We hebben allemaal weleens een pauze nodig. Niet in de vorm van een gezinsvakantie, maar een echte. Waarbij je daadwerkelijk kunt uitrusten. Zonder kinderen, dus.
Lees verder onder de advertentie
Als je sommige berichten op social media gelooft, ben je een ontaarde moeder als je niet elke seconde met je kinderen koestert – hashtag-blessed. Jenny Coon Peterson krijgt er een punthoofd van, schrijft ze op ScaryMommy. ‘Van die heilige moeders die hun bloedjes nog geen nacht zouden verlaten, en wanneer ze dat toch doen, psychisch bijna in puin liggen.’
Lees verder onder de advertentie
Luister naar haar, stelt Jenny, en plan in vredesnaam een vakantie in je eentje. Zonder kinderen, in elk geval. Doet zij ook. ‘Dat maakt me geen slechte moeder, maar simpelweg eentje die weet wat ze nodig heeft.’ Een paar dagen plassen zonder toeschouwers, bijvoorbeeld, en even stilte, in plaats van non-stop kindergeklets. Het kan zo simpel zijn.
Eten na achten
Jenny en haar man planden voor het eerst een kinderloos nachtje weg toen hun oudste zoon zes maanden was. ‘Ik kolfde vooruit, leverde hem af bij opa en oma, en vertrok. Natuurlijk was ik een beetje bezorgd. Maar niet over hoe het met mijn kind zou gaan, meer of opa en oma het zouden trekken. Het ging natuurlijk prima. Hij huilde even toen we vertrokken, en daarna genoot hij van de onverdeelde aandacht.’
Lees verder onder de advertentie
En zij en haar man ook. Ze aten weer eens na acht uur ’s avonds. Dronken een fles wijn leeg zonder zorgen over wakker wordende kinderen die gevoed dienden te worden. Ze sliepen uit. ‘Geweldig voor ons, maar óók heel goed voor ons kind’, stelt Jenny. Want voor hem was het ook een soort vakantie.’
Bovendien: het is goed dat kinderen zien dat hun ouders ook weleens tijd voor zichzelf nemen, denkt ze. ‘Dat ze erop vertrouwen dat we van ze houden en ze altijd zullen steunen, maar ook in onszelf investeren.’
Sinds die eerste nacht zijn ze nog veel vaker zonder kinderen weggegaan, variërend van een nachtje weg in eigen stad tot twee weken naar een ander continent. ‘En keer op keer miste ik de kinderen, zeker wanneer ik op reis andere kinderen zag. Maar ik heb me nog nooit schuldig gevoeld. Want zodra ik thuiskom, ben ik opgeladen en blij en popelend om gewoon weer een leuke moeder te zijn.’
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Lange tijd bleef er onduidelijkheid over een incident waarover verschillende verhalen rondgingen. Nu vertelt Marieke Elsinga zelf wat er precies gebeurde tijdens het auto-ongeluk, waardoor ze tijdelijk niet op de radio te horen was.