Kinderen zijn koning in onderhandelen, dat blijkt wel uit de actie van de zevenjarige Evelyn Underwood. Ze was het niet eens met haar opgelegde bedtijd en schreef een brief waar je als ouders niet omheen kunt.
Lees verder onder de advertentie
Niet veel later postte haar moeder de brief op Reddit.
‘Beste papa en mama’, zo begint Evelyn haar brief. ‘Ik weet dat jullie vinden dat ik niet later naar bed mag, maar ik zal het uitleggen: ik ben bijna 8. Oli (haar broertje) is pas 4 en gaat op dezelfde tijd naar bed. En ik bedoel: waarom zou het niet mogen? Ik wil het heel graag. Liefs, Evelyn, jullie volwassen kind.’
Lees verder onder de advertentie
‘Handschrift ontcijferen’
In een interview met Pop Sugar vertelt vader Ty: “Evelyn vroeg al maanden om later naar bed te mogen, maar wij gingen hier niet op in en zeiden dat ze er geen goede reden voor had. Tot ze vorige week voor bedtijd deze brief in een verzegelde envelop aan ons gaf. Mijn vrouw en ik moesten haar handschrift ontcijferen en hebben er vervolgens minutenlang om gelachen. Het resultaat? Ze mag nu een halfuurtje langer opblijven.”
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
‘Daar praten we niet over waar de kinderen bij zijn.’ Geld was vroeger in veel gezinnen ongeveer net zo’n gezellig gespreksonderwerp als de belastingaangifte.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.