Beeld: Kek Mama
Mieke (41) had zichzelf één ding beloofd: ze zou zich nooit bemoeien met de vriendinnen van haar kinderen. Maar sinds haar dochter Esmee (13) op de middelbare school zit en onafscheidelijk is van Kelsey, blijkt dat makkelijker gezegd dan gedaan.
Mieke: “Toen ik zelf een jaar of dertien was, hadden mijn ouders overal een mening over. Vooral over mijn vriendinnen. De een was te brutaal, de ander had een slechte invloed en weer een ander kwam volgens mijn moeder uit een ‘raar gezin’. Ik werd er gek van. Als ik enthousiast thuiskwam met een verhaal over een vriendin, wist mijn moeder er altijd wel iets negatiefs over te zeggen. Op een gegeven moment vertelde ik gewoon niet meer met wie ik afsprak.
Ik weet nog dat ik mezelf toen voornam: als ik later kinderen krijg, ga ik dat écht anders doen. Mijn kinderen mogen zelf bepalen met wie ze bevriend zijn. Ik hoef hun vriendinnen niet allemaal geweldig te vinden, zolang zij er maar gelukkig van worden. Nou, dat voornemen kan inmiddels de prullenbak in.
Mijn dochter Esmee is dertien en zit sinds een paar maanden op de middelbare school. Ze vond de overstap behoorlijk spannend, want van haar oude vriendinnengroep ging niemand naar dezelfde school. Ik was dan ook ontzettend opgelucht toen ze na een paar weken thuiskwam met verhalen over een meisje uit haar klas: Kelsey.
In het begin klonk het allemaal hartstikke leuk. Ze zaten naast elkaar bij Engels, hadden dezelfde humor en waren binnen de kortste keren onafscheidelijk. Esmee, die normaal gesproken best even nodig heeft om nieuwe mensen te vertrouwen, had eindelijk haar draai gevonden. Totdat Kelsey voor het eerst bij ons thuis kwam.
Ze stapte binnen alsof ze hier al jaren over de vloer kwam. ‘Hoi’, zei ze, terwijl ze haar schoenen uitschopte en meteen naar boven liep. Geen hand, geen voorstelrondje, niks. Ach, dacht ik nog, ze is dertien. Niet ieder kind is even beleefd.
Maar gedurende die middag begon ik me steeds meer aan haar te ergeren. Ze maakte voortdurend opmerkingen over andere meisjes uit hun klas, lachte om een jongen die haar volgens haar ‘de hele tijd lastigviel’. Toen ik vroeg of ze limonade wilde, antwoordde ze: ‘Hebben jullie geen cola?’ Misschien klinkt het allemaal onschuldig, maar ik voelde meteen weerstand.
Kelsey is een stuk stoerder dan Esmee. Ze heeft veel jongens als vrienden, kent werkelijk iedereen op school en lijkt precies te weten hoe ze anderen om haar vinger moet winden. Ze hangt na school vaak met een groepje op straat en heeft altijd wel een verhaal over ruzie, verkering of iemand die iets over haar heeft gezegd.
Begrijp me niet verkeerd: ik vind het helemaal niet erg dat een meisje veel jongensvrienden heeft of populair is. En Esmee is zelf ook echt geen heilig boontje. Die kan thuis behoorlijk met haar ogen rollen en heeft soms een mond waar je u tegen zegt. Maar bij Kelsey heb ik steeds het gevoel dat er iets niet klopt. Ze komt op mij nogal manipulatief over. Alsof ze precies weet wat ze moet zeggen om haar zin te krijgen.
Laatst zouden de meiden samen aan een werkstuk werken. Esmee had er de hele middag voor vrijgehouden, maar Kelsey kwam niet opdagen. Uiteindelijk bleek dat ze met andere vriendinnen naar het winkelcentrum was gegaan. Volgens Esmee had Kelsey gezegd dat ze dacht dat hun afspraak pas de volgende dag was.
‘Maar jullie hadden het gisteren toch nog afgesproken?’ vroeg ik. Esmee haalde haar schouders op. ‘Ja, maar ze was het gewoon vergeten.’ Ik kon het niet laten. ‘Of ze had gewoon meer zin om met die andere meiden af te spreken.’ Esmee keek me meteen boos aan. ‘Mam, waarom doe je altijd zo over Kelsey?’
Het ergste is dat ik mezelf voortdurend hoor zeggen wat ik vroeger zo irritant vond aan mijn eigen moeder. Esmee komt bijvoorbeeld enthousiast thuis met een verhaal dat Kelsey op school ruzie had gekregen met een meisje uit de derde, omdat dat meisje zogenaamd jaloers op haar was.
In plaats van gewoon te luisteren, flap ik eruit: ‘O, geloof je dat echt?’ ‘Ja, mam. Waarom niet?’ ‘Nou, ik heb soms het idee dat Kelsey graag overdrijft.’ Of Esmee vertelt dat Kelsey door drie jongens is gevraagd om mee naar de bioscoop te gaan. ‘Hmm, Kelsey houdt wel van aandacht, hè?’ hoor ik mezelf dan zeggen.
Het gaat bijna automatisch. Ik neem me ’s ochtends nog voor om mijn mond te houden, maar zodra haar naam valt, komt er weer zo’n venijnige opmerking uit. Sander, mijn man, vindt dat ik moet ophouden. Hij zegt dat ik Kelsey nauwelijks ken en dat ik op basis van een paar ontmoetingen al een heel oordeel over haar heb gevormd. ‘Je hoeft niet met haar bevriend te zijn, Miek’, zei hij laatst. ‘Esmee vindt haar leuk. Dat is toch het belangrijkste?’ Maar zo simpel voelt het voor mij niet.
Een paar weken geleden ging het echt mis. Esmee vertelde tijdens het avondeten dat ze zaterdag met Kelsey en een paar andere kinderen naar het winkelcentrum wilde. Ze zouden daar wat rondlopen en daarna misschien nog ergens iets eten.
‘Wie gaan er allemaal mee?’ vroeg ik. Esmee noemde een paar namen, waaronder twee jongens die ik niet kende. ‘En Kelsey heeft dit zeker bedacht?’ zei ik. ‘Ja, hoezo?’ ‘Nou, ik hoop gewoon dat je niet overal in meegaat. Kelsey lijkt me nogal iemand die graag bepaalt wat iedereen doet.’ Esmee legde haar vork neer. ‘Waarom heb jij altijd iets tegen haar?’
Ik probeerde nog uit te leggen dat ik alleen maar wilde dat ze voor zichzelf bleef nadenken, maar daar had ze geen boodschap aan. En ik baalde natuurlijk enorm, want ze had wel een punt. Ik was precies de moeder geworden die ik nooit wilde zijn.
Sinds die avond merk ik dat Esmee steeds minder over Kelsey vertelt. Waar ik eerst hele verhalen kreeg over wat ze op school hadden meegemaakt, hoor ik nu vaak alleen nog ‘niks bijzonders’ als ik vraag hoe haar dag was. En dat vind ik misschien nog wel het ergste.
Ik wil namelijk helemaal niet dat mijn dochter het gevoel heeft dat ze haar vriendinnen voor mij moet verbergen. Ik wil dat ze thuiskomt als er iets vervelends gebeurt. Dat ze me vertelt als iemand haar buitensluit, onder druk zet of verdriet doet. Maar waarom zou ze dat doen als ik nu al bij ieder verhaal mijn oordeel klaar heb?
Laatst vertelde Sander dat Esmee tegen hem had gezegd dat ze Kelsey liever niet meer mee naar huis neemt, omdat ik toch altijd chagrijnig doe als ze er is. Daar schrok ik echt van.
Het lastige is dat mijn gevoel over Kelsey niet zomaar verdwijnt. Ik vind haar nog steeds geen leuk meisje. En ik blijf bang dat Esmee, die graag aardig gevonden wil worden, zich door haar laat meeslepen in dingen waar ze eigenlijk helemaal geen zin in heeft.
Ik weet dat mijn dochter haar eigen fouten moet kunnen maken. Misschien blijkt Kelsey uiteindelijk een geweldige vriendin en heb ik haar totaal verkeerd ingeschat. Misschien krijgt Esmee ooit ruzie met haar en ontdekt ze zelf dat de vriendschap toch niet zo goed voor haar was.
Sander zegt dat ik me beter kan richten op hoe Esmee zich voelt in de vriendschap, in plaats van steeds iets over Kelsey te zeggen. Dus vragen of ze het gezellig heeft gehad, of ze zichzelf kan zijn en of ze zich prettig voelt bij haar vriendinnen. Dat klinkt verstandig. Alleen moet ik het nog leren.”
Als moeder wil je je kinderen het liefst overal voor behoeden, maar soms gebeuren er dingen die je totaal niet ziet aankomen. Dat merkte ook Pleun, toen haar vierjarige dochter Isis tijdens de voetbalwedstrijd van haar broer ineens het veld op rende. Een paar seconden later ging het helemaal mis. Lees hier wat er gebeurde.
Video
Soms moet je eerst door een flinke storm voordat de zon weer gaat schijnen. Dat weet Linda de Mol als geen ander. De presentatrice kreeg de afgelopen jaren behoorlijk wat te verduren, zowel in haar relatie als binnen haar familie.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van *Nadine (37). Ze is […]
Een muzikaal optreden maakte veel los bij Linda de Mol. In het voorwoord van de nieuwste LINDA. schrijft ze over een bijzonder moment waarop haar zoon Julian Vahle piano speelde tijdens een optreden van Roxy Dekker.
Nog even bij je kind kijken voordat je gaat slapen. Voor de meeste moeders een liefdevol ritueel, maar voor Samantha Cherish Wielkens (40) óók een noodzaak. Haar zoontje Jah-Noah (6) heeft diabetes type 1 en dat betekent dag en nacht alert zijn.
Dewi (23) uit Den Bosch dacht dat ze last had van nierstenen. Dat ze zwanger zou kunnen zijn, kwam geen moment in haar op. Ze had immers een spiraal en van een zwangerschapsbuik was niets te zien. Tot ze plotseling thuis beviel van dochter Noé.
Leuk babynieuws! Johnny de Mol (47) en zijn vrouw Anouk van Schie (44) verwachten samen hun derde kindje. En het wordt een meisje! Dat vertellen de twee in een interview met Linda Mini.
