Beeld: Canva
Terwijl Louisa met haar man en buren aan het borrelen is, gaan de kinderen op pad om samen te spelen. Tot die geschrokken terugkomen, met een van de kinderen onder het bloed en een enorme wond.
Louisa* (40) is getrouwd met Mert (40), samen hebben ze Max (9) en Isa (3): “Dit had zo anders af kunnen lopen, dat ik er nog steeds wel eens nachtmerries over heb. Het gebeurde ongeveer een jaar geleden op een warme dag in het voorjaar. We kwamen samen met een paar andere gezinnen in de straat voor een burenborrel. Jonge gezinnen met jonge kinderen, dus die speelden hartstikke leuk met elkaar terwijl wij een drankje dronken en kletsen over van alles en nog wat.
Vier van de buurkinderen, waaronder mijn zoontje, vroegen of ze verderop mochten spelen. Op een braakliggend terrein waar nog gebouwd zou worden. Het bestond vooral uit zand, gras, onkruid en er stonden hekken doorheen. Het was niet helemaal dicht, dus op sommige plekken kon je tussen de hekken door het terrein op.
Prima, dachten wij. Daar rijden in ieder geval geen auto’s of fatbikes met hoge snelheid voorbij. Terwijl de kinderen daar heerlijk speelden, borrelden wij verder. De kleine kindjes speelden om ons heen. Op een gegeven moment hoorden we geroep van een van de oudere kinderen. Iets van ‘jullie moeten komen helpen!’. Het klonk vrij rustig, dus geen van de ouders voelde de drang om op te springen en naar ze toe te rennen.
Na nog wat geroep, besloot ik even naar ze toe te gaan. Op dat moment kwam het groepje kinderen ook alweer richting ons gelopen. Ze waren rustig, maar ik zag toch wat paniek in de ogen van een paar van de kids. Ze praatten allemaal door elkaar heen. Toen ik vlakbij was, zag ik dat een van de kinderen onder het bloed zat. Mijn kind! Ik schrok me natuurlijk rot en vroeg waar dat bloed vandaan kwam. Vervolgens haalde hij zijn hand van zijn nek en kwam er een enorme wond tevoorschijn.
Er zat een gigantische snee over zijn hals, net onder zijn kin. De huid hing helemaal los en het bloed gutste eruit. Snel hield hij zijn hand er weer op en vroeg aan mij hoe erg het was. Totaal geen tranen, niet roepen dat het pijn deed… Hij leek wel in shock. Ondertussen waren mijn man en de andere ouders naar ons toe gekomen, want die hadden ook wel door dat er iets aan de hand was.
Iemand belde de spoedpost en we mochten meteen naar de eerste hulp komen. De wond moesten we met schone doeken aandrukken. Hij werd meteen gehecht, daarna kwamen het verhaal en de tranen eruit. De kinderen waren aan het klimmen op de hekken, tot het misging. Mijn zoon gleed uit en bleef met zijn hals aan de bovenkant van het scherpe hek haken.
We beseffen ons allemaal dat dit heel anders af had kunnen lopen. De snee had maar iets lager hoeven zitten, of er waren slagaders geraakt. Die doemscenario’s hebben nog lang door mijn hoofd gespookt. Net als de nachtmerries. Mijn zoontje heeft er gelukkig geen last meer van. Hij laat af en toe stoer zijn litteken zien aan nieuwe vriendjes.”
Lees hier wat er gebeurde toen de dochter van Diana met een vriendinnetje aan het spelen was.
*In verband met privacy zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bij de redactie bekend.
Ook je verhaal (anoniem) doen? Stuur een mailtje naar redactie@kekmama.nl.
Anouk (37) dacht dat ze inmiddels wel wat gewend was van haar dochter Maud. Vragen over poep, piemels en waarom papa wél een baard mocht maar zij geen glitterjurk naar de supermarkt: prima. Daar draaide ze haar hand niet meer voor om. Maar na zwemles, in een kleedkamer vol halfnaakte mensen en zoekgeraakte onderbroeken, besloot […]
Een naam kiezen voor je baby is al lastig genoeg, maar Suzes vierjarige dochter Saar had er ook nog zo haar eigen ideeën over.
Anne woont met haar gezin diep in de bossen van Zweden. De dichtstbijzijnde buren – en zelfs de brievenbus – zijn zes kilometer verderop. Water komt uit eigen bron, stroom van zonnepanelen en telefoonbereik is er vrijwel niet. Een vrij leven, maar vergis je niet: het is ook keihard werken.
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (4). Ze heeft twee jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Dat een bevalling zich niet laat plannen, blijkt wel uit het bevallingsverhaal van Romee Abrahams. Terwijl op het erf het grote verjaardagsfeest van haar vader in volle gang was, dienden de weeën voor haar tweede zoon Alfie zich aan.
Carola de Koning (46) werkte als leerkracht en kindercoach en specialiseerde zich in stress bij kinderen. Nu is ze onderwijsdeskundige bij Wijzer over de Basisschool en ontwikkelt zij samen met haar team nieuwe leermiddelen. Ze is expert in toetsstress rondom toetsen van IEP, Leerling in beeld (Cito) en de Doorstroomtoets. In haar columns neemt ze […]
