Je hebt ouders die ieder jaar dezelfde foto van hun kind maken. Maar er zijn ook families die een foto van vroeger exact namaken. Het resultaat is te leuk, kijk maar. 

Moeders in hart en nieren

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Happy birthday to my sweet sister Lisbeth, my bestie since 1986. You have been my right-hand gal from girlhood to mama-hood. From playing with doll babies to the real ones that are WAY more messy, challenging, hilarious, delightful, humbling, and (insert-all-the-adjectives here). 😉 --- You are truly a friend for all seasons. And what a grand adventure it is to open up this new chapter to our friendship as we navigate parenthood together. I love learning from and alongside you. I love how you reflect God's mercy and grace and wisdom to me every phone date we have. 🙌🙌 --- And oh the joy of having a day dedicated to celebrating your life! A day to look back at photos of us then and now and see a through-line of love and companionship that makes my heart overflow with gratitude. So. Much. Gratitude. 💕 --- I love you, sistah. From 1986 'till forevermore. -Lauren 👯‍♀️❤️ --- {📸 Photo collage credit to my mama, @carolyncastelli, our amazing mama role model. She happened upon this childhood photo of us when looking through some of my Mor Mor's belongings and noted the juxtaposition with the recent photo from Christmastime. 'Twas an unintentional reenactment on our parts! And sheer cleverness on the part of my mom to note the connection. Fun right? 🥳)

Een bericht gedeeld door Lauren Lanker (@thinkingcloset) op

 

More content below the advertising

Stiekem nog steeds fan

 

Broer & zus liefde

 

Mama was de beroerdste niet om nog eens te poseren

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

I found a Christmas pic from 1984 for my brother and Mom to recreate with me on Christmas Night. 😂😆#almostnailedit #tbt

Een bericht gedeeld door Heidi K.T. (@heidionthevine) op

 

Lees ook:
6x de grappigste tweets van ouders >

 

 

De hond: geen spat veranderd

 

 

Tja, het moet zo écht mogelijk

 

 

Nooit te oud voor waterpret

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Me: Can we get back to how it was 20 years ago? Dad: I feel like it’s too late. Me: It’s never too late. . . [Back Story: My father and I haven’t been on the best of terms for the past few years but this #FathersDay I gifted him with a TRUCE. After reading @iyanlavanzant “Get Over It”, I realized that in order to truly live my best life, I had to confront my dominant negative thought patterns, forgive, and release. I let it be, and so it is. Life is too short for grudges. Let’s hug these baby boomers while we still have them here. 😉🤗 . . #HappyFathersDay #DaddysLittleGirl #PhotoRecreation #TrustFall #Family #ThoughtTherapy #MentalHealth

Een bericht gedeeld door Vicki Street (@_vickistreet) op

 

 

Tikkie gegroeid

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Years just faded like a blink #2k19 #2005-2009 #photorecreation #childhoodmemories #grannyhouse

Een bericht gedeeld door Sudheer Bobby (@sudheerbobby6) op

 

Bron: Buzzfeed

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

 

Beeld: Shutterstock
Beeld: Shutterstock

Slaan, duwen, trekken: kinderen doen het bijna dagelijks. Volgens moeder en blogger Acacia Blixen is het heel belangrijk dat een kind 'sorry' leert te zeggen tegen een ander. 'Ouders moeten daarin het goede voorbeeld geven.'

Buiten spelen

De kinderen van Acacia gaan niet naar school, omdat ze er voor kiest ze thuisonderwijs te geven. Haar kinderen spelen regelmatig met vriendjes die ook niet naar school gaan. ‘We zijn een groepje gestart met kinderen van allerlei leeftijden die samen buiten konden spelen, onder toezicht van een ouder. Ik heb toen één ding aangegeven: dat slaan en duwen niet getolereerd wordt en dat als een kind een ander kind pijn doet, hij zijn verontschuldigingen moet aanbieden.’

More content below the advertising

 

Lees ook:
'Mijn dochter (5) hoeft niet altijd sorry te zeggen' >

 

Zelf oplossen

In praktijk blijkt dat echter niet zo eenvoudig. Het komt nogal eens voor dat één van de kinderen van Acacia een duw of trap krijgt en dat de boosdoener dan verder gaat alsof er niets gebeurd is. ‘Daar stoor ik me enorm aan’, vertelt ze. ‘Soms zegt de ouder van het kind ‘sorry’, namens zijn zoon of dochter, maar zo’n verontschuldiging is niets waard.’ Volgens Acacia moet je het de kinderen zélf te laten oplossen. 'Dus: niet ‘sorry’ zeggen namens je kind, maar het je kind zelf laten zeggen. En wil hij dat niet, omdat hij geen spijt heeft, dan moet hij weg.’

 

Goede voorbeeld

Acacia vindt daarnaast dat ouders het goede voorbeeld moeten geven. ‘Bied zelf je verontschuldigingen aan als je een fout maakt. Als een kind het gewend is om ‘sorry’ te horen van zijn ouders, dan zullen ze het gemakkelijker vinden om zichzelf te verontschuldigen tegenover hun vriendjes. Geef je als ouder niet het goede voorbeeld, dan leert een kind dat het normaal is dat iemand anders de verantwoordelijkheid voor zijn acties op zich neemt.’
 

Bron: Scary Mommy.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

 

Beeld: Shutterstock
Beeld: Shutterstock

Klik en nog eens klik: in een mum van tijd heb je twee gaatjes in je oren, voor de rest van je leven. Dat lijkt heel vanzelfsprekend voor meisjes, maar volgens Kristen Mae is dat het niet. Zij liet haar dochter zelf bepalen wanneer ze gaatjes in haar oren wilde. 

Traditie

De dochter van Kristen is 9 en heeft sinds een jaar gaatjes in haar oren. Kristen legt op haar blog uit: ‘Veel ouders geven hun dochters oorbellen als ze nog maar een baby of een peuter zijn. Zelf was ik ook een baby toen ik gaatjes kreeg en ik kan me er dus niets van herinneren. Voor sommige ouders is het zelfs een culturele traditie die er gewoon bij hoort. Maar ik heb er heel bewust voor gekozen om onze dochter pas op haar negende gaatjes te geven.’

More content below the advertising

 

Lees ook:
'Waarom ik mijn baby echt geen oorbellen geef' >

 

Eigen keuze

Kristen noemt daar een aantal redenen voor. ‘Ten eerste wilde ik haar geen pijn doen op zo’n heel jonge leeftijd. Bovendien vind ik de standaard die tegenwoordig aan uiterlijk wordt gesteld, onzin. Ik wilde haar geen gaatjes geven omdat het maatschappelijk verwacht wordt om die als jong meisje te hebben.’ Daarnaast vond Kristen het heel belangrijk dat het haar dochters eigen keuze zou zijn. ‘Rond haar vijfde begon ze zich af te vragen waarom haar vriendinnetjes wel gaatjes in hun oren hadden en zij niet. Ik vertelde haar waarom ik had gewacht en ze vroeg me of het pijn zou doen. Ze besloot toen dat ze op haar achtste gaatjes wilde. En zo geschiedde.’

Sindsdien is haar dochter supertrots op haar oorbellen. ‘Waarschijnlijk was het ook gewoon oké geweest als we haar op jonge leeftijd gaatjes hadden gegeven’, zegt Kristen. ‘Maar ik ben toch blij dat we hebben gewacht. De dag dat ze haar eigen keuze maakte – ook al gaat het maar om twee piepkleine gaatjes – was de dag dat ze zich onafhankelijk voelde. Voor haar was het een bewuste keuze waar ze voor altijd trots op zal zijn.’

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >