Beeld: Canva
Spoiler: alleen zijn is niet hetzelfde als eenzaam zijn. En katten zijn geen dreigement. Wat is er gezelliger dan een kat op schoot en een wijntje in de hand?
Het is een klassieker onder de online dreigementen richting vrouwen die hun huwelijk verlaten (of er überhaupt geen zin meer in hebben): “Succes hoor, straks eindig je alleen. Met je katten. En je wijn.” Alsof dat het ultieme horrorscenario is. Alsof een slecht huwelijk altijd beter is dan géén huwelijk.
Nieuwsflits: dat idee is niet alleen ouderwets, het is ronduit absurd, aldus Kerala Goodkin. Het argument ‘je wil toch niet alleen eindigen?’ is misschien wel het luie, meest angst gedreven excuus dat er bestaat om mensen – vooral vrouwen – in ongelukkige relaties te houden. Het suggereert dat een partner een soort levensverzekering is tegen eenzaamheid. Terwijl de realiteit precies andersom is.
Onze samenleving gooit ‘single zijn’ en ‘alleen zijn’ graag op één hoop. En daar wordt dankbaar gebruik van gemaakt. De angst voor eenzaamheid is menselijk, dus wordt die angst ingezet als drukmiddel: blijf maar zitten waar je zit, ook al ben je doodongelukkig, zo stelt Goodkin.
Terwijl veel vrouwen juist aangeven dat ze zich ín hun huwelijk eenzamer voelden dan daarbuiten. Omdat alle emotionele energie naar één persoon ging. Omdat vriendschappen verwaterden. Omdat er geen ruimte was voor henzelf. En laten we eerlijk zijn: vrouwen leven gemiddeld langer dan mannen. Veel getrouwde vrouwen eindigen dus alsnog ‘alleen’. Met of zonder ring.
Lang was single zijn een waarschuwing: pas op, anders word je een zielige vrijgezel met katten. Inmiddels kantelt dat beeld. Steeds meer vrouwen kiezen ervoor om hun leven niet rond romantische liefde te organiseren, maar rond vriendschap, kinderen, werk, buren, familie en community.
Niet omdat ze ‘tegen mannen’ zijn. Maar omdat ze hun emotionele welzijn niet meer willen ophangen aan één persoon die óók nog eens zijn eigen emoties en boterhammen niet regelt. In het bedrijfsleven noemen we dat ‘redundantie’: zorgen dat alles blijft draaien als één schakel wegvalt. In relaties is dat jarenlang het tegenovergestelde geweest: alle eieren in één mand. De man-mand.
Waarom moet het altijd volledig samen of volledig alleen zijn? Er bestaat een enorm grijs gebied tussen huwelijk en eenzaamheid. LAT-relaties, vriendschap-plus, niet samenwonen, wel intimiteit, geen traditionele rolverdeling.
Toch blijven sommige media en mannen roepen dat vrouwen ‘te hoge eisen’ hebben. Alsof het extreem is om te verwachten dat iemand zijn eigen emoties beheert en weet waar de kaas ligt.
Het dreigement ‘je sterft alleen’ zegt uiteindelijk meer over degene die het uitspreekt dan over de vrouw die haar leven anders inricht. De waarheid? De gelukkigste oudere vrouwen hebben niet per se een partner, maar wel autonomie, vriendschap en verbondenheid.
En mocht het einde ooit komen met een kat aan het voeteneind en een glas wijn binnen handbereik – is dat dan écht erger dan jarenlang emotioneel leegbloeden in een relatie die niet werkt? Misschien is het tijd om het sprookje los te laten. Geen happily ever after, maar een emotioneel ondersteund leven. Met of zonder prins. Met of zonder katten.
Linda en Ruud gingen na een relatie van maar liefst 22 jaar uit elkaar. Je leest hier hoe dat ging.
Bron: Your Tango
Kitty is zeventien als ze ontdekt dat ze zwanger is van haar 15-jarige vriend. Zelf weet ze al snel dat ze haar kindje wil houden, maar vanuit haar omgeving overheerst vooral bezorgdheid. Inmiddels is ze negentien, moeder van James en Ivy en te zien in het nieuwe seizoen van Vier Handen Op Eén Buik.
Bijna drie jaar nadat Douwe Bob besloot dat het zo niet langer kon, kijkt de zanger met een heel andere blik naar zijn leven. Hij is inmiddels getrouwd, vader van drie kinderen en zegt beter in zijn vel te zitten.
Frans Duijts (59) blikt in zijn nieuwe biografie Vallen & opstaan terug op moeilijke periodes in zijn leven. Samen met zijn vrouw Marloes vertelt hij ook over de zorgen om hun oudste dochter Jolanda (21), die kampte met ernstige somberheid en gedachten aan zelfdoding.
Wat als jouw zoontje nogal opkijkt naar zijn oudere buurjongen en daarbij behoorlijk beïnvloed wordt, op een manier waar jij als moeder he-le-maal niet blij mee bent? Het gebeurt bij Dilara.
Charlotte en haar vriend zijn dolblij met de naam van hun dochter Lune, maar haar moeder denkt daar duidelijk anders over. Oma weigert haar kleindochter zelfs Lune te noemen en gebruikt consequent haar tweede naam Rosalie.
Als Noa (14) uit school komt met een flinke rode plek op haar voorhoofd, schiet moeder Louise (42) direct in standje opsporing verzocht. Gevallen? Ruzie? Een uit de hand gelopen gymles? Noa houdt het bij: ‘Er is niks.’
