Uit elkaar gaan is nooit fijn, maar uit elkaar gaan omdat je vriend het nodig vond om een relatie te beginnen met de buurvrouw terwijl jij je zieke moeder verzorgde? Dat gaat echt te ver. En alsof het niet erg genoeg was forceert de ex van Nynke ook nog hun kind zijn nieuwe vriendin mama te noemen.
Nynke: “Laten we even teruggaan naar het begin. Ik was smoorverliefd op Bram. Zo verliefd dat ik mijn vaders waarschuwingen niet serieus nam en er zelfs zeven jaar geen contact met hem door had. Maar ja, liefde maakt blind en blijkbaar ook doof, want ik heb niet doorgehad dat Bram allang met Patricia bezig was. Vier maanden lang. En ik? Ik was te druk met het verzorgen en het rouwen van mijn moeder.
Op de dag dat ik erachter kwam, was ik op werk. Mijn telefoon trilde en ik zag een melding van de videodeurbel. Ik opende de app en zag tot mijn verbazing Bram, met een bos bloemen, vroeg thuis. Dat vond ik al vreemd. Ik wachtte even en zag hoe hij omgekleed de deur uit liep met de bos bloemen richting het huis van Patricia. Zijn auto stond nog voor onze deur, dus ik wist dat hij in de buurt bleef. We waren inmiddels 15 minuten verder en hij was nog steeds niet terug.
Mijn hart begon sneller te kloppen. Ik gooide mijn spullen in mijn tas en reed als een gek naar huis. Onderweg probeerde ik Bram te bellen, maar hij stuurde me direct naar de voicemail (dit deed hij vaker, maar ik heb hier nooit bij stilgestaan). Toen ik aankwam, zag ik hem nét Patricia’s huis uit lopen. Alsof dat nog niet erg genoeg was, gaf ze hem ook nog een zoen. Bram zag mij staan en duwde haar meteen van zich af. Ik voelde de woede door mijn lijf razen. Ik stapte uit de auto, negeerde hem compleet en liep naar huis. Daar heb ik direct alle deuren op slot gedaan en zijn troep naar buiten gegooid. Het enige wat ik nog kon zeggen toen hij bleef jammeren voor de deur was: ‘Ga lekker naar Patricia, vieze hond!’
Ik wilde zo snel mogelijk weg uit dat huis. Overal lagen herinneringen en ik kon er niet meer tegen. Gelukkig kreeg ik snel een appartement en na zes maanden begon ik langzaam weer op te krabbelen. Het deed pijn, maar ik moest er ook zijn voor mijn Lola. Nu woont Lola deels bij mij en deels bij Bram en Patricia. Dat was dus geen korte fling, want ze zijn inmiddels een jaar samen. Ik heb geen band met Patricia en die ga ik ook nooit opbouwen. Patricia en Lola kunnen het prima met elkaar vinden. Als Lola ouder is, mag ze zelf bepalen hoe ze hiermee omgaat. Maar toen Lola thuiskwam en zei dat Bram haar dwong om Patricia ‘mama’ te noemen? Dat was een grens die keihard werd overschreden.
Dus ik pakte mijn telefoon en belde Bram. Die begon een of ander sentimenteel praatje over hoe Patricia moedergevoelens heeft en bla bla bla. Dat ik daar geen boodschap aan had, ging blijkbaar langs hem heen. ‘Lola is niet alleen jouw kind, Nynke. Ik mag ook dingen over haar bepalen.’ Tuurlijk, maar ik bepaal dat jij onze dochter niet dwingt om iets te doen wat ze niet wil. Lola wil het niet, dus het gebeurt niet. Ik wil gewoon niet dat mijn dochter haar mama noemt. Einde discussie. Patricia kan blijkbaar geen kinderen krijgen en als Lola haar mama noemt weet ze zeker dat ze zich een moeder voelt. Maar dat maakt niet uit, want ik heb mijn meisje goed aangekeken en haar verteld dat ze nóóit iets hoeft te doen waar ze zich niet goed bij voelt. Nooit. Ook niet als papa het vraagt.
Het is simpel: ik ben haar moeder, ik ben er altijd voor haar geweest en ik blijf haar moeder. Dat zal een buurvrouw nooit kunnen veranderen.”
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.
We vroegen jullie op Instagram wat jullie van het tropenrooster vinden. En of jullie een mening hebben!
