Beeld: Pixabay
Je schoonmoeder boos omdat je kind geen kus geeft, en de natte zoenen van je oom. Altijd leuk, al die nieuwjaarswensen.
Linda: “In mijn schoonfamilie is het gebruikelijk om elkaar op de mond te zoenen. Ik doe dat ook met mijn kinderen, maar écht niet met mijn schoonvader en mijn twee zwagers. Nou, zij wel. Zo vies.”
Simone: “De hele wereld weet dat je elkaar niet echt zoent bij het begroeten, maar dat het een kwestie is van wangen tegen elkaar houden. Zo niet mijn schoonvader. Die maakt van iedere gelegenheid gebruik om mijn gezicht vast te pakken met zijn guitige handjes, om vervolgens drie natte vegen speeksel op mijn wangen achter te laten. Keer twee, want ook tijdens het afscheid springt-ie zowat bovenop me. Iedere. Keer. Weer.”
Nienke: “Ik had vroeger een aangetrouwde oom met nogal een rare mond. Doodeng vond ik het, om hem te begroeten met drie zoenen. Helemaal omdat hij er altijd zo’n zacht kreunend geluid bij maakte.
Eén keer had ik een fikse verkoudheid en dacht ik eronderuit te komen. Helaas: mijn oom was (‘Nou já zeg, wat toevallig!’) ook plotseling snipverkouden. ‘Kunnen wij elkaar tenminste wel zoenen’, zei hij terwijl hij lachend met zijn rare mond op me afkwam. Sindsdien plan ik mijn agenda bij iedere familiebijeenkomst bij voorkeur vol met werkafspraken, zodat ik – heel jammer – niet kan komen.”
Lees ook – Krijgt tante nog een kusje? >
Petra: “Ik vind het echt niet oké als mensen van mijn zoon van vier verlangen dat hij ze een kus geeft en dan ook nog beledigd of zelfs boos reageren als hij dat niet wil. Hij hoeft van mij niemand te zoenen, ook opa en oma niet.
Mijn schoonmoeder doet alsof ik dat niet al honderd keer tegen haar heb gezegd en blijft hem maar in de houdgreep nemen met: “Kom, kus voor omaaaa!” Mijn zoon weigert, zij kijkt mij boos aan, ik zeg gewoon niks. Dat ze vervolgens tot de paasdagen beledigd is en tegen haar vriendinnen klaagt dat ze “niet eens een nieuwjaarskus, is dát nou zoveel gevraagd” van haar enige kleinkind heeft gekregen, jammer dan.”
Anna: “Ik ben een kordate zoener: met geluid. Mijn halve familie is een luchtzoener: lafjes met de wangen tegen elkaar, en zonder geluid. Het is altijd ongemakkelijk, dat moment dat ik drie keer heel nadrukkelijk ‘mwah, mwah, mwah’ roep en het volledig stil blijft.”
Janneke: “Als kind keek ik niet bepaald uit naar de nieuwjaarsviering met de familie. De reden: mijn oom, die er altijd iets te enthousiast inging met zijn gezoen. Met zijn enórme handen, die hij dan helemaal om mijn gezicht legde zodat alleen mijn mond overbleef. Brrr.
Inmiddels is hij geëmigreerd en zie ik hem bijna nooit meer, maar net dit jaar met nieuwjaar was hij er weer eens bij. En ja hoor, wéér die handen om mijn gezicht en een voltreffer op mijn mond.”
Lieke: “Ik werk op een grote afdeling met bijna dertig mensen, en ik ben meestal de laatste die ‘s ochtends binnenkomt. De helft van mijn collega’s spreek ik niet veel, maar met nieuwjaar voel ik me toch verplicht iedereen te zoenen, omdat het totaal ongemakkelijk is als ik helft oversla – wat ik eigenlijk zou willen. Maar tegen de vieze snor van mijn manager, inclusief oude sigarenrook, zie ik al op vanaf half december.”
In de glossy Kek Mama lees je de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts €29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.
