Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Bonnita, die haar nieuwe situatie als samengesteld gezin nogal pittig vindt.
Lees verder onder de advertentie
Bonnita, samen met haar vriend, moeder van twee kinderen (10 en 8) en twee stiefkinderen (9 en 8): “Ik hoor sowieso weinig mensen in mijn omgeving positief over een samengesteld gezin zijn, dus ik ging er niet met een overdreven romantisch beeld in. En toch valt het me alsnog enorm tegen.
Onze kinderen, twee keer een jongen en een meisje van ongeveer even oud, konden tijdens dagjes weg, uitjes en logeerpartijtjes enorm goed samen, maar dat als samengesteld gezin in één huis toch een ander verhaal. Ze hebben veel strijd en gedoe, ik heb het gevoel dat we constant politieagent spelen en ze uit elkaar moeten halen. Ik doe niets anders dan de gemoederen sussen, de hele dag door. Het is doodvermoeiend.
Verwarrend
Ook hebben mijn vriend en ik niet echt dezelfde opvoedingsstijl. Dat wisten we al van elkaar, we waren al twee jaar samen voor we gingen samenwonen. Maar waar we eerder nog het idee hadden dat we daar best een middenweg in zouden vinden als we eenmaal samen woonden, blijkt dat in de praktijk niet zo gemakkelijk. Als je al zo’n tien jaar je eigen opvoeding hanteert, is het bijna onmogelijk om dat ineens anders te doen.
Lees verder onder de advertentie
Voor de kinderen is dat heel verwarrend en dat snap ik ook. Bij de een mag dit wel, bij de ander niet, bij de een krijg je flink op je flikker voor iets, terwijl de ander bij hetzelfde de schouders ophaalt. Dat is natuurlijk niet te volgen voor die kinderen.
Inmiddels zijn we al bijna een jaar een samengesteld gezin en heb ik niet het idee dat het langzaam beter gaat. Iedereen zegt: geef het tijd, maar hoe lang dan? Onze relatie komt onder druk te staan en mijn oudste heeft al aangegeven liever bij zijn vader te wonen. Dat vind ik heel naar, maar ik zou liegen als ik hem niet snap.
Lees verder onder de advertentie
Ik denk er ook steeds vaker aan om toch weer apart van elkaar te gaan wonen. Misschien past dat toch beter bij ons… Toen ik dit voorstelde aan mijn vriend, reageerde hij alsof ik het ter plekke had uitgemaakt. Hij ziet het als een doodsteek van onze relatie. Ik juist als het voorkomen ervan, want ik vraag me af hoe lang we het op deze manier nog volhouden.”
Marianne wil juist níét van haar man scheiden, ondanks dat hij is vreemdgegaan. Dat vertelt ze dus ook maar aan niemand, bang voor de oordelen. Je leest het hier.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]