het roer om baan opzeggen gezin
Beeld: Shutterstock

Moeder van drie zonen Suzan van de Vorst (37) zegde haar goede baan op om bij haar kinderen te zijn.

“Als student riep ik ambitieus: ‘Ik ga voor een geweldige carrière!’ Ik vond het belangrijk als vrouw financieel bij te dragen aan het gezin en, als het zou moeten, ook mijn eigen broek te kunnen ophouden. Daar slaagde ik in.

More content below the advertising

Na mijn studie aan de HEAO rolde ik het bankwezen in. Tien jaar lang was ik relatiemanager bij een bank voor vermogende particulieren. Volgens mijn contract werkte ik tweeëndertig uur, maar het waren er vaak veel meer. Aanvankelijk vond ik dat prima omdat ik mijn functie inhoudelijk leuk vond, met veel persoonlijke aandacht voor klanten. Maar hoe meer moderniseringen er kwamen, hoe minder ruimte er was voor dat contact. Verkooptargets werden steeds belangrijker en jaar na jaar werd ik ongelukkiger.
 

Het perfecte plaatje

Mijn carrière gaf me voldoening. Voor de buitenwereld leek mijn leven het perfecte plaatje. Een mooi gezin, we konden zowat doen en laten wat we wilden, op wintersport, dikwijls nieuwe kleren. Minder florissant was mijn rol thuis, als echtgenote en moeder. Ik was de vrouw die laat thuiskwam en uitgeput op de bank viel. De vrouw die op zaterdag niet te genieten was omdat ze moest afkicken van het werk en die op zondag strontchagrijnig was omdat de werkweek weer bijna begon.

Met drie stuiterende jongens én mijn man is ons haantjeshuishouden altijd druk. Ik keek op tegen knutselmomenten, tegen vriendjes die kwamen spelen en het nóg drukker maakten in huis. Onze middelste zoon heeft ADHD en heeft wat meer zorg en aandacht nodig dan zijn broers. Ik merkte dat ik niet het geduld had om met zijn ADHD om te gaan. Om hem dingen vier, vijf keer te vragen of uit te leggen. Maar ik zag het ook niet zitten om mijn carrière, waar ik tien jaar energie in had gestoken, op te geven.
 

Lees ook
'Toen mijn man carrière maakte, kostte het me geen moeite de mijne aan de wilgen te hangen' >

 

Eyeopener

De eyeopener kwam tijdens een vakantie op Corsica. Ik vertelde mijn zonen dat ik eraan dacht te stoppen met werken. Natuurlijk hadden mijn man en ik dit al besproken. Mijn middelste zoon keek me aan en zei: ‘Ik snap dat je wilt stoppen met dat werk, mam. Want je bent altijd boos, moe en chagrijnig als je thuiskomt.’ Mede door zijn opmerking vroeg ik me af waar ik al die jaren mee bezig was geweest.

Samen maakten we de inkomsten en uitgaven inzichtelijk, en daarmee de consequenties als ik zou stoppen met dit werk. Mijn man werkte parttime en wilde al langer zijn eigen bedrijf uitbreiden. Ik koos voor waar mijn hart echt lag, namelijk mijn gezin. Het kostte me moeite om te stoppen, maar ik merkte dat het beter was. Ik werd rustiger, relaxter. Aardiger en geduldiger ook, kon makkelijker tot tien tellen en vond het weer gezellig als er vriendjes kwamen spelen.
 

Letterlijk en figuurlijk in beeld

Ik zag mijn kinderen erop vooruit gaan. Want nu ik letterlijk in beeld was, kwam ik ook figuurlijk meer in beeld en kwamen ze naar me toe met hun problemen, hun dromen. Gek genoeg heb ik alleen maar fijne reacties gekregen op mijn besluit. Terwijl ik dacht dat er een taboe zou rusten op het aan de wilgen hangen van je carrière.

Ja, we hebben keuzes moeten maken, maar ik kan makkelijker relativeren. Het is echt niet nodig om elke maand nieuwe kleren te kopen. En de jongens hebben genoeg aan een tweedehands fiets; daar gaan ze niet anders mee om dan met een nieuwe. Ik besef dat we geluk hebben gehad dat onze keuzes positief uitpakten. Nu, na anderhalf jaar, kan ik zeggen dat mijn weg naar dit punt het beste is wat me is overkomen.”

 

 


Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

amper bevallen weer zwanger
Beeld: Shutterstock

Een verrassing of een bewuste poging om snel uit de luiers te zijn; deze vrouwen werden na hun bevalling binnen een half jaar weer zwanger.

‘Zwanger zijn met een baby thuis is heel andere koek’

Anna (31), single moeder van Joy (3) en Sterre (2): “Ik wilde eigenlijk al moeder worden toen ik tweeëntwintig was. Ik kwam de vader van mijn kinderen alleen pas tegen op mijn zesentwintigste. We waren ruim een jaar samen toen ik, heel bewust, zwanger raakte van Joy. Mijn zwangerschap, de bevalling, de kraamtijd; ze gingen van een leien dakje. Ik was geboren voor het moederschap, vond ik, dus kozen we al na drie maanden heel bewust voor een tweede kindje. Het leek me ideaal: hoe sneller je je kinderen krijgt, hoe sneller je ook door de pittigste, jongste jaren heen bent, dacht ik. Het was meteen raak. Meiden van zwangerschapsyoga wisten niet wat ze hoorden: was ik überhaupt al ongesteld dan? Maar dat werkte bij mij allemaal meteen de maand na de bevalling al.

More content below the advertising

Joy en Sterre schelen iets meer dan een jaar. Ik heb nooit spijt gehad van die beslissing, al herstelde ik na de bevalling van Sterre stukken langzamer dan na Joy. Ik heb nog steeds het gevoel dat mijn rug en bekkenbodem moeten aansterken. En zwanger zijn met een baby in huis, is echt heel andere koek dan wanneer je nog alleen bent met je partner. Ik was geslóópt. Toen Sterre vier maanden was, had mijn vriend een ander. Ik ben dus blij dat we zo snel voor een tweede zijn gegaan; nu heeft Joy tenminste een zusje van dezelfde vader.”
 

‘Borstvoeding geven is geen anticonceptie’

Jacobien (36), getrouwd met Jacques en moeder van Annerieke (4) en Samuël (3): “Natuurlijk wist ik wel dat borstvoeding geven geen voorbehoedsmiddel is. Dat je nooit weet wanneer je eerste eisprong na de bevalling is en dus vruchtbaar bent voordat je het door hebt. Maar ik was nog maar vijf maanden geleden bevallen, ik voedde zeker tien keer per dag, zo’n vaart zou het heus niet lopen, dacht ik. Bovendien: Jacques en ik vreeën amper. Maar één keer is genoeg om zwanger te raken.

Het had drie jaar geduurd voordat ik zwanger raakte van Annerieke. Ik ovuleerde heel onregelmatig en werd vaak maandenlang niet ongesteld. Dus toen ik zeven maanden na mijn bevalling nog niet ongesteld was, dacht ik daar niks van; hartstikke normaal, beaamde de huisarts. Maar mijn lichaam voelde anders en Annerieke leek mijn melk niet meer lekker te vinden. Misschien gewoon een sprongetje, dacht ik, en dat gekke gevoel hoorde vast bij het ontzwangeren. Tot ik, zonder er echt bij na te denken, op een middag toch maar over een overgebleven zwangerschapstest uit het badkamerkastje plaste. Ik bleek hartstikke zwanger.

De schok duurde precies een minuut en toen schreeuwde ik het uit van blijdschap. Jacques kwam meteen naar huis. Spontaan zwanger, zonder jarenlang maandelijkse teleurstellingen dat het weer niet was gelukt. We waren zo gelukkig!

Het is pittig, een leeftijdsverschil van slechts veertien maanden tussen mijn kinderen. Ze zaten tegelijk in de luiers, ik had een duo-wandelwagen nodig, er was er altijd wel eentje bezig met tanden krijgen, leren lopen, alles in de mond stoppen. Maar als ik kijk hoe leuk ze samen spelen, omdat ze qua ontwikkeling ook dicht op elkaar zitten, kan ik me geen groter geluk bedenken.”
 

Lees ook
Moeder over haar tweede kind: 'Jij bent geen 'toevoeging', maar het deel dat ontbrak' >
 

‘We hadden niet verwacht dat het zó snel zou lukken’

Monique (30), woont samen met Gerard, is moeder van Puck (10 maanden) en 6 maanden zwanger van haar tweede kind: “Vier maanden was Puck, toen ik een positieve zwangerschapstest in mijn handen hield. Ik wist dat het kon gebeuren, ik gebruikte geen anticonceptie. ‘Als het komt, dan komt het’, zeiden Gerard en ik tegen elkaar. We zaten nu toch in het babygebeuren, dan konden we er net zo goed vol in duiken. Maar geen van ons had verwacht dat het zó snel zou gebeuren. Ik merkte het doordat kolven niet meer lukte, en Puck ook steeds minder voldaan leek na een voeding. Gelukkig was ze net begonnen aan haar eerste hapjes.

Wat ik jammer vind, is dat Puck nog te jong is om iets te begrijpen van mijn zwangerschap, en het feit dat ze een zus wordt. En krijgt, trouwens: het is weer een meisje. Maar ik verheug me nu al op twee giechelende meiden in huis, die door hun dertien maanden leeftijdsverschil hopelijk de beste vriendinnen worden. Al realiseer ik me dat ze waarschijnlijk dus óók tegelijkertijd gaan puberen.”
 

‘We kregen nog kraamvisite toen ik alweer zwanger bleek’

Simla (28), getrouwd met Rakish en moeder van Liam (1) en Rodney (bijna 1): “Mijn zus vroeg zich vooral af hoe ik zo snel na mijn bevalling alweer aan seks kon denken, toen ik drieënhalve maand na mijn bevalling vertelde dat ik vermoedde dat ik weer zwanger was. Ik dacht alleen maar: hoe gaan we al die luiers betalen? Rodney was niet helemaal de planning. Natuurlijk had de verloskundige wel verteld dat je gewoon weer zwanger kunt raken na je bevalling. Maar ik dacht gewoon niet dat het zou gebeuren.

We kregen nog kraamvisite voor Liam, toen ik de potten van Moeders voor Moeders alweer in het toilet had staan. Echt blij was ik niet; hoe moest ik dit in hemelsnaam voor elkaar boksen, twee baby’s? Maar toen ik de twintigwekenecho zag, was ik verkocht. Rakish was meteen al blij, voor hem waren mijn snelle zwangerschappen een toonbeeld van zijn mannelijkheid. En alsof het zo moest zijn: Rodney is een droombaby, heel anders dan Liam, die tot hij één was veel huilde. Stiekem denken Rakish en ik over een derde. Over een jaar. Drie baby’s in twee jaar is me net iets teveel van het goede.”

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

zwanger-worden-stoppen-met-de-pil

Stoppen met de pil is vaak de eerste stap die je neemt als je zwanger wilt worden. Maar hoe kan je 'ontpillen' het beste aanpakken? Wat gebeurt er vervolgens met je lijf? Én, misschien wel het belangrijkste: hoe snel ben je vruchtbaar?

Wij beantwoorden de meest gestelde vragen.

More content below the advertising

 

Wat gebeurt er met je lichaam als je stopt?

Door de kunstmatige hormonen in de pil vindt er geen eisprong en (nagenoeg) geen opbouw van het baarmoederslijmvlies plaats, wat normaal wel zou gebeuren zodat een bevruchte eicel zich kan nestelen. Ook wordt het slijmvlies in de baarmoeder minder toegankelijk voor de spermacellen. Op deze drie manieren probeert de pil te zorgen dat je niet zwanger wordt.

Vanaf het moment dat je stopt met de pil, krijgt je lichaam geen kunstmatige hormonen meer binnen waardoor je hormoonhuishouding verandert: langzaam kom je natuurlijke cyclus weer op gang. Al duurt dat bij de een wat langer dan bij de ander - waar de een binnen vier weken alweer ongesteld is, kan daar bij een ander wel een jaar overheen gaan.

 

Lees ook
Menstruatiekwaaltjes: zo kun je ze verzachten >

 

Wanneer kun je stoppen met de pil?

Op elk moment, maar toch is het advies om de strip af te maken. Pas op de dag dat je aan een nieuwe strip zou beginnen, maakt je lijf zich op om de natuurlijke cyclus over te nemen.

 

Wat zijn de (mogelijke) bijwerkingen?

Door het stoppen met de pil wordt je hormoonhuishouding even op z'n kop gegooid en dat kan - hoeft niet - zorgen voor bijwerkingen. Voorbeelden hiervan zijn: 

  • Hoofdpijn
  • Buikpijn
  • Misselijkheid
  • Puistjes
  • Veranderingen in het gewicht
  • Pijnlijke borsten
  • Stemmingswisselingen
  • Onregelmatige menstruatie

 

Vanaf wanneer ben je vruchtbaar? 

Zodra je stopt met de pil ben je niet meer beschermd tegen een zwangerschap. Vanaf die eerste ‘echte’ ongesteldheid zou er dus ook een eisprong moeten zijn en kun je in principe zwanger raken. Wel goed om te weten: zeker na langdurig pilgebruik is je systeem een beetje in de war en kan het een tijdje duren voordat je lijf alles weer op de rit heeft. Maak je je zorgen of ben je na een paar maanden nog niet ongesteld? Ga dan even langs bij je huisarts.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >