Beeld: Pixabay
We hebben allemaal weleens een pauze nodig. Niet in de vorm van een gezinsvakantie, maar een echte. Waarbij je daadwerkelijk kunt uitrusten. Zonder kinderen, dus.
Als je sommige berichten op social media gelooft, ben je een ontaarde moeder als je niet elke seconde met je kinderen koestert – hashtag-blessed. Jenny Coon Peterson krijgt er een punthoofd van, schrijft ze op ScaryMommy. ‘Van die heilige moeders die hun bloedjes nog geen nacht zouden verlaten, en wanneer ze dat toch doen, psychisch bijna in puin liggen.’
Luister naar haar, stelt Jenny, en plan in vredesnaam een vakantie in je eentje. Zonder kinderen, in elk geval. Doet zij ook. ‘Dat maakt me geen slechte moeder, maar simpelweg eentje die weet wat ze nodig heeft.’ Een paar dagen plassen zonder toeschouwers, bijvoorbeeld, en even stilte, in plaats van non-stop kindergeklets. Het kan zo simpel zijn.
Jenny en haar man planden voor het eerst een kinderloos nachtje weg toen hun oudste zoon zes maanden was. ‘Ik kolfde vooruit, leverde hem af bij opa en oma, en vertrok. Natuurlijk was ik een beetje bezorgd. Maar niet over hoe het met mijn kind zou gaan, meer of opa en oma het zouden trekken. Het ging natuurlijk prima. Hij huilde even toen we vertrokken, en daarna genoot hij van de onverdeelde aandacht.’
En zij en haar man ook. Ze aten weer eens na acht uur ’s avonds. Dronken een fles wijn leeg zonder zorgen over wakker wordende kinderen die gevoed dienden te worden. Ze sliepen uit. ‘Geweldig voor ons, maar óók heel goed voor ons kind’, stelt Jenny. Want voor hem was het ook een soort vakantie.’
Lees ook
In je uppie op vakantie: deze moeders doen het >
Bovendien: het is goed dat kinderen zien dat hun ouders ook weleens tijd voor zichzelf nemen, denkt ze. ‘Dat ze erop vertrouwen dat we van ze houden en ze altijd zullen steunen, maar ook in onszelf investeren.’
Sinds die eerste nacht zijn ze nog veel vaker zonder kinderen weggegaan, variërend van een nachtje weg in eigen stad tot twee weken naar een ander continent. ‘En keer op keer miste ik de kinderen, zeker wanneer ik op reis andere kinderen zag. Maar ik heb me nog nooit schuldig gevoeld. Want zodra ik thuiskom, ben ik opgeladen en blij en popelend om gewoon weer een leuke moeder te zijn.’
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
‘Daar praten we niet over waar de kinderen bij zijn.’ Geld was vroeger in veel gezinnen ongeveer net zo’n gezellig gespreksonderwerp als de belastingaangifte.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
