Beeld: Canva
In Groningen gebeurt binnenkort iets nieuws: de allereerste stadsoppas van Nederland opent haar deuren. Ouders kunnen hun kind er maximaal drie uur achterlaten terwijl zij eindelijk even naar de kapper, sportschool of gaan shoppen. Klinkt als pure luxe, toch?
Maar het roept ook een prikkelende vraag op: zijn we inmiddels verleerd dat kinderen gewoon onderdeel zijn van het dagelijks leven? Presentator Hans van der Steeg ging erover in gesprek met drie gasten: Nora Sophia Coopman (oprichter stadsoppas Groningen), Marjet Winsemius (directeur Stichting voor Werkende Ouders) en Anna van den Breemer (journalist bij de Volkskrant).
Voor oprichter Nora is de stadsoppas een droom die uitkomt. Ze vertelt: “Ik ben nu al een tijdje bezig en het gaat eindelijk gebeuren. Het is een plek midden in het centrum van Groningen waar kinderen van 1 tot 4 jaar mogen komen spelen.” De activiteiten variëren, zodat ouders even een broodnodige adempauze hebben.
Maar waarom vond ze het nodig om dit concept te starten? “Ik heb in mijn werk bij de kinderopvang gezien dat er veel ouders zijn die behoefte hebben aan die momenten tussendoor.” Ze benadrukt dat er alleen met goed opgeleid personeel wordt gewerkt.
Marjet Winsemius ziet vooral de opluchting voor gezinnen die altijd tijd tekortkomen. “Ik denk het voor veel ouders in deze tijd waarbij er veel gevraagd wordt, waarbij weinig tijd is, want daar zit het ’m in.” Ze herinnert zich een totaal andere jeugd: “Toen ik klein was werkte mijn moeder niet, er was alle tijd van de wereld, maar wij werken. En we moeten steeds werken om in onze bestaanszekerheid te voldoen. En de BSO kost klauwen met geld.”
Journalist Anna van den Breemer ziet nóg iets anders gebeuren. “Ik snap wel heel goed dat zo’n initiatief ontstaat, maar tegelijkertijd zie ik ook een tendens in onze samenleving dat kinderen steeds meer geweerd worden uit de publieke ruimte.” Ze snapt dat ouders soms even kindvrij willen winkelen: “Dan is het heel fijn om je handen even vrij te maken.” Maar ze waarschuwt ook: “Tegelijkertijd zijn dat ook momenten waarop een kind heel veel leert.”
Hans reageert dat veel ouders juist weerstand voelen als hun kind zich niet ‘sociaal wenselijk’ gedraagt, waarop Anna reageert dat we minder tolerant zijn. “Die sociale verbinding mist.” Marjet ziet dezelfde verschuiving. “Wij maken een keer per jaar de staat van gezinnen en daar kwam dit jaar heel duidelijk uit dat die sociale verbinding mist.”
Nora begrijpt de zorgen, maar ziet het als nuance. “Het is meestal voor een paar uurtjes, misschien maar een keer per maand om ook dat kind te ontprikkelen.” Ook leren kinderen volgens haar ook veel bij de oppas: “Door de activiteiten leren ze dingen.”
Anna vergelijkt het met haar Turkse schoonfamilie: “Wat mij opvalt bij Turkse gezinnen hier in Nederland, maar ook als ik op vakantie ben in Turkije, is dat kinderen overal heel erg welkom zijn.” Daar is opvoeden een teamsport: “Het is een gezamenlijk project en kinderen zijn nooit te veel.” Hier voelt het vaak precies andersom: “Het is een individuele aangelegenheid en als je kind zich misdraagt, doe jij de opvoeding niet goed.”
En dat zorgt voor stress. Want zijn kinderen nou echt zó lastig, of voelen wij dat vooral zo? Marjet denkt dat laatste: “Je wilt iemand anders niet tot last zijn, maar het zit ook wel in onze maatschappij.” Volgens haar zijn we harder voor elkaar geworden: “Er is een groot veroordelend vermogen van: ‘Jij doet het niet goed’, waardoor we ons steeds meer gaan verontschuldigen en het gevoel krijgen dat er geen solidariteit is richting gezinnen.”
Ben je trouwens op zoek naar nieuwe oppas? De 5 meest gemaakte fouten lees je hier.
Bron: NPO Radio
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Een bevalling is een ervaring die alles van je vraagt: je lijf, je hoofd en soms ook je gevoel voor realiteit. En toch doen miljoenen vrouwen het, vaak bewuster en sterker dan ze ooit van zichzelf hadden gedacht.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Sophie (42), samen met […]
Van zelf veters strikken tot netjes eten met mes en vork: volgens Supernanny Jo Frost zijn het juist die alledaagse vaardigheden waar steeds meer kinderen moeite mee hebben.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.
