Beeld: Getty Images
Amy (40) is samen met Xavier (42). Samen hebben ze dochters Sophie (13), Luna (10) en zoon Bo (8).
“Ik ben een zondagskind; mijn leven heeft, op mijn adoptie na, nooit tegenslagen gekend. En zelfs mijn adoptie zie ik niet als iets negatiefs. Mijn biologische Zuid-Koreaanse ouders konden niet voor me zorgen door de economische situatie in hun land, rond 1980. Dat mijn Nederlandse ouders, die ik beschouw als mijn echte ouders, in hun huis en hart plek voor mij hadden, is iets waarvoor ik ze altijd dankbaar blijf. Ik was anderhalf toen ik per vliegtuig werd afgeleverd op Schiphol, vergezeld door een begeleider van de adoptiestichting. Na mij kregen mijn ouders een biologisch kind, mijn zus Lisette, maar nooit heb ik het gevoel gehad dat er onderscheid bestond tussen ons. Mijn ouders hielden van ons allebei evenveel, vanuit hun tenen – en nog steeds.
Xavier en ik waren al achttien jaar samen, onze kinderen leidden zorgeloze levens op de basisschool, toen ik mijn afkomst plotseling begon te bevragen. Als ik keek naar mijn mooie, gezonde, gelukkige gezin, kon ik me niet voorstellen dat een moeder daar ooit vrijwillig afstand van kon doen. Steeds vaker kwamen berichten naar buiten in de media dat veel adopties in mijn tijd niet helemaal koosjer waren verlopen, en dat informatie op adoptiepapieren lang niet altijd klopte. Wat als mijn ouders mij helemaal niet vrijwillig hadden afgestaan?
“Als ik keek naar mijn mooie gezin, kon ik me niet voorstellen dat een moeder daar ooit vrijwillig afstand van kon doen”
En dan was er nog het genetische aspect. Toen Luna op haar vijfde de diagnose astma kreeg, waarmee niemand in ons gezin of de familie van Xavier bekend was, kwam de logische vraag van de kinderarts of het misschien aan mijn kant van de familie zat. Ik had geen idee. Een confronterend moment, want nu ging het om een relatief onschuldige vorm van astma, maar plotseling realiseerde ik me dat er ook ernstiger familiekwalen aan het licht konden komen, en dan had ik geen idee van mijn achtergrond.
Lees ook – De juf: ”Bij deze steen ben ik gevonden’, vertelt de geadopteerde Chi’ >
Of ik echt antwoorden wilde op die vragen wist ik niet. Maar er was geen weg meer terug. Nu ik serieus overwoog mijn biologische ouders – en dus ook de biologische familie van mijn kinderen – te zoeken, kon ik het niet meer van me afzetten. Misschien trok ik een beerput open, misschien zouden we er waardevolle familie bij krijgen. En misschien zouden mijn vragen nooit beantwoord worden. Want dat was natuurlijk ook mogelijk. Ik had geen idee waaraan ik begon toen ik met Xavier naast me aan de keukentafel een mail stuurde naar de adoptiestichting met de mededeling dat ik mijn ouders zocht. Twee maanden later, op de tiende verjaardag van Sophie, kreeg ik mail terug: ze hadden mijn moeder gevonden. Over verjaardagscadeaus gesproken: mijn dochter kreeg zomaar een oma cadeau. Mijn vader bleek op jonge leeftijd overleden.
“Eén mailtje waarmee mijn bestaan compleet veranderde”
Eén mailtje waarmee mijn bestaan compleet veranderde. ‘Zo makkelijk gaat dat’, schamperde ik naar Xavier, geschokt, blij, doodsbang en verwonderd tegelijk. Mijn biologische moeder stemde in met een ontmoeting, hoorden we een maand later, en dat najaar vlogen we met het gezin naar Seoul. Mijn ouders gingen mee, met de plechtige belofte zich op de achtergrond te houden. Het voelde onlogisch dit zonder hen te doen; zonder mijn biologische moeder en vader hadden mijn ouders mij nooit gehad.
Het weerzien, dat voelde als een eerste ontmoeting, leek in niets op de scènes die je ziet in tv-programma’s. In een kil kamertje van de adoptiestichting schudden we elkaar onwennig de hand. Er waren geen tranen, bovenal voelden we ongeloof. Over dat dit echt gebeurde, niet over de vraag of deze vrouw, bijna een kop kleiner dan ik, echt mijn moeder was. Dwars door Seoul wandelde ik met mijn man achter haar aan. Oma en kleinkinderen, de pinken in elkaar gehaakt en allemaal dezelfde gedecideerde tred. Mijn ouders liepen ernaast, trots als een pauw.
“Oma en kleinkinderen, de pinken in elkaar gehaakt en allemaal dezelfde gedecideerde tred”
Inmiddels hebben we al een aantal vakanties samen doorgebracht. In Nederland, in San Francisco waar een deel van mijn Koreaanse familie woont, en we plannen opnieuw een reis door mijn geboorteland. De biologische ketting is hersteld, mijn familie is eindelijk compleet.” Ontvang elke maand Kek Mama met korting en gratis verzonden op jouw deurmat! Abonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Liva (30) haar struggle. Ze geeft namelijk iets te graag geld uit aan cadeaus voor andermans kinderen. Tot grote frustratie van haar man..
Hoera, er is een baby geboren! Olympisch kampioen baanwielrennen Jeffrey Hoogland is namelijk vader geworden. Dat laat de topsporter weten op Instagram met twee prachtige foto’s van het kersverse gezin.
Als single moeder weer gaan daten klinkt spannend en empowering, tot je er middenin zit. Nela (33) dacht klaar te zijn voor een zwoele herstart, maar haar eerste one night stand kreeg een onverwachte wending.
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (3). Ze heeft 2 jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen met het leven over de grens met een jong gezin en de hoogtepunten en worstelingen van […]
Haar dochter zeurde al tijden om dit kapsel, maar voor Luca stond vast: dat ging absoluut niet gebeuren. Dus probeerde haar dochter het bij haar vader…
Estelle Cruijff (46) deelt een persoonlijk en emotioneel verhaal in het nieuwe seizoen van Het Waren 2 Fantastische Dagen. Zo deelt ze meer over de scheiding van Ruud Gullit en de impact daarvan op haar gezin.
