Ah, Moederdag. De dag waarop jij een keer wordt verwend met een lekker ontbijtje op bed en prachtige knutselwerken. Tenminste: als het allemaal op rolletjes loopt.
Lees verder onder de advertentie
Aura (35), moeder van Saar (9) en Sem (8):
“Mijn kleine bink kan veel dingen goed: zwemmen, salto’s van de duikplank maken, mooi zingen, samen spelen en samen delen. Maar één ding is hij niet: creatief. Zijn tekeningen zijn het niveau van de koppoter nooit ontstegen. Sem begint al te zuchten en steunen als hij op school iets moet tekenen, kleuren of knutselen. Hij vindt het vreselijk.
Lees verder onder de advertentie
Creatieve oplossing
Toch verbaasde hij me enorm met zijn Moederdagschilderij vorig jaar. Met grote krulletters stond op een kartonnen vel geschreven: ‘Op deze Moederdag, heb ik een lekker ontbijt voor jou. Omdat ik je wil zeggen, hoeveel ik van je hou!’ Dit prachtige gedichtje had hij versierd met bloemen, hartjes en sterren.
Lees verder onder de advertentie
Trots stond hij voor me en nam glunderend al mijn complimenten in ontvangst. Maar toen ik het blad even later omdraaide, zag ik achterop staan: ‘Voor mijn lieve mama, kus Lot’. Had die boef gewoon het knutselwerk gestolen van een klasgenote.”
“Als juf ben ik altijd precies en ik vind het superleuk om met alle kleuters een Moederdagcadeau te maken. Jaren geleden, toen ik zelf nog geen kinderen had, hadden we van klei broches gefröbeld. Alle broches waren voorzien van de naam van desbetreffende kunstenaar. Ik had die met een satéprikker erin gekerfd en bijpassende cadeauzakjes gemaakt.
Lees verder onder de advertentie
Tijdens het buitenspelen pakte ik alle sieraden zorgvuldig in, maar halverwege werd ik weggeroepen omdat er een kind in zijn broek had geplast. Daarna keerde ik terug naar mijn precisiewerkje. Bij het naar huis gaan, gaf ik alle kleuters hun eigen zakjes mee en ik maande ze het vooral goed te verstoppen, aangezien het nu meivakantie was en het nog even duurde voordat ze het konden geven.
Op de eerste schooldag verschenen er twee moeders lachend aan mijn bureau: ‘Zo juf, wat had jij gedronken? Sinds wanneer heet mijn dochter Amy en die van haar Sofie?’ Ai. Door het wegroepen had ik twee leerlingen door elkaar gehaald. De moeders konden er hard om lachen. Maar hun dochters hadden op Moederdag staan brullen: dat was niet hun broche!”
Estavana Polman en Rafael van der Vaart zijn inmiddels ruim tien jaar samen. Dat betekent niet dat het er thuis altijd even gezellig aan toegaat. Estavana vertelt openhartig dat ze soms flink discussiëren, maar één ding staat voor haar buiten kijf: de liefde overheerst.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.