Sara van Gorp is hoofdredacteur van Kek Mama en moeder van zoons Ko (7) en Toon (2). Elke maand schrijft ze over zichzelf en haar gezin.
‘Mam, wanneer is Toon jarig? Want dan geef ik hem geen cadeautje, hij is zó enorm irritant.’ (Toon blijft aan Ko trekken om baltikkertje te spelen terwijl hij echt niet wil.) Een kwartier later. ‘Ahhh, wat is Toon toch scháttig! Ik ben zó blij dat ik een broertje heb.’ (Toon vroeg op zijn allerliefst: ‘Wat wil jij op tv kijken Ko?’)
Zevenjarigen zijn kort van geheugen. En eerlijk gezegd: sinds ik moeder ben, ben ik het ook. Ik kan witheet van wanhoop en woede zijn als Toon en Ko voor acht uur ’s ochtends al minimaal tien clashes hebben gehad in de categorie ‘ik wil precies spelen met dat wat hij heeft’. (Sinds kort pak ik de brandweerauto/piratenvlag/Skylander dan af, werkt vooralsnog afdoende.) Om meteen erna instant te smelten als Ko vredig op de bank Dribbel-boeken aan zijn broertje voorleest.
Net zoals ik never nooit jaloers op iemand ben geweest. Totdat ik slaaphooligan Toon kreeg en ik jarenlang ’s ochtends om half zes treinparcoursen aan het bouwen was. ‘Ik krijg mijn dochter ’s ochtends echt haar bed niet uit, hoe moet ik nou zorgen dat ik op tijd op school kom?’ Groen van jaloezie ben ik op al die ouders die uitslaapkinderen hebben. Sinds een maand of twee wordt Toon rond half zeven wakker en ik klop dagelijks af op alles wat ik tegenkom. En als het dan toch weer een keer half zes is, smelt ik als hij tegen me aankruipt en murmelt: ‘Mama, ik vind jou zohooo lief.’
Sara van Gorp (42) is hoofdredacteur van Kek Mama en woont samen met Mark en zoons Ko (6) en Toon (1).
In Kek Mama 09-2017 lees je een geestig verhaal waarin Julia haarfijn de zeven moederzonden fileert. Het nummer koop je hier.
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Veel ouders doen het met de beste bedoelingen: zorgen dat hun kind goede cijfers haalt en later alle kansen heeft. Logisch, maar volgens onderzoek onder honderden hoogpresterende leerlingen heeft die opvoedstijl ook een keerzijde.
Neeltje voelde altijd al ‘iets’. Haar relatie met Jacco was anders, dan met vorige mannen. Beter, op veel vlakken. Maar op andere vlakken ook minder. En toen ze twee keer vlak na elkaar de vraag kreeg of Jacco homo is, ging ze zelf aan alles twijfelen.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
