Bron: Canva
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Bregje (38) haar verhaal. Ze houdt van haar samengestelde gezin, maar worstelt met iets waar ze zich voor schaamt: ze kan haar stiefzoon niet uitstaan.
De 38-jarige Bregje woont samen met haar partner en hun samengestelde gezin (15, 9, 5): “Ik weet dat dit verschrikkelijk klinkt. Om het alleen al op te schrijven voelt fout, maar ik voel het nou eenmaal wel zo: ik heb een hekel aan mijn stiefzoon. Soms trek ik het gewoon niet meer..
Toen mijn partner en ik gingen samenwonen, wist ik dat ik niet alleen voor hem koos. Zijn zoon van toen 10 hoorde erbij, natuurlijk. Ik dacht echt dat liefde vanzelf zou groeien en dat we onze plek samen zouden vinden. Nu is hij 15 en voelt het vooral alsof ik in mijn eigen huis voortdurend op eieren loop.
Tekst gaat verder onder de podcast
Hij heeft overal commentaar op. Als ik vraag of hij zijn bord in de vaatwasser zet: ‘Rustig, mens.’ Als ik vraag hoe laat hij thuis is: ‘Waarom wil jíj dat weten?’ En zodra ik ergens iets van zeg, komt steevast dezelfde zin: ‘Jij bent mijn moeder niet.’ Die zin komt binnen, elke keer weer. Ondertussen doe ik wel van alles wat een moederfiguur óók doet. Ik kook, was voetbalshirts en plan leuke uitjes. Ik pas mijn leven aan op zijn schema’s, maar zodra ik grenzen trek, ben ik ineens niemand.
Wat me misschien nog wel het meest raakt: in mijn eigen huis voel ik me soms de buitenstaander. Mijn partner zegt vaak dat het pubergedrag is. Dat jongens van die leeftijd nou eenmaal zo zijn. Ik geloof ook echt dat dat klopt, maar mijn man krijgt niet dagelijks die zuchten, die oogrollen en die sneertjes over zich heen. Laatst vroeg ik of hij zijn schoenen uit wilde doen omdat de vloer net schoon was. Hij keek me aan en zei: ‘Doe niet alsof jij hier de baas bent.’
Mijn afkeer naar hem lijkt alleen maar groter en groter te worden. Zodra hij mij belt en zijn naam verschijnt op mijn telefoon, voel ik de irritatie al opborrelen. Alleen dat al maakt me verdrietig. En ja, soms voel ik mij schuldig, want hij is ook gewoon nog maar een kind. Een kind met gescheiden ouders, loyaliteitsgedoe en waarschijnlijk zijn eigen frustraties. Dat snap ik echt, maar begrip hebben en alles maar pikken zijn twee verschillende dingen.
Mijn vriend vindt dat ik het persoonlijk aantrek. Dat ik harder moet worden, minder moet reageren en meer loslaten, maar hoe laat je iets los wat zich elke dag in je woonkamer afspeelt en altijd onderdeel zal blijven van mijn partner? Ik begin mezelf zelfs af te vragen of ik gewoon niet gemaakt ben voor een samengesteld gezin. Hij geeft me namelijk vaak het gevoel dat ik faal als bonusmoeder.
Ik wil echt geen boze stiefmoeder worden uit een clichéfilm en ik wil ook geen huis waar iedereen elkaar ontwijkt, maar ik weet oprecht niet meer hoe ik hiermee om moet gaan. Moet ik afstand nemen? Strenger zijn? Juist meer investeren? Of accepteren dat je niet altijd van elkaar hoeft te houden?
Ik schaam me voor hoe ik me voel, maar nog meer voor het feit dat ik het steeds minder goed kan verbergen. Moms, help me out!
Een samengesteld gezin brengt uitdagingen met zich mee. Daar weet de Familie Bal, bekend van een Huis Vol, alles van. Volgens hen is het soms gekmakend. Hier lees je meer over hun ervaring.
Meepraten? Dat kan via onze Facebookpagina!
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Een broek, spijkerrok of gewone jurk? Lou (7) bedankt ervoor. Marloes’ dochter weigert gewone kleding aan te trekken. Als het aan haar ligt, vertrekt ze iedere ochtend in een prinsessenjurk naar school.
Een stiekem gefilmde TikTok van moeder Sam (@samninawolf) raakte miljoenen moeders recht in het hart. In de video zie je hoe haar zoon Wolf zijn autistische zus Nina liefdevol helpt en kalmeert – zonder te weten dat iemand kijkt. Dit is nou echte broederliefde.
