Tiktak, tiktak. Veel vrouwen met een kinderwens voelen hun biologische klok tikken, zo ook Heleen. Maar de man die ermee door leek te kunnen, bleek een totale nietsnut.
Lees verder onder de advertentie
Heleen (45), getrouwd, moeder van twee kinderen (6) en (4): “Een nietsnut, ja. Maar ja, nu zit ik wel aan hem vast. Althans, door de kinderen. Ik zou natuurlijk wel kunnen scheiden, maar waar zouden we dan terecht komen? Ik weet niet of dat zoveel beter zou zijn. En ik vind dat sneu voor de kinderen.
Lees verder onder de advertentie
Settled for less
We hebben nu een fijn huis. Hij werkt veel, is veel van huis. Ik heb in die zin niet veel last van hem. Hij kijkt alleen nauwelijks om naar de kinderen en doet helemaal niks in het huis. Ik regel alles thuis. Terwijl ik ook gewoon werk. Maar goed, daar ben ik niet de enige in, als ik vriendinnen moet geloven. Het is ook niet dat we veel ruzie hebben ofzo, helemaal niet. Er gebeurt gewoon eigenlijk… niks.
Ik ben gewoon te snel geweest. Besef ik vooral achteraf. Ik wist eigenlijk best snel dat ik niet zo veel van deze man hoefde te verwachten, maar ik besloot het toch door te zetten. We trouwden en kregen kinderen. En nu zijn we hier. Met de jaren die ik single bleef na de vijfendertig, daalden mijn standaarden steeds verder. Ik ging steeds meer maar accepteren, omdat ik gewoon zó graag kinderen wilde. Uiteindelijk kunnen we wel stellen dat ik gesetteld ben for less, al is dat natuurlijk niet fijn om toe te geven.
Luie man
Ik zou het mijn dochter ook nooit aanraden, om dit zo te doen. Om jezelf zo aan de kant te zetten. En tegelijkertijd heb ik er geen spijt van. Ik heb twee kinderen waar ik ontzettend veel van hou en die mijn leven compleet maken. Dat mijn huwelijk nu al barsten vertoont, dat is jammer. Hij is te lui om weg te gaan, dus daar ben ik niet bang voor. Voor nu doen we het prima, zo. Ik zag het gewoon allemaal zo anders voor me, tien jaar geleden. Ik heb nu wel de kinderen, maar niet de droomrelatie.”
Lees verder onder de advertentie
Het hotel is een droom, het water knalblauw. En dan gaat je man ervandoor. Met nota bene het animatiemeisje van het resort. En dat tijdens je huwelijksreis. Het overkwam Mandy. Je leest het hier.
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Bernike (29) is getrouwd met Ruben (31) en moeder van een dochter (1). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.