Beeld: Unsplash
Elke zaterdagochtend poetsen in huis, moeder Wendy Wisner vindt het de ultieme me-time. Er is alleen één obstakel (of eigenlijk, wel dertig): de rondslingerende zooi van de kinderen. Maar, eureka: daar heeft ze nu een oplossing voor bedacht.
Kijk, dat poetsen is het punt niet, schrijft Wendy op Babble. ‘Ik schop man en kinderen de deur uit en heb met de zwabber in mijn hand een paar heerlijke uren voor mezelf met de muziek keihard aan.’ Het heeft iets bevredigends, vindt ze, al het vuil van de vorige week wegwerken, en een frisse start maken voor de volgende.
Maar. Dan al die zooi die zich gedurende zo’n week opstapelt in haar huis, op de meest onmogelijke plekken. ‘Je weet wel: voor de helft gelezen boeken, een vieze onderbroek, snoeppapiertjes, losse vellen huiswerk en, niet te vergeten, ál die sokken!’ De kinderen van Wendy hebben echt wel taakjes in huis, waaronder hun eigen spullen opbergen, schrijft ze. ‘Maar je weet hoe dat gaat: de helft verdwijnt toch weer op stapels en tegen de tijd dat het weekend is, ziet je huis eruit alsof er een orkaan heeft gewoed.’
De kinderen verplicht laten opruimen direct voordat zij haar zaterdagse schoonmaak begint: slecht idee, schrijft Wendy. ‘Zie ze maar eens in beweging te krijgen na een luie ochtend tv kijken, zodat wij kunnen uitslapen.’
Maar ja, zie dan ook maar eens aan schoonmaken toe te komen.
Lees ook
8x zo betrek je jouw kind spelenderwijs bij het opruimen >
Net toen ze het helemaal zat was dat ze altijd maar moest puinruimen voordat ze ook maar iets kon afstoffen, viel haar blik op een grote, plastic mand. ‘Elke losse sok, paperclip, elk speelgoedzwaard of boek; ik gooide het erin, zette de mand onderaan de trap, en sloeg zingend aan het poetsen in een opgeruimd huis.’ Toen de rest van het gezin na een paar uur weer thuiskwam, gaf ze de kinderen één taak: aan het eind van de dag moest de mand leeg zijn. Doordat ze de rommel hadden opgeruimd, óf weggegooid.
Tot haar grote verbazing deden ze het nog ook. Sterker nog: nu, een maand later, werkt het systeem nog steeds. ‘Mijn kinderen zijn nooit meer spullen kwijt’, schrijft Wendy, ‘ze zitten immers altijd in de mand, als ze niet op de gebruikelijke plek liggen.’
Maar het grootste voordeel, vindt Wendy: ze hoeft eindelijk niet meer te zeuren. ‘Dit systeem werkt zo goed, dat ik misschien voor ieder gezinslid wel een eigen mand in het leven roep. Maar ja, dan ben ik tóch weer aan het opruimen.’
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.
