Kim Moorman (37) kreeg op haar 22e een auto-ongeluk en zit daardoor in een handbewogen rolstoel. Ze is samen met Jan (38) en ze hebben twee kinderen, Kick (7) en Fien (3).
Lees verder onder de advertentie
‘‘Vijf jaar lang heb ik plat in bed gelegen. Na het auto-ongeluk, waarbij de zenuwen in mijn rug en nek ernstig beschadigd raakten, kon ik geen prikkels verdragen en had ik gigantisch veel pijn. Zelfs bij het overeind komen ging ik knock-out. Uiteindelijk is het me na lang revalideren gelukt om toch weer een actief leven te gaan leiden. Zittend weliswaar – mijn zenuwen zijn blijvend beschadigd – maar met mijn rolstoel en hulphond kom ik overal.
Mijn droom om moeder te worden heb ik nooit opgegeven. Vijf jaar na het ongeluk, toen ik steeds zelfstandiger werd, begon het te kriebelen. Mijn coach nam mij serieus. Zij beaamde dat ik dat verlangen zoals iedere andere vrouw mocht hebben, ook al had ik geen idee hoe ik het moest gaan doen, een kind opvoeden. Die erkenning was heel fijn.
“Ik was vastbesloten het tegendeel te bewijzen.”
Lees verder onder de advertentie
Ik zocht alles uit: hoe til ik een baby op, bestaat er een box met een deur? Ik was nog niet eens zwanger, maar wilde de vooroordelen voor zijn. Mensen zouden geheid denken: ze kan jarenlang niets en wil nu een kind – waar begint ze aan? Velen zeiden dat alsnog, hoorde ik via via toen ik zwanger raakte. Maar ik was vastbesloten het tegendeel te bewijzen.
Grenzen
Ik gebruikte een co-sleeper en we plaatsten wieltjes onder alle meubels. Kick optillen kostte veel kracht, maar praktisch gezien was er niets wat ik niet kon handelen. ‘Wat als hij ouder wordt en wegrent?’ vroeg iemand een keer. Gek genoeg had ik me dáár niet op voorbereid. Ik vertrouwde erop dat mijn kind bij me bleef. Naïef misschien, maar Kick en Fien zijn nog nooit weggelopen. Waarschijnlijk voelen ze aan dat ze die grens niet moeten opzoeken. Net als dat ze weten dat ze op hun vader kunnen klimmen en op mij niet.
Lees verder onder de advertentie
Nu ze ouder worden, ontstaan er wel andere uitdagingen. Als ze met mij in een bootje willen varen in de dierentuin, moet ik vooraf hebben uitgezocht of ik daar met mijn rolstoel in kan. Ik wil niet bij alles zeggen: ‘Ga maar met papa.’ Soms ontkom ik daar niet aan, maar dan ga ik later bijvoorbeeld met Kick winkelen. Vindt ie het einde. Aan vriendjes legt hij uit dat ik een auto-ongeluk heb gehad. ‘Met bloed’, zegt hij dan. En daarna trots: ‘Ze kan niet lopen, maar verder kan ze alles!’ Geweldig, toch?”
Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Lente (35), samen met Dorian (37), moeder van Mila (6) en Bo (3).
Bianca (31) is communicatieadviseur en woont samen met partner Pascal (35) en zoon Floris (3). Met zijn drieën vormen zij een levendig gezin waar zelden iemand stil zit óf zijn mond houdt. In haar eerlijke en herkenbare columns schrijft Bianca over hun gezellige en drukke leven, met alle chaos en liefde die daarbij hoort.
Tijdens Maud (41) haar eerste zwangerschap was ze zó ziek dat ze nauwelijks iets binnenhield. Door HG viel ze veel af, maar toen ze haar moeder vertelde hoeveel gewicht ze was verloren, kwam er een reactie die ze totaal niet zag aankomen.
Drukke agenda, volle dagen en altijd maar doorgaan: veel ouders zullen het herkennen. Ook Chantal Janzen dacht jarenlang dat ze wist wat een burn-out was. Totdat ze van dichtbij meemaakte hoe zo’n situatie er echt uitziet.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Julia (39) haar ervaring. Haar 9-jarige zoon zat rustig in de auto te gamen terwijl zij de hond uitliet. Tot ze terugkwam en er ineens politie bij de auto stond.
Een dochter in huis, knuffels op de bank en een kind dat je hart steelt: voor Mart Hoogkamer is het vaderschap alles waar hij op hoopte. Toch ging aan dat geluk een moeilijke periode vooraf, waarover de zanger nu openhartig vertelt.