Schoonfamilie. Het is of een warm bad of een bad met stekels en af en toe een elektrische schok. Sanjana zit in het bad met stekels, want haar schoonvader blijft haar baby keer op keer op haar wang zoenen, ondanks haar verzoek om dat niet te doen.
Lees verder onder de advertentie
Sanjana: “Vanaf dag één was ik duidelijk: géén kusjes op Mira haar gezicht. Baby’s hebben een piepklein immuunsysteem en ik zit niet te wachten op een RS-virus of een koortslip waar je u tegen zegt. Mijn man Ferry knikte braaf mee en we dachten dat de boodschap duidelijk was. Nou, niet dus. Opa zag het blijkbaar als een vrijblijvend advies, want binnen een week zat hij vol enthousiasme slobberend kusjes te drukken op haar wang.
Lees verder onder de advertentie
Mijn baby, mijn regels
Het was elke keer hetzelfde liedje: Mira krijgt vlekjes, ik schiet in de stress en opa lacht het weg. Dat kind lijkt gewoon allergisch voor zijn baard, maar meneer blijft vrolijk door zoenen. Subtiele hints? Geprobeerd. Baby meteen afpakken? Check. Driftig met een doekje over haar gezicht na een verboden kus? Ook dat. Maar mijn schoonvader heeft het geheugen van een goudvis of gewoon maling aan mijn regels. Elke keer doet hij het weer. De druppel? Het moment dat ik Mira aan hem overhandigde en hij, terwijl hij me recht aankeek, weer een dikke smakkerd op haar wang gaf. Hij heeft er letterlijk schijt aan!
Alsof dat nog niet genoeg was, kreeg ik ook nog de standaard schoonfamilie-reacties om mijn oren. ‘Je overdrijft’, ‘Vroeger deed niemand hier moeilijk over’, en mijn persoonlijke favoriet: ‘Wat zielig voor opa dat hij zijn kleinkind niet mag knuffelen.’ Sorry, wat? Alsof ik hem verbied haar te zien. Ik wil gewoon geen speeksel-marathon op haar gezicht. Het gaat niet om één keer. Nee, iedere keer als hij haar ziet, grijpt hij zijn kans. Alsof hij een soort kusjes-teller bijhoudt en zijn dagelijkse doel moet halen. Ik voel me net een bodyguard die constant tussenbeide moet komen, terwijl hij blijft doen alsof ik een overbezorgde helikoptermoeder ben.
Lees verder onder de advertentie
En waar is Ferry?
Spoiler alert: nergens. Mijn man durft zijn vader niet écht aan te pakken. Hij mompelt een slap ‘Pap, liever niet’, waarna mijn schoonvader zijn schouders ophaalt en gewoon doorgaat. En nu? Nu ben ík de boeman, want het lijkt alsof ik Mira van opa afpak. Hij is beledigd, ik ben woedend en Ferry? Die zit ertussenin en doet… helemaal niets.
Lees verder onder de advertentie
Grenzen
Uiteindelijk moest Ferry er wat van zeggen, anders mocht mijn schoonvader Mira niet meer zien. Dus rolde er een iets stevigire ‘Pap, kappen nou’ uit. Opa rolde dramatisch met zijn ogen, mopperde iets over ‘tegenwoordig kan ook niks meer’, maar sindsdien houdt hij zich in. Soort van. Want ik zie hem nog steeds af en toe verlangend naar Mira’s wangetje staren, alsof hij zich moet inhouden om er niet alsnog een kus aanval op los te laten. Ik blijf op mijn hoede. Want sorry, maar dit is mijn kind!”
Lees verder onder de advertentie
Anne-Marije vroeg haar schoonouders als vaste oppas en dat was de slechtste beslissing ooit… Waarom? Dat lees je hier.
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.