Angela: ‘Ik dacht dat er een inbreker in huis was, tot ik zag wie er op de trap stond’

Accepteer cookies om deze video te kunnen zien.

Als Angela midden in de nacht wakker schrikt van vreemde geluiden beneden, denkt ze meteen aan een inbreker. Ze maakt haar man Guido wakker en samen besluiten ze voorzichtig te gaan kijken. Maar vlak voordat ze de trap aflopen, gebeurt er iets wat ze totaal niet zien aankomen.

Lees verder onder de advertentie

Angela (44) is getrouwd met Guido (47) en moeder van Jelmer (17): “Ik ben nogal een lichte slaper. Als er buiten een autoportier dichtslaat of de verwarming een vreemd geluid maakt, ben ik vaak al wakker. Guido heeft daar totaal geen last van. Die slaapt overal doorheen, zelfs als er bij wijze van spreken een fanfare door onze slaapkamer zou lopen. Maar die ene nacht hoorde ik iets waar ik echt niet rustig van kon blijven liggen.

Lees verder onder de advertentie

Vreemde geluiden

Het was ergens rond half drie toen ik wakker schrok van gerommel beneden. Eerst dacht ik dat ik het me verbeeldde, maar toen hoorde ik opnieuw iets. Het klonk alsof er kastjes werden geopend en spullen werden verschoven. Ik bleef doodstil liggen en luisterde. Jelmer lag als het goed was gewoon in zijn bed en Guido sliep naast me. Wie was er dan beneden?

Lees verder onder de advertentie

Ik gaf Guido een flinke por. ‘Wakker worden. Ik hoor iemand beneden.’ Hij mompelde iets onverstaanbaars en draaide zich om. Pas toen ik hem nog een keer wakker maakte, ging hij rechtop zitten. ‘Wat hoor je dan?’ vroeg hij. ‘Gerommel. Volgens mij is er iemand in huis’, zei ik.

Voorzichtig kijken

Guido luisterde een paar seconden en hoorde het toen ook. Dat vond ik misschien nog wel het engst. Ik had gehoopt dat hij zou zeggen dat het gewoon de verwarming was. We besloten te gaan kijken. Guido pakte zijn telefoon en liep voorop de slaapkamer uit. Ik volgde hem op een paar passen afstand. Mijn hart bonkte zo hard dat ik bang was dat degene beneden het kon horen. Op de overloop bleven we even staan. Het was inmiddels stil geworden. ‘Misschien is het toch niets’, fluisterde Guido. Maar op dat moment hoorden we voetstappen.

Lees verder onder de advertentie

De tekst gaat verder onder de podcast

Iemand op de trap

Ik greep Guido bij zijn arm. De voetstappen kwamen dichterbij en voordat we iets konden doen, verscheen er ineens iemand onderaan de trap. Ik slaakte een gil. ‘Mam! Wat doe jij nou?’ Het was Jelmer. Onze zoon stond in zijn pyjamabroek op de trap en keek ons aan alsof wij degenen waren die iets vreemds deden. Ik moest me aan de trapleuning vasthouden, zo erg schrok ik. ‘Jelmer! Wat doe jij midden in de nacht beneden?’ Hij keek verbaasd. ‘Ik zocht pleisters.’

Lees verder onder de advertentie

Een pijnlijke elleboog

Blijkbaar had Jelmer zich in bed omgedraaid en daarbij zijn elleboog hard tegen de muur gestoten. Er zat een schaafwond op en hij wilde er een pleister op plakken. Omdat hij boven geen pleisters kon vinden, was hij naar beneden gelopen. Alleen wist hij niet precies waar we de verbandspullen bewaarden. Dus had hij eerst in de keuken gezocht, daarna in de kast in de gang en vervolgens nog in een paar andere laatjes.

Lees verder onder de advertentie

Dat verklaarde het gerommel. ‘Waarom heb je ons niet gewoon wakker gemaakt?’ vroeg ik. Jelmer haalde zijn schouders op. ‘Omdat jullie sliepen. Ik dacht: ik zoek zelf wel even.’ Ik wist niet of ik moest lachen of boos moest worden. Hij was zeventien, dus natuurlijk kon hij prima zelf een pleister zoeken. Maar ik had in gedachten al een compleet inbraakscenario bedacht.

Flinke schrik

Guido begon inmiddels te lachen. ‘We dachten serieus dat er een inbreker beneden was.’ Jelmer keek ons ongelovig aan. ‘Ja hoor, een inbreker die op zoek is naar pleisters.’ Daar had hij natuurlijk een punt. We liepen met z’n drieën naar beneden, waar ik binnen tien seconden de pleisters vond in het kastje waar ze altijd liggen. Jelmer plakte er eentje op zijn elleboog en verdween weer naar bed. Guido en ik lagen daarna nog zeker een halfuur wakker. Vooral omdat Guido telkens opnieuw begon te lachen zodra hij aan mijn gil dacht.

Lees verder onder de advertentie

De volgende ochtend vroeg Jelmer bij het ontbijt of we nog een beetje hadden geslapen. Met een brede grijns, uiteraard. Sindsdien weet hij precies waar de pleisters liggen. En ik heb met mezelf afgesproken dat ik de volgende keer eerst even bij zijn slaapkamer kijk voordat ik aan inbrekers denk. Al hoop ik vooral dat er geen volgende keer komt. Mijn hart kan zo’n nachtelijk avontuur voorlopig niet nog eens aan.”

Ook Marjo kreeg ’s nachts de schrik van haar leven toen haar slaapwandelende zoon (10) ineens naast haar bed stond. Wat hij vervolgens met haar nachtkastje deed, zag ze absoluut niet aankomen. Lees hier het verhaal van Marjo.

Voeg ons toe als voorkeursbron
Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail