O gruwel. We herinneren ons allemaal die tante met haren op de kin die ons bedolf onder kleffe zoenen. En nu zijn we groot en hebben we zelf een kind dat als een boomstronk blijft staan als er verplicht geknuffeld moet worden.

“Krijg ik een kusje? Kom één kusje maar! Anders kom ik volgende week niet oppassen hoor!” Mijn van oorsprong Iraanse oppas houdt mijn dochter stevig vast en knuffelt haar uitbundig. Ze tuit haar lippen in afwachting van de kus van mijn vierjarige, die geen enkele aanstalten maakt aan haar verzoek te voldoen. Luchtig zeg ik dat mijn dochter niet royaal is met kusjes uitdelen aan andere mensen dan haar ouders. Mijn oppas knipoogt, doet het af als een grapje en laat mijn dochter los.

 

Andere verwachtingen

Het voorval blijft nog een tijd in mijn hoofd zitten. Mijn dochter weigert vaker iemand te knuffelen bij wijze van welkom of afscheid. Ze is het kat-uit-de-boomkijk-type en knuffelt alleen met mensen die ze lang kent en dan nog bepaalt ze zelf wanneer en hoe. Dit zorgt niet alleen bij de oppas voor teleurstelling, ook oma’s en opa’s hebben vaak andere verwachtingen. “Ik krijg toch wel een kus?!” riep haar opa laatst bij het afscheid. Mijn dochter duwde hem weg en voor ze haar favoriete maar voor mij o zo pijnlijke uitspraak kan doen (“Iiiiieeeeuuuuw, jij stinkt!”) tilde ik haar op om bij het raam opa en oma extreem enthousiast uit te zwaaien.

 

Opstandige knuffelweigerende gedrag

Ik kan me zelf nog goed herinneren hoe vies ik vroeger de natte zoenen van mijn oma vond. Pal op mijn mond. “Ogen dicht en ondergaan,” zei mijn moeder, “voor de lieve vrede.” Ik heb hetzelfde gedaan bij mijn zevenjarige zoon. Hij heeft zich daar nooit tegen verzet en knuffelt iedereen die komt en gaat. Het opstandige knuffelweigerende gedrag van zijn zusje geeft mij vaak een opgelaten gevoel omdat de teleurstelling van opa en oma af druipt.

 

Geef je kind de ruimte

Orthopedagoog Mariëlle Beckers van Buro Bloei weet wel hoe ze daarmee om zou gaan: “Wil je als ouder niet elke keer voor schut staan omdat je kind weigert die vurig gewenste knuffel aan oma te geven, zeg dan simpelweg dat je kind van jou niet hoeft te knuffelen als ze niet wil. Zo haal je de kou uit de lucht en geef je je kind de ruimte.”

 

Lette goed op lichaamstaal

Imke van Kuilenburg-Buining (32), moeder van Elin (4) en Mattan (10 maanden), deed dit al voor haar dochter aan kon geven of ze wel of niet geknuffeld wilde worden. “Toen Elin was geboren besloot ik al snel dat niemand haar tegen haar zin mag kussen of knuffelen. Ik lette goed op haar lichaamstaal. Dat doe ik nu ook bij Mattan, ik geef hem niet zomaar aan iemand. Wil oma of opa hem vasthouden, dan steken ze hun handen uit. Als Mattan hetzelfde doet, geven we hem, anders niet.”

 

Jammer dan, opa en oma

Imke heeft geen boodschap aan gekwetste familieleden. “Kinderen moeten zich veilig voelen voor een knuffel; is dat niet zo, dan is het jammer. Daar moeten opa en oma maar tegen kunnen.” Als een familielid de ‘krijg ik geen knuffel’-opmerking maakt, springt Imke direct in. “Ik vraag Elin of ze een knuffel wil geven. Is haar antwoord nee, dan stel ik voor samen te zwaaien of een vliegkusje te geven. Ik vind het belangrijk dat Elin afscheid neemt, maar ze mag zelf kiezen hoe. De grenzen die ze zelf aangeeft zijn belangrijk. Het is haar lijf, dat hebben anderen te respecteren.” 

 

Afgesproken omgangsvorm

Voor volwassenen is het heel normaal om na een verjaardag, feestje of bezoek iedereen gedag te zoenen. Ook al heb je niet altijd zin om een gezelschap van meer dan tien mensen te kussen, je zwager met prikbaard te omhelzen, het is nou eenmaal een afgesproken omgangsvorm. Voor kinderen die nog niet zo op de hoogte zijn van ‘hoe het hoort’, is het afscheid een onnatuurlijk knuffelmoment, meent de orthopedagoog. “Kinderen vinden knuffelen op hele andere momenten fijn, als ze gevallen zijn en getroost willen worden bijvoorbeeld. Wij vinden het logisch om te kussen bij het afscheid, kinderen zegt dat niks.”

 

Omdat het zo hoort

Je hoeft niet bang te zijn dat je kind geen goede omgangsvormen leert als ze oma niet verplicht te hoeven omhelzen, vindt Beckers. “Natuurlijk is het netjes om je even voor te stellen als je ergens binnenkomt. Maar willen je kinderen dat echt niet, dan doe jij het als ouder voor ze. Ze nemen dat op den duur echt wel van je over. Leg je het kinderen op, dan gaan ze alleen maar knuffelen omdat het zo hoort. Je geeft ze dan eigenlijk de boodschap dat het er niet toe doet wat zij voelen in hun lijf.” Er is volgens Mariëlle Beckers nog een reden waarom het goed is als kinderen al jong leren om hun eigen grenzen aan te geven. “Zo kunnen ze later ook die van anderen beter aanvoelen en respecteren.” Imke is het hiermee eens. “Als Elin nu leert de grenzen van haar lichaam te respecteren, durft ze als ze zestien is ook nee te zeggen tegen een jongen die iets van haar wil waar ze niet van gediend is.” 

 

Dwingen tot fysieke interactie

Imke ziet om haar heen regelmatig moeders die hun kinderen wel dwingen tot fysieke interactie en kan dan niet altijd haar mond houden. “Op Facebook plaatste ik een keer een kritisch bericht over dit onderwerp. Dat bleek tegen het zere been van een goede vriendin. Voor haar is knuffelen een belangrijke omgangsvorm voor haar dochter. We kregen er bijna ruzie over.”

 

Sociaal wenselijk en beleefd

Ook Nienke Groen (42) vindt dat haar zonen Finn (11) en Tanner (7) hun oma moeten knuffelen omdat dit hoort. “Tanner is altijd fysiek geweest, Finn totaal niet. Als ik hem een knuffel geef, staat hij als een boomstronk te wachten tot het over is. ‘Doe effe mee!’ roep ik dan, maar hij is totaal niet aanrakerig. Zijn vader is Engels, ik denk dat hij daar zijn stijve genen vandaan heeft.” Nienke en de vader van haar zonen zijn uit elkaar. Ze denkt dat Finn niet het goede voorbeeld heeft gehad. “Wij knuffelden niet vaak samen.” Toch vindt Nienke dit wel sociaal wenselijk en beleefd. “Ik voel me bezwaard als mijn zonen hun oma niet met een knuffel bedanken voor een verjaardagscadeau. Ik forceer dat, zodat hij leert dat het erbij hoort.” Nu Finn elf is en nog steeds niet uit zichzelf knuffelt, vraagt ze zich weleens af of haar aanpak de juiste is. “Veel effect heeft het niet. Ik merk bovendien dat er in Engeland, waar knuffelen niet zo’n ding is, een last van me afvalt. Voor mij is het blijkbaar toch ook een stressvolle omgangsvorm.”

 

Verzinnen van creatieve afscheidsvormen

Veel grootouders halen waardering uit de knuffel van een kleinkind. Weigert je kind dit, vertel opa en oma dan dat je kind ze hartstikke lief vindt, maar gewoon geen knuffelaar is, adviseert Mariëlle Beckers. “Zeg hoe blij ze thuiskomen als ze met hen naar de dierentuin zijn geweest, Het kan geen kwaad om nog een keer te zeggen dat sommige kinderen die waardering niet fysiek tonen.” Het verzinnen van creatieve afscheidsvormen kan ook helpen tegen scheve gezichten.

 

High five of boks

Zo geven de drie dochters van Renske Verheij (39) een handje, high five of boks als ze iemand niet willen knuffelen of kussen. “Ik vind het belangrijk dat mijn dochters contact maken als ze ergens binnenkomen of vertrekken. Hoe ze dat doen mogen ze zelf weten, als ze iemand maar niet negeren.” De ‘heb je nog een kus voor me’-vraag krijgt ze soms van haar schoonmoeder of schoonzus. “Van mij hoeven ze die niet te geven, ze mogen ook zwaaien bij het afscheid. Ik negeer die opmerkingen juist zo veel mogelijk om er niet de aandacht op te vestigen.”

 

'Doe jij het maar'

Ellen (38) probeerde lange tijd haar zesjarige dochter Sofie te pushen om familieleden te knuffelen. “Dan had ze bij opa en oma gelogeerd, heel veel leuke dingen met ze gedaan en cadeautjes gekregen, maar bij het afscheid wilde ze hen per se niet gedag knuffelen. Als ik daar wat van zei, ging ze soms hysterisch overdreven ‘doei!’ schreeuwen, wat het alleen maar erger maakte en benadrukte. Ook als ik vroeg of ze zich ergens wilde voorstellen, weigerde ze structureel. ‘Doe jij het maar’, was meestal haar antwoord. Ellen vond het lastig om het los te laten, maar ontdekte dat niks zeggen wel het gewenste gedrag opleverde. “Mijn vader vierde een paar weken geleden zijn verjaardag en ik besloot mijn mond te houden over knuffelen. Toen we binnenkwamen vloog ze opa direct om de nek.” Ook Imke’s dochter Elin, die lang afwerend was naar haar opa, knuffelt hem sinds kort uitbundig. “Het mooie is: nu is het echt, het komt uit haar zelf, ze doet het niet omdat het van haar wordt verwacht. Dat is veel meer waard.” 

Dit artikel staat in Kek Mama 08-2015.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

 

man hobby vissen
Beeld: Unsplash

Hij zal maar elke avond op de bank liggen. Of nooit iets doen in het huishouden. Nee, deze mannen zijn werkelijk voorbeeldige vaders en echtgenoten. Alleen: die blóódy hobby.

Vincent (35), de man van Anjani (32), besteedt de helft van het boodschappenbudget aan zijn zoutwateraquarium. Anjani: “Zijn ‘bakkie’, noemt ‘ie het. Nou, laat die verkleining maar achterwege: achter onze bank staat een tank van tweehonderdvijftig liter, die de woonkamer ’s avonds in TL verlicht. Onze kinderen, nu twee en vijf, vinden het geweldig. Ze hebben allebei hun eigen anemoonvis, die om de zoveel tijd het loodje legt. Niet dat zíj dat weten; mijn man vervangt ze stilletjes voor nieuwe. Van twintig euro per stuk. Een stukje biefstuk voor het hele gezin is goedkoper – en ondertussen bid ik keer op keer dat hij de kinderen voor blijft, als er ’s ochtend weer eens één ondersteboven aan het wateroppervlak drijft.

Ieder zijn hobby. Dus toen Vincent zeven jaar geleden bij me introk en zijn nano-aquarium mee zeulde, vond ik dat helemaal prima. Het zag er zelfs wel gezellig uit, zo’n wit designaquarium op het dressoir, met een paar felgekleurde guppen. Eens in de zoveel tijd veranderde hij van samenstelling - ‘bestand’ heet dat dan officieel - en zwom er opeens een school kardinalen of platy’s rond. Maar zo lang dat geen ingrijpend effect had op mijn interieur, kon dat mij gestolen worden.

 

Zo lekker dichtbij de natuur

Er kwam een tweede ‘bakkie’ bij. Met biotopen. Nou, dat is een wetenschap op zich, want het ‘brengt de natuur zo lekker dichtbij’. Maar dan wel die uit de Amazone. Maak dat maar eens na, in je Nederlandse Vinex-woning. Elk weekend zat ‘ie in de speciaalzaak, waar hij tientallen euro’s uitgaf aan pompen, filters en bodembedekking. Geen probleem zo lang er nog geen kinderen waren; we hadden allebei ons eigen inkomen, en besteedden dat buiten de gezamenlijke huur naar eigen goeddunken.

Maar toen ontdekte hij dus het zoutwaterleven. Zo ongeveer tegelijk met de geboorte van onze tweede. Luiers en flesvoeding kosten een flinke duit, maar neem er eens zo’n miniatuur-oceaanleven bij. Alsof je een heel gezin extra onderhoudt. Ons boodschappenbudget is vijfhonderd euro per maand, maar alleen al naar die vissen verdwijnt zeker een slordige honderdvijftig.

 

Blauwe nachtlamp voor de woonkamer

Het is niet dat we erdoor in de problemen komen, en ik heb ook de nodige uitgaven die in zijn ogen nutteloos zijn. De nagelstudio bijvoorbeeld, elke drie weken, en het straighten van mijn haar. Wat ik irritanter vind, zijn alle uren die hij doorbrengt op internetfora over vissen. Dat is een wereld apart; ik versta de helft niet van wat ze er schrijven. Als ik ’s avonds naar bed ga, en het aquarium op blauwe nachtlamp zet, schijnt uit de werkkamer nog het licht van het computerbeeldscherm. Dan weet ik dat ik de volgende dag weer een nieuwe huisgenoot kan verwachten. In de vorm van een Amphiprion Clarkii, Hemigymnus Melapterus, of een ander waterdier met een onuitspreekbare naam.

 

Lees ook:
'Soms lijkt het wel of mijn vriend een relatie heeft met zijn moeder, in plaats van met mij' >

 

Legertentje aan een slootje

Voor hetzelfde geld had Vincent in de hondentraining gezeten, met een kennel die de hele tuin beslaat, en drie bloeddorstige herders. Of zocht ‘ie de vissen liever in het wild, hele weekenden in zo’n legertentje aan een slootje - terwijl ik alleen met de kinderen zit. Het kan altijd erger. Ondertussen hoop ik maar dat dat aquarium nooit lek raakt. En dat de buurman onze buurman blijft, want hij is de enige die Vincent het toevertrouwt om tijdens onze vakantie de boel in leven te houden. Als het ooit aankomt op een keuze tussen het gezin en de vissen, is de beslissing natuurlijk zo gemaakt. Maar zo ver zou Vincent het nooit laten komen, want als ik eerlijk ben, is ons gezin juist compleet met elkaar, de kinderen én al die peperdure waterdieren.”

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

carina gaat vreemd man accepteert

Swingen, parenclubs, erotische feesten of een open huwelijk. Het lijkt wel of steeds meer mensen ervoor kiezen om seks buiten de deur te hebben. “Het is onze manier om ons huwelijk goed te houden.”

“Als vader vind ik hem geweldig, maar als minnaar scoort Sjoerd een stuk minder hoog op de ranglijst.” Carina (42), moeder van tweeling Finn en Senna (10) is veertien jaar samen met Sjoerd (42). “We hebben nooit een spetterend seksleven gehad, maar sinds de geboorte van de kinderen is het minder opwindend dan ooit. Seks met Sjoerd betekent teder de liefde bedrijven, terwijl ik verlang naar alle remmen los en gepassioneerde toestanden. Daarom ben ik het twee jaar geleden buiten ons keurige rijtjeshuis gaan zoeken.”

 

Uiting van liefde

Carina date nu af en toe met medeweten van haar man. “Sjoerd zei dat hij altijd al wist dat ik een vrije geest had. Niet voor niets draag ik heel bewust geen trouwring. Daarom stond hij niet negatief tegenover mijn verlangen, maar hij was wel bang wat de mensen ervan zouden denken. En dat hij me kwijt zou raken.”

Na veel gesprekken kon Carina hem ervan overtuigen dat de mogelijkheid ook met anderen te vrijen een ultieme uiting van hun liefde voor elkaar was. “Je gunt elkaar iets wat je thuis niet kan krijgen. In plaats van gefrustreerd, lopen we nu allebei blij rond. Gemiddeld vrijen we eens per week met een ander en daarnaast hebben we ook nog een keer samen seks. Dat kan heel goed naast elkaar bestaan. Ik heb een tijd een minnaar gehad op wie ik smoorverliefd was, maar het deed absoluut geen afbreuk aan mijn liefde voor Sjoerd.”

 

Geen details en discretie

Ze maakten goede afspraken: altijd veilig en nooit stiekem. “Dus geen geheimzinnige appjes of smoesjes over overwerk. Hoe gek het ook klinkt, we zijn tégen vreemdgaan omdat dat respectloos is.” Omwille van Sjoerds gevoelens, deelt Carina geen details. “Ik vertel na afloop echt niet dat ik drie keer achter elkaar ben klaargekomen.” Ook discretie is een keiharde voorwaarde. Naar vrienden zijn ze open over hun levensstijl, hun ouders en kinderen hoeven het niet te weten.”

Voor Carina is haar open relatie het beste alternatief voor vreemdgaan. Ze raadt het seksueel uitgebluste stellen aan. “In de huidige maatschappij is het niet meer vanzelfsprekend dat we veertig jaar bij dezelfde baas werken, waarom dan wel veertig jaar met één en dezelfde partner?” Volgens haar voorkomt het scheidingen en houdt het gezinnen bij elkaar. Cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) tonen aan dat er jaarlijks in Nederland 110.000 mensen hun relatie beëindigen. Geschat wordt dat in ongeveer 40 procent van de gevallen ontrouw de voornaamste reden is.

 

Ik hou van twee mannen

Als alternatief voor het oude, vertrouwde huwelijk zijn er ook andere relatiemodellen mogelijk. Van simpelweg elkaar wat meer vrijheid gunnen tot polyamorie. Een term die schrijfster Ageeth Veenemans tien jaar geleden voor het eerst introduceerde en betekent dat je van meerdere mensen tegelijk kunt houden. Ze schreef er een bestseller over: Ik hou van twee mannen – Polyamorie, liefhebben zonder grenzen. Ook is ze initiatiefneemster van de dating site PolyAmorieMatch.nl. Hoeveel mensen meerdere liefdes naast elkaar hebben, is onbekend, maar het aantal google-hits op de zoekterm polyamorie steeg na het verschijnen van het boek op de Nederlandse pagina’s van 953 in 2005 naar 83.100 in 2015.

Ook swingen lijkt in populariteit toe te nemen sinds het taboe hierop werd doorbroken door de tv-serie Nieuwe buren. Bij swingen besluiten paren samen seks te hebben met anderen. Precieze cijfers zijn er niet, maar volgens schattingen zouden er in ons land zo’n 15.000 stellen met enige regelmaat swingen. Thuis of in clubs. In Nederland zijn zo’n twintig officiële parenclubs waar je kunt eten, dansen en de sauna in kan duiken, maar ook openlijk seks kunt hebben met elkaar en anderen.

Naast deze clubs is erotisch uitgaan enorm in opkomst. Bijna elke week wordt er wel ergens een erotisch feest georganiseerd met namen als Prikkelgeil, Bitch en Eyes Wide Shut. Kijk maar eens op partyflock.nl. De dresscode is meestal sexy of naughty with style. Flirten en uitdagen is een must, maar echt swingen is meestal niet de bedoeling, al zijn er ook feesten met speciale ruimtes waar mensen daadwerkelijk tot actie kunnen overgaan.
 

Lees ook
Getrouwd en toch op Tinder: 'Ik lunchte met de één, zoende met de ander' >

 

Langgekoesterde fantasie

Vorig jaar opperde Peter (39), de vriend van Liesbeth (41), een bezoek aan een parenclub. Ook al waren ze toen pas twee jaar samen, de sjeu was eraf. De laatste keer seks dateerde alweer van weken terug. Peter wilde een langgekoesterde fantasie in praktijk brengen: hoe opwindend zou het niet zijn bekeken te worden als zij samen vreeën? Dat leek Liesbeth ook wel lekker, maar ze vond het ook een beetje eng. Wat voor mensen zouden er in zulke clubs komen? Uiteindelijk won haar nieuwsgierigheid het. Tijdens het eerste bezoek werd ze aangenaam verrast. “Het publiek is er niet anders dan op zaterdag bij een willekeurige Albert Heijn: knap, lelijk, dik, dun en gemiddeld tussen de 25 en 50 jaar.”

Liesbeth en Peter hebben samen een dochter van twee, daarnaast heeft Peter nog twee zoons uit een eerdere relatie. “Als moeder sta ik altijd aan”, bekent Liesbeth. “We noemen elkaar nog net geen papa en mama, maar de momenten zonder kinderen zijn schaars. Vanuit die moederrol vind ik het ingewikkeld om te schakelen naar erotiek. Ik heb flink wat stimulans nodig om in de stemming te raken en mijn gedachten erbij te houden: porno, rollenspelen, dirty talk.”

 

Wekenlang napret in bed

Om hun seksleven sprankelend te houden, bezoeken ze inmiddels eens per drie maanden een parenclub. “Mijn ouders passen dan op onze dochter, onder het mom van een dagje sauna. Niet helemaal gelogen; er zit ook een sauna bij de club, alleen een tikkie anders.” Het stel is iedere keer een stapje verder gegaan. Van kijken en dansen, naar samen vrijen en bekeken worden, tot seks met andere mensen. “We zijn soft swappers: we doen alleen aan voorspel met anderen. Orale seks is geen punt, maar echt geslachtsgemeenschap hebben we uitsluitend met elkaar. Soms vragen we er een vrouw bij, soms een ander stel.”

Of ze ooit verder gaan, weet Liesbeth niet. “Het is toch elke keer een grens die je overgaat en je moet elkaar honderd procent vertrouwen. Na elk bezoek analyseren we de avond. Hoe vonden we het? Kregen we genoeg aandacht van elkaar? Is er iets gebeurd wat we minder prettig vonden? Zodra er jaloezie optreedt, haken we af en gaan we terug naar het begin: alleen kijken en bekeken worden. Dat is op zich al superspannend.” Liesbeth vindt hun seksleven erg opgefrist sinds ze parenclubs bezoeken. “Van een schamele eens per drie weken, doen we het nu eens per week. De ervaringen die we opdoen in de clubs en de beelden van andere vrijende mensen, staan garant voor nog wekenlang napret in ons eigen bed.”

 

Vreemdgaan met permissie

Jaloezie was de grote spelbreker bij de poging van Irene en Renzo elkaar meer vrijheid te gunnen. “Mán, ik wist niet dat ik zo jaloers kon zijn”, verzucht Irene (38), getrouwd met Renzo (42) en moeder van dochters Isis (11) en Bo (8). “Na twaalf jaar huwelijk bungelden we niet meer in de lampen. Ik wist precies wat er gebeurde als ik Renzo hier kuste of daar streelde. Het was allemaal voorspelbaar en soms deden we het maanden niet. Om ons heen zagen we vrienden uit elkaar gaan, opgeslokt door de sleur van het dagelijks leven, het werk en het runnen van de BV Gezin.” Na een aantal goede gesprekken waren Renzo en Irene het eens. Zij zouden níet in de sleurvalkuil stappen en elkaar af en toe een verzetje tussen de lakens gunnen. Vreemdgaan met permissie, eerlijk en discreet.

Geïntrigeerd door de reclame voor overspelsites doken ze samen achter de computer om ieder een eigen account aan te maken. Irene postte een vakantiefoto in bikini waar ze haar hoofd vanaf had gehaald. Dat bleek een regelrecht succes. “De eerste avond had ik al 47 reacties. De volgende dag stroomde mijn mailbox vol.”


Honderd hysterische appjes

Irene ging twee keer op date. De eerste keer bleef het bij een witte wijn en drie kussen op de wang (‘Wat een creep!’). Op de tweede avond zoende ze wel met de heer in kwestie, maar speelde haar geweten op. “Het voelde toch alsof ik Renzo bedroog.” Voor haar was het experiment misschien niet geslaagd, Renzo mocht het ook eens proberen. Dat ging mis. “Renzo was amper een half uur de deur uit, of ik werd gek. Ik begon te hyperventileren. Ik heb hem geloof ik in een minuut tijd honderd hysterische appjes gestuurd. Daarna belde ik hem jankend dat hij Nu Naar Huis Moest Komen. Zwaar gênant natuurlijk, maar ik trok het niet.”

Gelukkig voor hun relatie, stond Renzo binnen tien minuten op de stoep. Hij nam Irene niets kwalijk. “Je moet het eerst zelf ervaren om te weten of je het aankunt.” Hun profielen werden dezelfde avond nog verwijderd. Toch heeft ze achteraf geen spijt. “Dit avontuur heeft ons seksleven een enorme boost gegeven. De gedachte dat een andere vrouw mijn man begeerde, gaf me een soort roedelinstinct. Ik moest mijn man en mijn gezin beschermen. Sindsdien doen we het zeker drie keer per week.”

Carina en Sjoerd weten jaloezie na twee jaar nog steeds buiten de deur te houden. Al zijn de rollen inmiddels omgedraaid. Carina heeft op het moment geen minnaar, Sjoerd heeft daarentegen al een paar maanden een vaste vriendin. Even slikken, maar dat is risico van het vak. Carina heeft dan ook nog steeds geen spijt. “Het is een keuze om de ander niet als jouw bezit te zien. Sjoerd en ik zijn soulmates en dat verandert niet. We matchen perfect als ouders en zijn voor altijd verbonden door onze zoons, maar seksueel past deze vrouw veel beter bij Sjoerd dan ik. Wie ben ik om hem dat te misgunnen.”
 

Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >