wraak ex
Beeld: Pixabay

Als je wordt belazerd door je man, is niks zo lekker als een potje revanche. Niet netjes, absoluut niet, wel goed voor je humeur.

Silvana, moeder van Jordy (10). “Ik volgde het voorbeeld van televisievrouw Tineke Verburg, die de knoopjes van zijn overhemden knipte toen ze erachter kwam dat haar man vreemdging. Op elk hemd bevestigde ze een kaartje met de tekst: ‘Ze kan toch zo goed naaien?’ Toen ik dat op internet las nadat mijn man me had bedrogen, heb ik eerst gegierd van het lachen, waarna ik alle gulpen van zijn broeken kapottrok. Op de post-it die ik op zijn kledingkast plakte stond: ‘Omdat je hem zo graag uit je broek laat hangen.’”
 

Een bloemetje

Stella, moeder van Ivy (11) en Liz (7). “Hij ruilde me in voor een meisje dat twintig jaar jonger was dan ik. Ik dacht: hij heeft gewoon een midlifecrisis. Stom, pijnlijk, maar we komen er wel overheen. Twee maanden nadat hij zijn biezen had gepakt, bleek het meisje zwanger. ‘Hoe praat ik recht wat onherstelbaar krom is bij onze dochters?’ vroeg ik mijn man. ‘In plaats van met verwijten te strooien kun je ook een bloemetje sturen om ons te feliciteren’, zei hij. Ik ben niet snel kwaad te krijgen, maar nu voelde ik een ongekende woede opkomen. Hij kon zijn bloemetje krijgen. Met zijn creditcardgegevens bestelde ik een grafkrans, die ik liet bezorgen bij haar stulpje. Vrienden worden we nooit meer, maar onze dochters zijn gelukkig wel verliefd op hun nieuwe broertje.”
 

Hoe bedoel je, karma

Jonathan, vader van Bowie (6) en Nick (4). “Ik vrees dat mijn ex nooit eerlijk is geweest. Niet over haar vrije avonden, niet over het geld dat ze uitgaf als ze ging shoppen en al helemaal niet over wat ze onze kinderen op de mouw speldde over onze scheiding. Alles nam ze mee toen we uit elkaar gingen: de meubels, de kinderen en meer dan de helft van mijn inkomen. Eén ding vergat ze: het staatslot dat ze zelf had gekocht, en waar – hoe bedoel je, karma – drieduizend euro op was gevallen. Een schrale compensatie voor het geld dat ze me maandelijks kost, maar ik heb er een fijn reisje naar Kaapverdië van betaald.”
 

Zoete wraak

Shalaya, moeder van Junion (8) en Keano (6). “Wraak is nooit zo zoet als ze beloven, maar de suiker in zijn tank kwam dicht in de buurt. Toen ik mijn ex betrapte op een affaire en had achterhaald waar ze woonde, ben ik naar haar huis gereden. Zijn auto stond inderdaad voor haar deur. Ik heb hem zorgzaam afgetankt met drie kilo biologische basterdsuiker. In het holst van de nacht kwam hij thuis met een taxi. Zijn koffer stond al in de voortuin.”
 

Gelukkiger dan ooit

Zola, moeder van Naraya (2). “Na de zoveelste teleurstelling pakte ik mijn dochter op en vertrok naar mijn moeder. ‘Je redt het nooit zonder mij!’ riep hij me na. Waarop ik hem terugpakte met de mooiste wraak die een mens kan nemen: ik werd gelukkiger dan ooit."
 

Gratis mee te nemen

Joëlle, moeder van Mirre (9) en Yaël (5). “Zijn ex gooide hem het huis uit. Ik was verliefd en voor ik het wist floepte ik eruit: ‘Je kunt wel een tijdje bij mij en de kinderen bivakkeren.’ Hij zat voor zijn werk toch meestal in het buitenland. En zijn meubels dan, vroeg hij, had ik daar dan ook plek voor? Diezelfde avond stond er al een gigantische antieke kast in mijn keuken; een erfstuk van zijn ouders. Ik was een beetje overdonderd, maar vond het aanvankelijk wel prima. Een paar dagen later zag ik ’s ochtends vroeg een appje op zijn telefoonscherm springen: ‘Slikte ze het?’ Toen ik de hele conversatie openklikte, las ik hoe hij mij gebruikte voor ‘gratis meubelopslag’ en ‘geile seks’, want ‘zo’n verliefde chick is overal voor in.’ Zodra hij naar zijn werk was, parkeerde ik zijn kast in de voortuin met een briefje ‘Gratis mee te nemen.’ Ik appte hem een foto met de tekst: ‘Alles heeft een prijs, zelfs gratis meubelopslag bij verliefde, geile chicks.’ Twee uur later reed meneer een aanhangwagen voor.”
 

Lees ook
'Mijn ex is sinds onze breuk jaloerser dan ooit' >


 

Tijd voor een carrièreswitch

Leonard, vader van Benthe (9), Lene (8) en Janne (4). “Onze spaarrekeningen, onze aandelen – alles had mijn ex zonder overleg opgenomen en in haar niet levensvatbare administratiekantoor gepompt. Ik kwam er pas achter toen we – om heel andere redenen – gingen scheiden en ik niet eens geld had om de mediator te betalen. Ze eiste maximale partner- en kinderalimentatie, op basis van mijn hoge inkomen. Ik vond het opeens hoog tijd voor de carrièreswitch waarvan ik al jaren droomde, en kon haar met mijn nieuwe, modale inkomen maar een fractie betalen van wat ze eiste. Ze had genoeg geld verbrast. Nu, bijna twee jaar later en met sinds kort een nieuwe, goed betalende baan, zijn we minder on speaking terms dan ooit, maar ik bouw weer aan spaarpotten voor onze dochters.”
 

Prachtige vakantiefoto's

Rianka, moeder van Nout (6) en Lola (4). “Mijn man bleek er ons hele huwelijk lang een schaduwboekhouding op na te hebben gehouden. We werkten allebei hard in ons bedrijf, maar konden volgens hem geen vakantie betalen. Nieuwe kleren, mijn droomvloer – alles vond hij te duur. Op een dag viel er een vette belastingaanslag op de mat. Mijn man bleek elk jaar ruim een halve ton meer te verdienen dan hij me had verteld. Het geld sluisde hij weg naar een stiekeme spaarrekening. Tien jaar lang leugens, dat overleeft geen huwelijk. Ik eiste een alimentatie gebaseerd op zijn werkelijke inkomen. Het eerste jaar na de scheiding heb ik met de kinderen de reis gemaakt die we volgens mijn ex nooit konden betalen. De foto’s staan nog steeds op Facebook.”
 

'Oh, die is van hem'

Annejet, moeder van Sterre (5) en Simon (3). “Terwijl ik tot in het holst van de nacht de muren van mijn nieuwe appartement sausde, sliep zijn nieuwe vriendin al op mijn plek in ons echtelijk bed. De kinderen en ik waren nog geen dag verhuisd, mijn spullen lagen nog in het nachtkastje. Hij kon het ook niet helpen dat hij zo snel een nieuwe vriendin had, zei mijn ex, liefde kun je nu eenmaal niet sturen. Líefde. De kilte en schaamteloosheid waarmee hij het verkondigde na zeven jaar huwelijk; ik trok het niet. Tijdens een feestje bij mijn oude buren kwam de nieuwe vriendin binnenstappen. Ik voelde me als oud vuil aan de kant gezet, zowel door mijn ex als de buren. Ik besloot een praatje met haar te maken. Al snel flapte ze eruit dat ze in mijn nachtkastje had gekeken en mijn speeltje had gevonden. ‘Die grote zwarte?’ zei ik. ‘Die is niet van mij hoor, maar van hem.’ Ze zijn nog steeds samen, maar het verhaal doet het goed op feesten en partijen.”
 

Hole-in-one

Audrey, moeder van David (10). “Dat Norbert en ik in goed overleg uit elkaar gingen, was voor hem geen reden me tijdens de scheiding ook maar een beetje tegemoet te komen. Het huis, het geld, de auto, onze spullen: niks wilde hij delen. Toen hij de kinderalimentatie ook nog tot een minimum wist te brengen terwijl onze zoon grotendeels bij mij zou wonen, heb ik zijn super-de-luxe, peperdure golfset op Marktplaats gezet en verkocht. Ik kreeg er een fractie van de waarde voor, maar van het geld kon ik evengoed een nieuw servies en een wasmachine kopen. Zijn getier heb ik genegeerd; hij kon me toch niet meer de hersens inslaan met een golfclub.”
 

Yes, dárling

Mionée, moeder van Dani (3). “Ik was twintig weken zwanger toen mijn vriend bedacht dat hij een gezin toch niet zag zitten. Een week na zijn vertrek ontdekte een vriendin dat hij op Tinder zat. Toen hebben we samen een nepprofel aangemaakt, dat meteen een match maakte met het zijne. Wekenlang hebben we hem het hoofd op hol gebracht met internetfoto’s en spannende tekstjes. De eerste echte date werd onze apotheose: in plaats van zijn droomvrouw van de foto’s kwam een van onze beste homovrienden opdagen – compleet met gelakte nagels en hysterisch loopje. ‘Yes, dárling! Live is zoveel leuker dan Grinder!’ blèrde hij over het terras. Mijn ex wist niet waar hij het zoeken moest, hij zakte door de grond van schaamte. ‘Doe nou niet of je een echte man bent’, riep onze vriend nog steeds veel te hard. ‘Een vent met ballen laat zijn zwangere vrouw toch niet in de steek?’ Ik had er heel wat voor over gehad om het tafereel live te aanschouwen, maar heb er nog maanden om gelachen.”
 

Superstrak lijf

Niermala, moeder van Neha (8). “Hij belazerde me met de ene na de andere vrouw, en maakte me uit voor dikke, lelijke koe toen ik een punt zette achter onze relatie. ‘Doe het met zijn beste vriend!’ riepen mijn vriendinnen, maar ik had een veel beter alternatief. Ik viel tien kilo af en werk in zijn sportschool keihard aan een superstrak lijf. Terwijl hij met zijn halfkale kop traint aan zijn blubberbuik, steek ik hem de ogen uit.”


Dit artikel staat in Kek Mama 07-2018.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

mijn_man_heeft_hobby

Hij zal maar elke avond op de bank liggen. Of nooit iets doen in het huishouden. Nee, deze mannen zijn werkelijk voorbeeldige vaders en echtgenoten. Alleen: die blóódy hobby.

Michiel (36), de man van Bo (34), golft. Bo: “Het leek hem zakelijk wel handig. Ergens tussen de negende en de achttiende hole worden heel wat deals gesloten. Dus ging Michiel toen onze jongste dochter drie maanden was op golfles, haalde zijn golfvaardigheidsbewijs, en nu ben ik een golfweduwe.

Als de regen niet met bakken uit de hemel komt, en de baan niet stijf bevroren is, ben ik alleen met onze dochters van nu twee en vier. Dat is doorgaans dus elke zondag. En vrijdagavond. Plus elk ander moment dat hij maar kan pakken om te ‘knikkeren’ met zijn relaties.

 

Inspelen & afborrelen

Niks mis met een man die sport, natuurlijk. Alleen: deze hobby is wat tijdrovend. Als je denkt dat je achttien holes wel in zo’n vier tot vijf uur speelt, heb je het mis. Want voordat hij zijn eerste balletje afslaat, moet ‘ie eerst nog inspelen. En na afloop borrelen, natuurlijk. Hij vertrekt voordat de kinderen en ik zijn aangekleed, en komt meestal pas thuis wanneer de meiden al op bed liggen.

Het legt hem geen windeieren, dat gebal: via de golfclub heeft hij de nodige investeerders bij zijn bedrijf weten te betrekken. Tja, die kun je natuurlijk niet teleurstellen. Dus hapt ‘ie gretig op elke uitnodiging voor een potje, terwijl ik mijn zoveelste vrije zondag weer besteed aan achter de kinderen aan rennen, ruzies sussen, tranen drogen en fruithapjes maken. Tot ik het eens in de zoveel tijd zat ben. Dan strijkt Michiel barmhartig met zijn hand over zijn hart en speelt geen achttien holes, maar negen.
 

Lees ook
'Zijn motor komt op de eerste plek – ver voor mij en de kinderen' >

 

Kílometers, joh

Hoe een heel weekend met z’n viertjes voelt, ik zou het niet meer weten. Zelfs op vakantie moeten zijn golfclubs mee. Terwijl ik hele ochtenden doorbreng aan een Portugees zwembad waar ik panisch twee kleine kinderen van de verdrinking probeer te weerhouden, kachelt hij in zijn caddy over de Algarvese greens. Om na afloop een hoognodig dutje te doen om bij te tanken, want ik onderschat echt wat een kilometers je aflegt, op zo’n baan. ‘Probeer eens een uurtje strand met een peuter’, antwoord ik dan. Maar ik geloof niet dat ‘ie dat begrijpt.

Voor zijn verjaardag heeft hij een opvangnet gevraagd voor in de tuin, om te oefenen met chippen en pitchen. Dat bespaart hem uren op de driving range, maar ik houd mijn hart vast voor de ruiten van de buren. Aan de andere kant: misschien kan hij het onze dochters dan ook leren. Ga ik alle zondagen waarop zij werken aan hun handicaps en swings, voortaan lekker shoppen.”

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

vaderschapstest wie vader is
Beeld: Pixabay

Shayla (31) had net haar relatie verbroken, toen ze erachter kwam dat ze zwanger was. De vraag was alleen: van wie? Direct na haar bevalling liet ze een vaderschapstest doen.

Shayla: “Damian is net vijf maanden, maar pas sinds een maand of vier weet ik wie zijn vader is.”

 

Gezapig

Ik had een vaste relatie. Al sinds mijn negentiende. Mijn vriend en ik waren gek op elkaar, maar hadden nog niets gezien van het leven. We kenden elkaar van het uitgaansleven, en voor ons allebei was dit de eerste, serieuze relatie. Binnen een jaar woonden we samen. Best jong, als je pas twintig bent.

Toen we allebei een baan vonden, jaren later, werd ons leven al snel gezapig. We ontwikkelden ons ieder een andere kant op; hij als IT’er, ik als schoonheidsspecialist. De avonden op de bank brachten we zwijgend door, en de stapavonden in het weekend deden we al snel liever met onze individuele vrienden dan met elkaar.

We hadden allebei een kinderwens. Maar we hadden ook de tijd, dus spraken er wel over, maar handelden er niet actief naar. Wel spoelde ik op mijn achtentwintigste de pil door het toilet. Vooral omdat ik de hormonen zat was, maar ook met de gedachte: als het dan komt, dan is het welkom.

 

Verliefd op een ander

Maar ik werd niet zwanger. Ik was bijna dertig, toen ik verliefd werd op een ander. Achteraf was het meer aandacht dan echte liefde, maar deze man gaf me wat ik sluipenderwijs met mijn eigen vriend steeds meer miste: vriendschap en intimiteit. Mijn vriend en ik deelden een koelkast en een bed, meer diepgang had onze relatie niet meer. We vreeën nog wel, sporadisch, maar meer mechanisch dan uit liefde.

 

‘Alleen met mijn zwangerschapstest’

Drie maanden nadat ik verliefd werd op een ander, zette ik een punt achter onze relatie. Het was op, dacht ik, met deze man was het zo veel fijner. Maar een maand later zette hij me aan de kant.

Ik was niet eens verdrietig, eigenlijk zelfs opgelucht. Mijn ex-vriend woonde bij zijn ouders, en alleen in ons appartement realiseerde ik me dat ik onze relatie had verbroken uit onvrede en vluchtte in de armen van een ander, maar nooit geprobeerd had mijn onvrede bespreekbaar te maken of aan te pakken.

In datzelfde appartement, nog geen twee maanden na het vertrek van mijn ex en amper drie weken single, deed ik een positieve zwangerschapstest.

 

Lees ook:
Relatiecrisis na de kinderen: 'Misschien moeten we er maar mee ophouden' >

 

‘Abortus was geen optie meer’

Ik heb een uur verslagen op de bank gezeten. Natuurlijk wilde ik dolgraag een kind. En in één klap was me duidelijk dat ik dat ook maar met één man wilde: mijn ex-vriend met wie ik al tien jaar lief en leed deelde. Mijn zus bracht me tot rede. Zei: ‘Slaap er een nacht over, Shay, dan denk je morgen helder verder.’ De volgende ochtend belde ik mijn ex.

We spraken we af voor lunch in een café, en sloten de tent na middernacht. Bespraken alles wat al die jaren ongezegd was gebleven. Hij miste mij net zo erg, maar we vonden allebei dat we tijd nodig hadden. Tijd waarin het mensje in mijn buik wel groeide, en waarover ik hem niet vertelde.

Toen ik bijna tien weken zwanger was, waren mijn vriend en ik weer zo ver naar elkaar toe gegroeid, dat abortus – wat ik al die tijd als optie open had gehouden – voor mij geen mogelijkheid meer was. We wilden allebei dolgraag een kind, we waren weer gelukkiger dan ooit samen, en ik droeg een kind in me. Er zat niks anders op dan het hem te vertellen.

 

Best even slikken

Hij reageerde liever dan ik had durven dromen. ‘Als het van hem is, erken ik het kind’, zei hij. Mijn avontuurtje dat evengoed de vader kon zijn, was in geen velden of wegen meer te bekennen. Ik besloot hem niet in te lichten, en een vaderschapstest te doen zodra mijn kind geboren was. Mocht hij dan de vader blijken, dan kon ik het hem altijd nog vertellen.

Voor mijn vriend was het best even slikken, dat een andere man de vader van mijn kind kon zijn. Maar ik was niet vreemdgegaan, veel kon hij er dus niet van zeggen. De zachtheid waarmee hij ermee omging, maakte dat ik alleen maar meer van hem ging houden. En ik, ik deed niet anders dan smeken dat dit echt zijn kind zou zijn.

 

Mondje open

Gek genoeg hebben we de zwangerschap toch ontspannen doorlopen. ‘Ik weet zeker dat hij van mij is’, zijn mijn vriend constant. ‘Misschien is het wel een meisje, en van een ander’, reageerde ik dan. Al lag ik ook weleens wakker: als mijn avontuurtje de vader was, zou er geen nood aan de man zijn, maar de situatie wel stukken gecompliceerder worden.

Vijf maanden geleden werd Damian geboren – inderdaad een jongetje. Een dag na de geboorte hebben mijn vriend en ik ritueel wat wangslijm bij hem afgenomen met behulp van de zelftest. Ook mijn vriend leverde wangslijm in, en voor de zekerheid ik ook. Ruim twee weken later kwam de uitslag: mijn zoon groeit op met zijn eigen bloedverwanten.”

 

 

Vaderschapstest

Een DNA-test kan via de huisarts, maar de vraag komt zo weinig voor, dat ook die je waarschijnlijk doorstuurt naar internet, weet een Rotterdamse huisarts bij navraag. “Die testen zijn vrij betrouwbaar. Het onderzoek wordt niet vergoed uit de basisverzekering, dus ook wij verwijzen uiteindelijk door naar die bureaus”, zegt zij. “Uit bloedonderzoek valt DNA-verwantschap niet vast te stellen, je hebt er haar, wangslijm, of nagels voor nodig.”

De gemiddelde DNA-test via internet kost pakweg honderdvijftig euro. Ze zijn niet rechtsgeldig; wanneer je via de rechter DNA-verwantschap wilt vaststellen, zijn bij de test – meestal bij de huisarts – onafhankelijke getuigen nodig. Bovendien kun je alleen een DNA-test laten doen wanneer je juridisch ouder bent van het kind.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >