Sommige dagen weet je bij het opstaan al: dit wordt er zo eentje. Zo’n dag waarop alles misgaat, je kinderen het bloed onder je nagels vandaan halen en je om negen uur ’s ochtends alweer toe bent aan een glas wijn. Zo’n dag had Dascha.
Dascha, samen met Rogier, moeder van Emiel (4) en Robin (2): “Het was zo’n dag. Ik wist het meteen toen ik opstond. Het begon al om 05.45 uur. Mijn oudste zoon besloot dat hij absoluut niet naar school wilde. Dat dat ook nog de komende paar uur niet hoefde, was tegen dovemansoren gezegd. Daarna zaten zijn sokken niet goed. Welke sokken ik ook pakte, ze waren allemaal verkeerd. Ondertussen had mijn jongste zijn fles melk open weten te draaien en over de bank gegooid en zat de kat ergens in huis een haarbal uit te spugen. Zó’n dag dus.
Toen ik eindelijk iedereen aangekleed had, bleken de schoenen van Emiel spoorloos te zijn. Die lagen uiteindelijk in de speelgoedkeuken. Vraag me niet waarom. Vervolgens wilde mijn jongste per se zélf zijn jas aantrekken, wat ongeveer twaalf minuten en drie driftbuien kostte.
Om 08.35 uur leverde ik mijn oudste vijf minuten te laat af op school. Met een vlek op zijn trui, vlekken in mijn nek, mijn haar in een soort vogelnest en een peuter die krijsend op de grond lag, omdat hij niet óók naar school mocht.
Eenmaal thuis besloot ik eerst maar eens de was weg te werken. De wasmachine draaide al sinds gisteren en de berg schone kleding begon inmiddels verdacht veel op de Mount Everest te lijken.
Ik ging boven de was ophangen, terwijl mijn jongste lekker speelde. Tenminste, dat dacht ik. Ik hoorde hem wat rommelen met zijn auto’s en besloot vooral niet te veel vragen te stellen. Zolang hij zichzelf vermaakte, vond ik alles best.
Na een minuut of tien viel het me ineens op. Het was stil. Niet gewoon stil. Nee, die doodenge peuterstilte waarbij je als moeder onmiddellijk weet dat er iets heel erg mis is. Ik riep hem. Geen antwoord. Ik liep zijn kamer in. Leeg. Toen zag ik dat de badkamerdeur openstond.
Wat ik daar aantrof, tart werkelijk iedere beschrijving. Mijn zoon zat midden op de badkamervloer, met een gigantische pot Sudocrem tussen zijn benen. De pot was leeg. De inhoud zat namelijk overal. Op de tegels. Op de kastjes. Op de spiegel. Op de wc-bril. Op de handdoeken. Op de badmat. Zelfs de deurklink was wit.
En mijn zoon? Die zag eruit alsof hij zojuist in een vat witte verf was gevallen. ‘MAMA! KIJK! SMEER!’ riep hij blij. Ik wist even niet of ik moest lachen, huilen of gewoon mijn koffers moest pakken. Hij keek me stralend aan. ‘Mooi, hè?’ Ik vroeg me vooral af hoe duur het zou zijn om iemand in te huren om dit op te lossen. Te duur, waarschijnlijk.
Voor wie nog nooit heeft geprobeerd een complete badkamer van Sudocrem te ontdoen: ik kan het je niet aanraden. Dat spul is gemaakt om op babybilletjes te blijven zitten, en dat doet het dus ook. Op álles.
Ik heb geschrobd, gepoetst, gevloekt en uiteindelijk zelfs met een oude tandenborstel de voegen staan schoonmaken. Mijn peuter zat ondertussen vrolijk in bad en vroeg iedere vijf minuten of hij een koekje mocht. Ik was er zo druk mee, dat ik Emiel van school vergat te halen. De juf schonk me een meelevende blik. Zij wist het ook: het is zó’n dag.
Toen mijn man ’s avonds thuiskwam, was ik nog steeds bezig met de laatste witte vegen van de vloer te halen. ‘Zo, wat ruikt het hier lekker schoon’, zei hij. Ik heb serieus overwogen hem met de wc-borstel te slaan. Het enige positieve? De badkamer is inmiddels brandschoon. En mijn peuter heeft waarschijnlijk de zachtste billen, armen, benen en oren van heel Nederland. En de Sudocrem staat voortaan achter slot en grendel. En morgen kan het in ieder geval niet zo erg zijn als vandaag.”
De zoon van Annelies is het type kind waarvan je blijft zeggen: ‘het is me er eentje’. Bram vreet van alles uit, maar nooit écht vervelend. Tot ie ineens ondersteboven aan het plafond hangt. Je leest het hier.
Video
Soms moet je eerst door een flinke storm voordat de zon weer gaat schijnen. Dat weet Linda de Mol als geen ander. De presentatrice kreeg de afgelopen jaren behoorlijk wat te verduren, zowel in haar relatie als binnen haar familie.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van *Nadine (37). Ze is […]
Een muzikaal optreden maakte veel los bij Linda de Mol. In het voorwoord van de nieuwste LINDA. schrijft ze over een bijzonder moment waarop haar zoon Julian Vahle piano speelde tijdens een optreden van Roxy Dekker.
Je hoopt tijdens een ontspannen saunadagje even lekker tot rust te komen, maar voor Roxeanne Hazes liep dat nét even anders. Samen met haar partner Erik zat de zangeres in het restaurant toen twee vrouwen haar herkenden. Hun opmerking viel alleen niet bepaald in goede aarde.
Video
Voor veel kinderen is Sint-Maarten een van de leukste avonden van het jaar. Met een zelfgemaakte lampion langs de deuren, liedjes zingen en thuiskomen met een tas vol snoep. Maar wat een gezellige avond moet worden, kan soms een onverwachte wending krijgen.
Video
Iedere ouder heeft zo zijn eigen regels in huis. Wat voor de één de normaalste zaak van de wereld is, vindt de ander compleet belachelijk. Dat merk je vooral zodra je iets over je opvoeding vertelt. Want voor je het weet, heeft iedereen er een mening over. Ook als je daar helemaal niet om hebt […]
