het roer om

Moeder van drie zonen Suzan van de Vorst (37) zegde haar goede baan op om bij haar kinderen te zijn.

“Als student riep ik ambitieus: ‘Ik ga voor een geweldige carrière!’ Ik vond het belangrijk als vrouw financieel bij te dragen aan het gezin en, als het zou moeten, ook mijn eigen broek te kunnen ophouden. Daar slaagde ik in.

Na mijn studie aan de HEAO rolde ik het bankwezen in. Tien jaar lang was ik relatiemanager bij een bank voor vermogende particulieren. Volgens mijn contract werkte ik tweeëndertig uur, maar het waren er vaak veel meer. Aanvankelijk vond ik dat prima omdat ik mijn functie inhoudelijk leuk vond, met veel persoonlijke aandacht voor klanten. Maar hoe meer moderniseringen er kwamen, hoe minder ruimte er was voor dat contact. Verkooptargets werden steeds belangrijker en jaar na jaar werd ik ongelukkiger.
 

Het perfecte plaatje

Mijn carrière gaf me voldoening. Voor de buitenwereld leek mijn leven het perfecte plaatje. Een mooi gezin, we konden zowat doen en laten wat we wilden, op wintersport, dikwijls nieuwe kleren. Minder florissant was mijn rol thuis, als echtgenote en moeder. Ik was de vrouw die laat thuiskwam en uitgeput op de bank viel. De vrouw die op zaterdag niet te genieten was omdat ze moest afkicken van het werk en die op zondag strontchagrijnig was omdat de werkweek weer bijna begon.

Met drie stuiterende jongens én mijn man is ons haantjeshuishouden altijd druk. Ik keek op tegen knutselmomenten, tegen vriendjes die kwamen spelen en het nóg drukker maakten in huis. Onze middelste zoon heeft ADHD en heeft wat meer zorg en aandacht nodig dan zijn broers. Ik merkte dat ik niet het geduld had om met zijn ADHD om te gaan. Om hem dingen vier, vijf keer te vragen of uit te leggen. Maar ik zag het ook niet zitten om mijn carrière, waar ik tien jaar energie in had gestoken, op te geven.
 

Lees ook
'Toen mijn man carrière maakte, kostte het me geen moeite de mijne aan de wilgen te hangen' >

 

Eyeopener

De eyeopener kwam tijdens een vakantie op Corsica. Ik vertelde mijn zonen dat ik eraan dacht te stoppen met werken. Natuurlijk hadden mijn man en ik dit al besproken. Mijn middelste zoon keek me aan en zei: ‘Ik snap dat je wilt stoppen met dat werk, mam. Want je bent altijd boos, moe en chagrijnig als je thuiskomt.’ Mede door zijn opmerking vroeg ik me af waar ik al die jaren mee bezig was geweest.

Samen maakten we de inkomsten en uitgaven inzichtelijk, en daarmee de consequenties als ik zou stoppen met dit werk. Mijn man werkte parttime en wilde al langer zijn eigen bedrijf uitbreiden. Ik koos voor waar mijn hart echt lag, namelijk mijn gezin. Het kostte me moeite om te stoppen, maar ik merkte dat het beter was. Ik werd rustiger, relaxter. Aardiger en geduldiger ook, kon makkelijker tot tien tellen en vond het weer gezellig als er vriendjes kwamen spelen.
 

Letterlijk en figuurlijk in beeld

Ik zag mijn kinderen erop vooruit gaan. Want nu ik letterlijk in beeld was, kwam ik ook figuurlijk meer in beeld en kwamen ze naar me toe met hun problemen, hun dromen. Gek genoeg heb ik alleen maar fijne reacties gekregen op mijn besluit. Terwijl ik dacht dat er een taboe zou rusten op het aan de wilgen hangen van je carrière.

Ja, we hebben keuzes moeten maken, maar ik kan makkelijker relativeren. Het is echt niet nodig om elke maand nieuwe kleren te kopen. En de jongens hebben genoeg aan een tweedehands fiets; daar gaan ze niet anders mee om dan met een nieuwe. Ik besef dat we geluk hebben gehad dat onze keuzes positief uitpakten. Nu, na anderhalf jaar, kan ik zeggen dat mijn weg naar dit punt het beste is wat me is overkomen.”


Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 


Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

geheimen perfecte moeders
Beeld: Unsplash

Je kent ze wel: de moeders die er altijd uitzien om door een ringetje te halen, met een smetteloos schoon huis, brave kinderen en bloeiende carrière. Dit zijn de geheimen van deze ‘perfecte’ moeders.

Scary Mommy columniste Brandi Jeter Riley kijkt altijd met verwondering naar deze vlekkeloze moeders, die alles schijnbaar zo moeiteloos doen en bij wie het nooit in het honderd loopt: ‘Ik wil van deze vrouwen leren. Ik wil hun trucs en tips weten. Hoe dóen zij het? Ik wil inspiratie om beter te worden, niet alleen voor mijn kinderen maar ook voor mezelf. Dus ik vroeg wat rond om antwoorden te krijgen.’

Brandi ontfutselde de perfecte moeders onderstaande tips:

 

1. Ze krijgen hulp

‘Het eerste wat ik leerde over deze georganiseerde moeders is dat het onmogelijk is om alles alleen te doen,’ schrijft Brandi. Of het nu een schoonmaakster is, een gastmoeder of gewoon hulp van de ‘huisgenoten’ zelf, ‘perfecte’ moeders krijgen hulp van anderen, concludeert de columniste: ‘Ik krijg wel steun van mijn man en dochter, maar ze zouden zeker meer kunnen helpen. Dat moet ik ze dan wél vragen.’

 

Lees ook
Waarom deze moeder de keuken bewust rommelig achterlaat >

 

2. Ze werken met een systeem

De columniste kwam er ook al gauw achter dat deze vrouwen werken met een naadloos, waterdicht systeem. Alles is tot in de puntjes georganiseerd. De was wordt elke week op dezelfde dag gedaan, kinderen hebben vaste taken in huis en elke dag wordt er op dezelfde tijd gegeten. ‘Gezinsagenda’s, takenkaarten en planningen voor de maaltijden: deze vrouwen laten niets aan het toeval over. Ik haat het om toe te geven, maar het maken van lijstjes maakt de dingen wel makkelijker.’

 

3. Ze zijn creatief met hun tijd

Brandi sprak een moeder die elke ochtend een uur eerder opstaat dan de rest, om tijd voor zichzelf te hebben en dingen af te krijgen (nagels lakken, wenkbrauwen epileren, werkmails beantwoorden). ‘Als je het ene ding onder controle hebt, werkt dat weer door in andere aspecten,’ zegt Brandi. ‘In plaats van deze perfecte moeders te veroordelen, moeten we ze waarderen voor hun voorwerk om ons leven ook soepeler te laten verlopen. En dan kunnen we hun voorbeeld volgen.’

 

Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

moeder-heerlijk-telefoon-kwijt

Op het moment dat de telefoon van blogger Emily Hollenbeck in het water viel, kreeg ze zowat een paniekaanval. Maar nu ze al vijf dagen zonder zit, vindt ze het eigenlijk wel lekker.

Op Scary Mommy vertelt ze waarom.

 

1. Ik sta niet meer constant 'aan'

Ik had geen idee hoeveel stress 'aan staan' veroorzaakt. Met mijn telefoon in de buurt was er altijd nog wel een mail die ik kon beantwoorden of iets wat ik kon googelen. Nu ik die opties niet meer hebt, voelt het als een soort pauze van m'n overbelaste brein.

 

2. Ik had het niet druk, ik was gewoon afgeleid

Door onnozele Facebookpagina's, bijvoorbeeld. Waar je maar doorheen kunt blijven scrollen.

 

3. Ik moet mensen bewust opzoeken

Met mijn telefoon appte ik nog weleens last minute naar vrienden: 'Hé, wij zijn nu hier, dus als je in de buurt bent...', maar nu moet ik bewust met iemand afspreken. En eigenlijk is dat heel fijn: ik weet precies waar ik aan toe ben.

 

Lees ook
Melinda Gates waarschuwt: 'Geef kinderen niet te snel een smartphone' >

 

4. Het werk wordt nog steeds gedaan

Want zo erg is het niet als je een collega niet dezelfde minuut nog terugmailt.

 

5. Het spel met mijn kinderen wordt niet onderbroken

Met mijn telefoon in de buurt voelde ik me gedwongen om een oneindige to-do-lijst af te vinken. Kunnen spelen met mijn kinderen zonder zo'n lijst in mijn hoofd, voelt bevrijdend. 

 

6. Het voelt als een vakantie

Want ik móet mijn werk nu wel 'uitschakelen' op bepaalde momenten. 

 

Ogen geopend

Hiermee wil Emily overigens niet zeggen dat ze nooit meer een mobiel aanschaft, die luxe heeft ze door haar werk niet, maar het heeft wél haar ogen geopend. 'Ik hoop dat ik mijn telefoon voortaan vaker links laat liggen en minder geestdodend doorspit.'

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >