Je man vergeven als hij vreemdgaat: never nooit, zullen de meeste vrouwen zeggen. Een moeder van drie kinderen, die anoniem wil blijven, stond er ook zo in – tot het haar overkwam. ‘Ik heb hem vergeven en blijf bij hem’, schrijft ze op haar blog.
Lees verder onder de advertentie
Cliché
‘Nooit, zei ik vroeger tegen mijn vriendinnen. Nooit zal ik zo’n vrouw worden die bij haar man blijft als hij vreemdgaat. Maar hier sta ik – vijf jaar nadat mijn man seks heeft gehad met een ander – en we zijn nog steeds getrouwd.’
Ze ontmoette haar man twintig jaar geleden. ‘Ik was zijn eerste serieuze relatie. We zijn meteen getrouwd, kregen kinderen – drie in drie jaar tijd. Daarna ging het bergafwaarts. We waren moe, de energie die hij in zijn carrière en wij samen in onze kinderen moesten steken, eiste z’n tol.’ Ze kregen steeds minder aandacht voor elkaar en gingen nooit meer samen iets leuks doen. ‘We waren een cliché’, geeft ze toe. ‘Ik wist dat het niet goed ging, maar had nooit gedacht dat hij mij ontrouw zou zijn.’
Als hij dat op een avond opbiecht, is ze er kapot van. ‘Hij zei dat hij geen gevoelens had voor die vrouw, maar ik wilde er niets van horen. Ik was kapot van verdriet. Op sommige dagen kon ik amper functioneren. Ik mompelde vaak maar wat tegen onze kinderen, die toen 4, 5 en 7 waren.’ Haar man doet er alles aan om haar vertrouwen terug te winnen. ‘Hij organiseerde date nights, bracht me naar mijn favoriete restaurants en zei niets over het geld dat ik uitgaf om het diepe gat te vullen.’
Lees verder onder de advertentie
Ups en downs
Ondanks al het verdriet besluit ze uiteindelijk bij haar man te blijven. ‘Ik ben gebleven omdat mijn familie het waard is om voor te vechten. Omdat ik nog steeds van mijn man hou en hij van mij. Omdat ik in mijn huwelijk geloof. En omdat ik nu begrijp waarom hij de misstap begaan heeft – wat ik niet deed vóórdat het gebeurde.’
Lees verder onder de advertentie
Volgens haar is het heel makkelijk om als buitenstaander te oordelen over een situatie en is het vaak heel anders als het je zelf overkomt. ‘Ik riep altijd dat vergeving niet in mijn woordenboek voorkwam, maar ik heb het wel gedaan. We steken nu energie in onze relatie, want er moest duidelijk iets veranderen, en dat gaat met ups en downs. Soms doet het nog steeds pijn. Maar minder pijn dan dat het zou doen als ik ons huwelijk zou beëindigen.’
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.