Bron: Canva
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Bregje (38) haar verhaal. Ze houdt van haar samengestelde gezin, maar worstelt met iets waar ze zich voor schaamt: ze kan haar stiefzoon niet uitstaan.
De 38-jarige Bregje woont samen met haar partner en hun samengestelde gezin (15, 9, 5): “Ik weet dat dit verschrikkelijk klinkt. Om het alleen al op te schrijven voelt fout, maar ik voel het nou eenmaal wel zo: ik heb een hekel aan mijn stiefzoon. Soms trek ik het gewoon niet meer..
Toen mijn partner en ik gingen samenwonen, wist ik dat ik niet alleen voor hem koos. Zijn zoon van toen 10 hoorde erbij, natuurlijk. Ik dacht echt dat liefde vanzelf zou groeien en dat we onze plek samen zouden vinden. Nu is hij 15 en voelt het vooral alsof ik in mijn eigen huis voortdurend op eieren loop.
Tekst gaat verder onder de podcast
Hij heeft overal commentaar op. Als ik vraag of hij zijn bord in de vaatwasser zet: ‘Rustig, mens.’ Als ik vraag hoe laat hij thuis is: ‘Waarom wil jíj dat weten?’ En zodra ik ergens iets van zeg, komt steevast dezelfde zin: ‘Jij bent mijn moeder niet.’ Die zin komt binnen, elke keer weer. Ondertussen doe ik wel van alles wat een moederfiguur óók doet. Ik kook, was voetbalshirts en plan leuke uitjes. Ik pas mijn leven aan op zijn schema’s, maar zodra ik grenzen trek, ben ik ineens niemand.
Wat me misschien nog wel het meest raakt: in mijn eigen huis voel ik me soms de buitenstaander. Mijn partner zegt vaak dat het pubergedrag is. Dat jongens van die leeftijd nou eenmaal zo zijn. Ik geloof ook echt dat dat klopt, maar mijn man krijgt niet dagelijks die zuchten, die oogrollen en die sneertjes over zich heen. Laatst vroeg ik of hij zijn schoenen uit wilde doen omdat de vloer net schoon was. Hij keek me aan en zei: ‘Doe niet alsof jij hier de baas bent.’
Mijn afkeer naar hem lijkt alleen maar groter en groter te worden. Zodra hij mij belt en zijn naam verschijnt op mijn telefoon, voel ik de irritatie al opborrelen. Alleen dat al maakt me verdrietig. En ja, soms voel ik mij schuldig, want hij is ook gewoon nog maar een kind. Een kind met gescheiden ouders, loyaliteitsgedoe en waarschijnlijk zijn eigen frustraties. Dat snap ik echt, maar begrip hebben en alles maar pikken zijn twee verschillende dingen.
Mijn vriend vindt dat ik het persoonlijk aantrek. Dat ik harder moet worden, minder moet reageren en meer loslaten, maar hoe laat je iets los wat zich elke dag in je woonkamer afspeelt en altijd onderdeel zal blijven van mijn partner? Ik begin mezelf zelfs af te vragen of ik gewoon niet gemaakt ben voor een samengesteld gezin. Hij geeft me namelijk vaak het gevoel dat ik faal als bonusmoeder.
Ik wil echt geen boze stiefmoeder worden uit een clichéfilm en ik wil ook geen huis waar iedereen elkaar ontwijkt, maar ik weet oprecht niet meer hoe ik hiermee om moet gaan. Moet ik afstand nemen? Strenger zijn? Juist meer investeren? Of accepteren dat je niet altijd van elkaar hoeft te houden?
Ik schaam me voor hoe ik me voel, maar nog meer voor het feit dat ik het steeds minder goed kan verbergen. Moms, help me out!
Een samengesteld gezin brengt uitdagingen met zich mee. Daar weet de Familie Bal, bekend van een Huis Vol, alles van. Volgens hen is het soms gekmakend. Hier lees je meer over hun ervaring.
Meepraten? Dat kan via onze Facebookpagina!
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Eileen, die een Tikkie stuurde naar een vriendin die haar als gratis opvang beschouwde.
Veel mensen vragen zich weleens af of hun partner hen over jaren nog steeds aantrekkelijk zal vinden. Zeker na kinderen, stress, ouder worden of lichamelijke veranderingen kan die onzekerheid behoorlijk groot worden.
Iedere relatie heeft wel eens een moment waarop je denkt: oké, en nu? Of het nou je partner is, je moeder, je vriendin of die ene collega die je normaal prima trekt behalve tijdens Teams-meetings, relaties kunnen ingewikkeld zijn.
Bij het kiezen van een babynaam denk je waarschijnlijk niet aan een toekomstige internetrel. Toch is dat precies wat een Amerikaanse moeder overkwam toen de namen van haar tweelingdochters online werden ontdekt.
Toen Elma en haar nieuwe vriend in een soort knipperlichtrelatie terecht kwamen, kwam de hulp uit onverwachte hoek. Namelijk Elma’s dochter van acht.
In de podcast That’s So Us, waarin Michelle Walk en Iris Zeilstra praten over alles wat het leven met zich meebrengt – van relaties tot het chaotische gezinsleven ertussenin – komt dit keer een opvallend persoonlijk onderwerp aan bod.
