Mirella van Markus (38) en haar vrouw hebben heel lang nagedacht voor ze besloten een kind te krijgen. Maar nu Sammie (2) er is, gaat alles vanzelf.
Lees verder onder de advertentie
Sammie! Kom erbij! Ze riep het. Automatisch. Als vanzelf. Heel natuurlijk. Tegen haar dochter. Want dat was Sammie meteen. Haar dochter. Van tevoren had ze zich weleens zorgen gemaakt. Zou ze meteen een band met Sammie hebben, ook al was ze niet de biologische moeder? Er was een heel traject aan de zwangerschap vooraf gegaan. Presentatrice Mirella van Markus maakte er een intens persoonlijke documentaire over: Wij willen ook een kind. Daarin spraken zij en haar vrouw Claudia openhartig over hun twijfels. Kon je het een kind wel aandoen, opgroeien zonder vader? Wie zou de donor moeten zijn? Wat zou zijn rol worden? Hoe zou de maatschappij reageren op een kind dat opgroeit bij twee moeders? Toen ze eindelijk de knoop hadden doorgehakt en met hulp van hun kennis Hans probeerden zwanger te raken, lukte dat lange tijd niet. Pas naveel proberen was opeens daar het verlossende telefoontje uit het ziekenhuis. Claudia was zwanger.
Lees verder onder de advertentie
Toen Sammie eindelijk werd geboren, ademde ze niet. “Ik schoot naar haar toe en begon meteen tegen haar te roepen. ‘Sammie! Kom erbij!’” Gelukkig trok Sammie snel bij en meteen op dat moment wist Mirella het: haar zorgen waren voor niets geweest. De band was er, heel sterk, vanaf de seconde dat ze was geboren. “Het was meteen mijn kind.” Een paar dagen daarna moest Mirella een dienst draaien bij Hart van Nederland. Ze zat in de auto terug en het overspoelde haar: het gevoel dat ze zo snel mogelijk naar huis wilde. “Dat hele verliefde, het was zo fijn om te merken dat ik dat ook had. O ja, dit is wat al die jonge moeders altijd bedoelden, realiseerde ik me. Het was echt een opluchting dat ik die emotie ook had, als vanzelf. Dat was een ontroerend moment.”
Het hele interview met Mirella staat in Kek Mama 12-2015.
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Dat PFAS niet goed zijn voor onze gezondheid, is inmiddels bekend. Toch ontdekken onderzoekers steeds meer over de mogelijke gevolgen van deze hardnekkige chemicaliën.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
Tijdens die lange autorit naar je vakantiebestemming zit je natuurlijk totaal niet te wachten op onvoorziene omstandigheden, maar daar heeft de achterbank andere gedachten over.