter een vorm van rouwen. “Met mijn video’s wil ik ook echt meegeven: praat erover. Er zijn meer mensen die een kind moeten missen. Het is voor iedereen vreselijk, maar het zou fijn zijn als het meer bespreekbaar zou worden en het taboe dat hierop rust doorbroken kan worden. Dat is wat ik hoop te bereiken.”
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Estavana Polman en Rafael van der Vaart zijn inmiddels ruim tien jaar samen. Dat betekent niet dat het er thuis altijd even gezellig aan toegaat. Estavana vertelt openhartig dat ze soms flink discussiëren, maar één ding staat voor haar buiten kijf: de liefde overheerst.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.