Beeld: Getty Images
Dat Kristy borstvoeding geeft – dat is net niet de waarheid. Hoe het echt zit, hoeft niemand te weten.
Kristy (29), moeder van Moesha (6 maanden):
“De twee zussen van mijn man zijn van die perfect moms. Ze zien er zelf altijd tiptop uit, hun kinderen lijken kleine engeltjes en ze doen alles volgens het boekje. Al tijdens mijn zwangerschap overlaadden ze me met tips en adviezen. Fijn, maar van sommige dingen wist ik al dat ze mij nooit zouden lukken. Daarvoor ben ik te chaotisch.
Ook over borstvoeding hadden ze hun ideeën: dat moest vooral langdurig zijn. Ik kreeg hele preken over allergieën en kwalen die je ermee voorkwam. Zelf vond ik een maand of drie lang genoeg, zij beweerden dat het pas effectief was bij minimaal een jaar. Nou, dat is me niet gelukt. Zelfs drie maanden niet. Ik had enorme tepelkloven en pijn. Moesha dronk amper en kwam niet goed op gewicht. De hele dag was ik bezig met het voeden en ik raakte volledig in de stress.
Lees ook – ‘Borstvoeding is een kwestie van doorzetten. Nou, inmiddels weet ik beter’ >
In overleg met de lactatiekundige van het ziekenhuis ben ik daarom na zes weken overgestapt op flesvoeding. Alleen, dat durf ik niet te vertellen aan mijn kritische schoonzussen. Zij zouden vinden dat ik geen ruggengraat heb. Tegen hen doe ik net alsof ik Moesha nog zelf voed.
“Tegen hen doe ik net alsof ik Moesha nog zelf voed”
Ze denken waarschijnlijk dat ik preuts ben: in hun bijzijn geef ik Moesha zogenaamd een flesje afgekolfde melk en als ze op bezoek zijn, trek ik me discreet met de baby terug in onze slaapkamer, waar ik dan stiekem een fles poedermelk geef. Mijn man vindt dat ik erboven moet staan, maar hij verraadt me gelukkig ook niet.”
In de glossy Kek Mama lees je de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts €29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Kim wist onlangs niet wat ze meemaakte. Haar schoonzus bleek al langer te weten van het geheim van Kim’s dochter. “Het ging óók over mijn kind.”
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.
