Beeld: Unsplash
Een complimentje van een ouder echtpaar in een restaurant over het gedrag van haar vier zonen, liet moeder Rita Templeton de rest van de avond stralen. ‘Zouden we met z’n allen eens wat vaker moeten doen.’
Rita heeft geen heilige kinderen, schrijft ze op ScaryMommy. Sterker nog: het zijn alle vier jongens, en daar komen nu eenmaal het nodige lawaai en testosteron bij kijken. Wat ze alleen een beetje jammer vindt, is dat wanneer ze ze mee uit eten neemt, de halve wereld vrezend toekijkt, en schijnbaar afwacht tot haar kinderen de boel op stelten zetten. Terwijl dat best wat milder en minder bevooroordeeld kan, schrijft ze. ‘Ik laat ze niet uit voor een uurtje luchten, wij komen ook gewoon een avondje genieten.’
Kijk, natuurlijk heeft één van haar jongens het als baby weleens op een huilen gezet in een eetgelegenheid. Of moest ze haar peuter met een driftbui een enkele keer naar buiten loodsen, zodat de rest van de gasten tenminste rustig kon eten. ‘Welke ouder niet?’, schrijft ze. ‘Maar nu mijn kinderen ouder zijn dan vijf, gedragen ze zich doorgaans keurig. Dat vinden mijn man en ik belangrijk, en dat hebben we ze geleerd door ze juist keer op keer gewoon mee te nemen – met wisselend succes, uiteraard.’
Lees ook
Relatiedip? Een compliment doet wonderen >
De echte beloning voor al die moeite, kreeg ze onlangs tijdens één van die etentjes. ‘De bediening van de Italiaan waar we binnenliepen, keek al bezorgd voordat we ook maar zaten. Maar één van mijn kinderen hield de deur voor me open en het hele diner verliep zonder een onvertogen woord’, schrijft ze. Toen ze wilden vertrekken, kwam een ouder echtpaar naar haar toe. “We wilden alleen maar even zeggen dat we onder de indruk zijn van het gedrag van je kinderen”, zeiden ze. “Het zijn heerlijke jongens.”
‘Het had me niet blijer kunnen maken’, schrijft Rita. Geroerd door de warme woorden van het echtpaar realiseerde ze zich wel: ‘Als ouders bekritiseren we elkaar heel makkelijk, maar complimentjes geven doen we zelden.’ Laten we dat eens wat vaker doen, vindt ze. ‘Iedere ouder kampt weleens met onzekerheid over de opvoeding; zo’n compliment doet wonderen.’
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Estavana Polman en Rafael van der Vaart zijn inmiddels ruim tien jaar samen. Dat betekent niet dat het er thuis altijd even gezellig aan toegaat. Estavana vertelt openhartig dat ze soms flink discussiëren, maar één ding staat voor haar buiten kijf: de liefde overheerst.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
