Fotografie: Mark Groeneveld
Presentatrice en programmamaakster Lauren Verster veranderde binnen vijf jaar van een vrije vogel naar moeder van drie kinderen. Zij vormen een warm bad van liefde, maar zorgen ook voor schuldgevoelens bij hun moeder, zo vertelt ze in Kek Mama 9.
Elkaar als ouders de maat nemen over de opvoeding, daar houdt Lauren zich verre van. “Ik ben ook niet zo gevoelig voor wat andere ouders op dit vlak over mij zeggen. Het is zo onbelangrijk! Wat maakt het uit of je de moeder bent die te veel snoep gaf? Of je te weinig naar school stuurde? Of een rare hippie was, of een te strenge madame? Dat is een levenspad en dat komt een kind wel te boven. Wat verontrustender is, is een klimaat waarin je niet langer kunt leven omdat de mens het verpest heeft – dát kun je niet meer terugdraaien.”
De klimaatkwestie grijpt Lauren behoorlijk naar de strot. “Een periode lang staarde ik dagelijks vol schuldgevoel naar mijn kinderen, denkend: waarom heb ik jullie gemaakt, wat doe ik jullie aan? Alles werd omgeven door een grauwe sluier. Zeker toen ik voor een programma een hondenuitlaatplek in Dubai bezocht: een gigantisch grasveld dat van alle kanten open was, maar door de airco non-stop op 16 graden werd gehouden, terwijl het ‘buiten’ 50 graden was. Wat heeft het allemaal voor zin als je ziet dat dit gebeurt? De mensen hebben het nog niet door, of het interesseert ze niks. Dat bracht het wel in perspectief voor me, in combinatie met gesprekken met vrienden: ik ben een mini-mensje in
een mini-landje dat niks voorstelt. Dat betekent niet dat ik onverschillig ben; ik doe wat binnen mijn macht ligt om het tij te keren, maar ik laat mijn leven er niet meer door verpesten.”
“Ik laat mijn leven er niet meer door verpesten”
Als Lauren zich even laat meeslepen door zware gedachten of een baaldag, dan zijn het – cliché maar waar – toch de kleine gelukjes die haar instant opklaren. “Baby Louis die naar me lacht, of gewoon zo heerlijk ruikt; hij verricht acuut wonderen voor mijn humeur. Als ik tijdens het koken sta te tobben over het een of ander en ik kijk de woonkamer in en zie 1-2-3-4 hoofdjes tegen de leuning van de bank hangen, dan denk ik: fuck it, wat kan mij het allemaal schelen? Ik heb jullie! Dat warme bad vol liefde vind ik echt te gek en pak ik helemaal vast. Natuurlijk lost het niet alles op in het leven, maar op dat moment wel. En dat pakt niemand me meer af.”
Het hele interview met Lauren lees je in Kek Mama 9, nu in de winkels.
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Bij ADHD denken veel mensen direct aan druk gedrag, impulsiviteit en moeite met concentreren.
Dat PFAS niet goed zijn voor onze gezondheid, is inmiddels bekend. Toch ontdekken onderzoekers steeds meer over de mogelijke gevolgen van deze hardnekkige chemicaliën.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.
