Onze eigen Roos Schlikker is de nieuwe ambassadeur van Stichting Living Memories. Dat maakte ze bekend op ‘Let’s Make Memories’, de actiedag voor de stichting.
Stichting Living Memories biedt terminaal zieke kinderen tot 18 jaar de mogelijkheid kosteloos hun levensverhaal vast te leggen door middel van een professioneel video- of audioportret. Een geweldig intitiatief, vindt Roos. ‘Ik was hier meteen voor de porren, want ik realiseer me heel goed dat er na een overlijden altijd een moment komt dat je je afvraagt: hoe klonk hij of zij ook al weer? Ik denk dat alle ouders weleens denken aan de mogelijkheid dat je kind er niet meer is. Ik kan daar echt misselijk van worden, maar voor sommige mensen is dit helaas de realiteit.’
Lees ook
COLUMN ROOS: ‘Nog even en ik loop in een uniseks fleecejack’ >
Om het maken van de portretten voor iedereen bereikbaar te maken, laat de stichting de kosten dragen door donateurs, fondsen en sponsors. Meer informatie over Living Memories vind je hier.
Fantastisch nieuws! Journaliste en columniste @roosschlikker heeft zojuist bekend gemaakt dat ze de nieuwe ambassadeur van @StichtingLM is. Welkom Roos. Fantastisch dat je je voor ons gaat inzetten! pic.twitter.com/03yRX6DZLi
— St. Living Memories (@StichtingLM) March 24, 2018
Roos Schlikker (42) is journalist, columnist en moeder van zoons Miró (8) en Róman (6). Op Kek Mama schrijft ze over haar gezinsleven.
De kraamweek is bedoeld om bij te komen, te wennen en vooral: ontzorgd te worden. Maar wat als de kraamzorg vooral zelf behoefte heeft aan een dutje?
Na de zoveelste afkeurende blik met kritiek op hun manier van opvoeden van de kraamzorg was de maat vol voor deze moeders.
Ouderschap is zwaar. Ja, cliché. En ja: óók waar. Je houdt zielsveel van je kind, maar soms zijn ze luid, plakkerig, emotioneel en nét iets te vaak waarom aan het vragen terwijl jij al op je laatste restje geduld loopt.
Het ouderschap zit vol mooie, maar ook angstige momenten. Voor moeder Ezra (41) leek het een doodgewone avond, totdat ze – nogal onverwachts – oog in oog stond met haar peuter.
Toen Ariane beviel van haar eerste kind, dacht ze één ding zeker te weten: de kraamweek zou haar redding zijn. Lekker cocoonen met haar baby, de kraamzorg die de boel draaiende hield, thee bracht, de was deed, misschien zelfs een keer een boterham met hagelslag smeerde. Spoiler: het liep iets anders.
Lies (38) viert al jaren geen Valentijnsdag met haar man, maar één traditie is heilig: zij en haar beste vriendin sturen elkaar ieder jaar een kaartje. Maar dit jaar maakte de kaart van haar vriendin meer los dan verwacht..
