De Britse schrijver Craig Stone worstelde acht jaar geleden met een depressie. Op Twitter deelt hij een persoonlijke foto van deze periode.
‘Zie je dat bankje daar?’, schrijft hij erbij. ‘Acht jaar geleden zat ik daar en wilde ik mezelf van een brug afgooien. Vandaag nam ik deze foto van mijn zoon.’
Met dit bericht wil hij iedereen die met een depressie kampt, een hart onder de riem steken. Craig: ‘Morgen kan alles hetzelfde zijn, maar morgen kan alles ook beter worden. Onvoorstelbaar mooi zelfs. Dus hou vol, de liefde komt vanzelf.’
Lees ook
Caroline is depressief: ‘Ik had nooit een kind moeten krijgen’ >
De tweet maakt veel reacties los, want in een paar weken tijd is-ie al duizenden keren geliket en gedeeld. Honderden mensen vertellen over hun eigen ervaringen: iets wat volgens Craig heel belangrijk is. ‘Het is fijn dat mensen zo met elkaar in contact kunnen komen. Als depressie de kogel is die mensen door hun hoofd schieten, dan is zwijgen het geweer.’
See that bench. 8yrs ago I sat on it thinking about throwing myself off Blackfriars Bridge. Today, I took this pic of my son. Tomorrow might be the same. But it might also be brighter. It might even bring unimaginable brilliance. Hang in there. Love is always coming. #depression pic.twitter.com/91mYk9hvEo
— Craig Stone (@craigstone_) 19 november 2017
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
