Kek Mama columnist Roos Schlikker schrijft elke maand bloedeerlijk en supergrappig over wat ze meemaakt. Deze maand: de opmakkelijk-vrouw.

Toen we net verkering hadden, bracht François me naar zijn moederland Canada voor een weekje in de overweldigende natuur. Nu had ik een hoop ongetwijfeld fijne kwaliteiten, maar me praktisch kleden behoorde daar niet toe. Platte schoenen bezat ik niet, spijkerbroeken evenmin, laat staan een regenjas, de standaarduitrusting van de Canadese opmakkelijk-vrouw. Dus stond ik daar in de drassige grond tussen kampvuur en blokhut in een ultrakort rokje te wiebelen op tien centimeter hoge laarsjes. “Ga je naar een feestje?”, proestte mijn man. Die vraag kreeg ik vaker daar. Als ik in een jurkje aan de eettafel verscheen, wanneer ik mijn haar los droeg, toen ik in glittertruitje op het vliegveld stond. In het praktisch ingestelde Canada vinden ze dat je al op een kerstboom lijkt als je minuscule oorringetjes draagt. Mijn man vond mij hilarisch omdat ik eruitzag alsof ik de hele kerstafdeling van Christies aan mijn lijf had hangen (“Meer is meer!”) maar ook woest aantrekkelijk.

Geen moeke met een makkelijk kapsel

En ik beloofde hem dat ik altijd zo zou blijven, ook als we kinderen kregen zou ik niet in een moeke veranderen met makkelijk kapsel, basic garderobe en platte schoenen. Het is twintig jaar later. Op een winderige maandagochtend breng ik de jongens naar school. Ik ben reuze tevreden want: A. ze hebben allebei kleren aan. B. Er zit geen pindakaas in hun haar. C. Ik heb kleren aan. D. Ik heb geen pindakaas in mijn haar. Maar dan zie ik mezelf op de terugweg in een winkelruit. Mijn haar in een knoedel, mijn schoenen afgetrapte All Stars en o god, draag ik nou een regenponcho? Guilty as charged. Want da’s praktisch als het hoost. Net als mijn knoedelhaar uit mijn gezicht praktisch is. En All Stars als ik mijn twee stuiterballen behoed onder een horde fietsers te lopen omdat ze bij het oversteken wel hun hoofd van links naar rechts bewegen maar dat doen met hun ogen dicht (“Net als de ninja’s.”).

Een opmakkelijk-vrouw

O jee. Ik ben een opmakkelijk-vrouw! De dagelijkse gang der dingen is zo normaal geworden dat ik me net zo normaal ben gaan kleden. Nog even en ik loop in een uniseks fleecejack, dezelfde als mijn man. Dit moet anders. Morgen rijd ik in glitterjurk met ultrahoge zitschoenen naar school. En als me dan wordt gevraagd: “Ga je naar een feestje?”, antwoord ik volmondig en volkomen terecht: “Nou en of.” Want een feestje, dat is het tegenwoordig elke dag. 

 

Roos Schlikker (41) is journalist, schrijver, columnist en theatermaker, zowel letterlijk als figuurlijk. Samen met haar man heeft ze twee zonen: Miró (6) en Róman (4). Mail Roos op roos@kekmama.nl.

BN'er-moeders op Instagram

Van weekendboodschappen tot aan huiswerk: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Kusje

 

Zò trots en zò gek op dit heerlijke jochie, #LUX ❤️

Een bericht gedeeld door Bettina Holwerda (@bettina_holwerda) op


Lievelingsplek

 

Mijn lievelingsplekje. #brabant #mijnthuis #familie #❤️

Een bericht gedeeld door Vivian Reijs - VIVONLINE (@vivianreijs_vivonline) op


Hard aan het werk

 

Hier wordt een boekbespreking voorbereid. #lampje

Een bericht gedeeld door Georgina Verbaan (@gverbaan) op


Zou het genoeg zijn?

 

Lees ook
Boodschappen doen met drie kinderen: zo doe je dat in 15 minuten >


'Spontane foto'

 

Zie hier het resultaat van het maken van een ‘spontane foto’ 😂❤️

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Wijze woorden

 

✨door Rupi Kaur via @mothermusemag

Een bericht gedeeld door Romy Boomsma 🌿 (@romyboomsma) op


Prachtige foto

 

 

 


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

harde werker en moeder
Beeld: Pexels

Als advocaat staat blogger Candace Alnaji vrouwen bij die gediscrimineerd worden op de arbeidsmarkt omdat ze zwanger zijn of kinderen hebben. ‘Hun kansen worden ontnomen omdat ze het lef hadden om een kind ter wereld te brengen.’

‘Maar je kunt heel goed én een harde werker én moeder zijn’, schrijft ze op Scary Mommy.
 

Identiteit

Candace las een essay van een zwangere vrouw, waarin zij uitlegde dat zij zichzelf geen ‘moeder’ zou gaan noemen. De reden: ze wilde niet dat haar identiteit als moeder de rest van haar leven zou overschaduwen. ‘Inmiddels heeft ze een baby en beschrijft ze zichzelf in haar blogs nog steeds niet als moeder’, zegt Candace. ‘Daar is niets mis mee - iedereen moet zichzelf op zijn eigen manier uiten. Maar als ik een blog schrijf, zal ik mezelf altijd moeder noemen.’

 

Lees ook:
'Het moederschap staat gelijk aan 2,5 fulltime baan' >

 

Discriminatie

Candace is advocaat op het gebied van arbeidsdiscriminatie. ‘Voordat ik kinderen kreeg’, vertelt ze, ‘vertegenwoordigde ik moeders. Zij werden door hun werkgevers gediscrimineerd op basis van hun status als moeder. Ze werden lastig gevallen omdat ze een miskraam hadden of omdat ze leden aan een postnatale depressie.’ Sinds Candace zelf kinderen heeft, kan ze hun pijn en frustratie heel goed voorstellen. ‘Veel moeders worden hun kansen ontnomen – gewoon omdat ze het lef hadden om een kind ter wereld te brengen en vervolgens blijven werken.’
 

‘Moeder én goede werker’

Volgens Candace is het belangrijk om de huidige en toekomstige generatie vrouwen te laten zien dat je heel goed een moeder én iets anders kunt zijn. ‘Het moederschap vormt een heel groot deel van je identiteit’, legt ze uit, ‘maar daarnaast kun je ook een goede werker zijn. We hebben vrouwen nodig die zeggen: ‘Ik ben advocaat en ook een moeder. Ik ben verpleegster en ook een moeder.’ Dus of ik nou tachtig of twaalf uur per week werk, ik zal in mijn blogs altijd schrijven dat ik een advocaat, schrijfster én moeder ben.’


 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >