De vierjarige dochter van blogger Amanda Wilson woont om het weekend bij haar vader. Het co-ouderschap valt Amanda zwaar. Aan haar dochter schrijft ze er een emotionele brief over.
Lees verder onder de advertentie
‘Om het weekend pak ik je tas in en zorg ik dat je alles hebt wat je nodig hebt, want het breekt mijn hart dat ik er niet ben om je te helpen als je iets nodig hebt’, schrijft Amanda.
‘Ik houd je zo lang vast als je me toestaat en verberg mijn tranen, om je daarna naar de auto van je vader te zien lopen. En dan weersta ik de drang om je terug naar binnen te trekken.’
‘Ik zie hoe je broer zich op de grond laat vallen zodra hij zich realiseert dat je net bent vertrokken. Hij zal het hele weekend vragen waar je bent, maar ik heb niet het lef om het hem te vertellen.’
‘Steeds als je weggaat, hoop ik dat je gelukkig, gezond en veilig bent’, vervolgt Amanda. ‘En dat je weet hoeveel je wordt gemist en geliefd. Ik vraag me constant af wat je aan het doen bent. Kijk je tv, speel je buiten? Ben je verdrietig? Ondertussen maak ik je kamer schoon en perfect voor als je weer thuiskomt. Want het helpt me om tussen je spullen te zijn.’
‘Op maandagmiddag, na het weekend, race ik naar school om je op te halen. Dan trek ik je dicht tegen me aan en houd je stevig vast. En dat doe ik tot je weer weggaat. De meeste mensen zeggen dat ik eraan moet wennen, het co-ouderschap. Maar de twee weken met jou vliegen voorbij en ik ben bang voor het liefdesverdriet dat steeds weer komen gaat.’
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
Anita gaf haar dochter een naam met een prachtig verhaal. Jaren later staat ze voor een heel andere werkelijkheid: haar dochter wil zo snel mogelijk van die naam af.
Naomi (30) doet communicatie bij een gemeente en is getrouwd met Youp (33). Samen zijn ze de trotse, soms oververmoeide ouders van tweeling Ties en Evi (3). Verwacht in deze column geen opvoedadviezen, maar wel veel liefde, chaos en herkenbare peuterperikelen uit het leven van een tweelingmoeder. Je kunt haar ook volgen op Instagram: @naomiappelman.
Wat begint als een luchtig uitje, verandert al snel in een rit vol rauwe eerlijkheid en kippenvelmomenten. In Vier handen op één buik deelt Nilay (18) haar verhaal, eentje dat schuurt, raakt en laat zien hoe dun de lijn soms is tussen overleven en opgeven.